I C 702/22
Суди загальної юрисдикції2023-11-28
Номер справи
I C 702/22
Дата рішення
2023-11-28
Тип
SENTENCE
Судді
Małgorzata Kłek (PRESIDING_JUDGE)
Текст рішення
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt: I C 702/22</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 28 listopada 2023r.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny</strong>
</p>
<p>w składzie następującym:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="186"/>
<col width="525"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący:</p>
</td>
<td>
<p>Sędzia Małgorzata Kłek</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Protokolant:</p>
</td>
<td>
<p>Sekretarz sądowy Żaneta Kowalska</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2023 r. w <span class="anon-block">K.</span>
</p>
<p>sprawy z powództwa Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">E. R.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
zasądza od pozwanych <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">E. R.</span> na rzecz powoda Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 22 400 zł (dwadzieścia dwa tysiące czterysta złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23.06.2020 r. do dnia zapłaty przy czym spełnienie tego świadczenia przez jednego z pozwanych zwalnia drugiego z pozwanych ze zobowiązania wobec powoda do wysokości spełnionego świadczenia,</p>
<p>II.
w pozostałej części powództwo oddala,</p>
<p>III.
zasądza od pozwanych <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">E. R.</span> na rzecz powoda Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 3 864,81 zł (trzy tysiące osiemset sześćdziesiąt cztery złote i osiemdziesiąt jeden groszy) z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu, przy czym spełnienie tego świadczenia przez jednego z pozwanych zwalnia drugiego z pozwanych ze zobowiązania wobec powoda do wysokości spełnionego świadczenia.</p>
<p>Sygn. akt I C 702/22</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Powód Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> pozwem wniesionym w dniu 08.09.2022 r. wniósł o zasądzenie solidarnie od pozwanych <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">E. R.</span> kwoty 29 523,09 zł oraz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu żądania powód wskazał, iż zdarzenie , w oparciu o które dokonano wypłaty świadczeń miało miejsce w dniu 29 maja 1998 r. na trasie <span class="anon-block">K.</span>- <span class="anon-block">W.</span>. <span class="anon-block">K. S.</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> , przekroczył dopuszczalną prędkość , nie zachował należytej ostrożności i doprowadził do potrącenia dwóch pieszych : <span class="anon-block">A. R.</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span>, które w wyniku zdarzenia poniosły śmierć na miejscu. Sprawca zdarzenia <span class="anon-block">K. S.</span> został uznany za winnego i ukarany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kętrzynie z dnia 27.01.2020 r. w sprawie<span class="anon-block">(...)</span> Pojazd, którym poruszał się sprawca należał do <span class="anon-block">E. R.</span>, pojazd nie posiadał obowiązkowego ubezpieczenia OC. Ponieważ w dacie szkody pojazd, którym wyrządzono szkodę nie był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej, Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 98;art. 98 ust. 1)">art. 98 ust.1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych , Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> był zobowiązany do wypłaty świadczeń na rzecz osób najbliższych zmarłych. W toku postępowania likwidacyjnego zgłoszono m.in. roszczenie o wypłatę świadczenia na rzecz <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> - siostry zmarłej. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego wypłacił kwotę 15 900 zł, która jednak nie spotkała się z akceptacją poszkodowanej. Pozwem z dnia 21.11.2017 r. domagała się ona zapłaty dalszej kwoty 84 100 zł. Strony porozumiały się i zawarły przed Sądem ugodę , na mocy której <span class="anon-block"> (...)</span> zapłaciło poszkodowanej kwotę 25 000 zł oraz zwróciło Sądowi Okręgowemu w Słupsku kwotę 1428,09 zł i zapłaciło swojemu profesjonalnemu pełnomocnikowi wynagrodzenie za prowadzenie sprawy i zwrot kosztów. W sumie wypłacono kwotę 32 123,09 zł . Pozwany <span class="anon-block">K. S.</span> dokonał zwrotu kwoty 2 600 zł, zatem powód wystąpił z pozwem o zapłatę kwoty 29 523,09 zł. Powód wskazał, iż w oparciu o przepis art. 110 ust. 1 wskazanej ustawy ma obowiązek dochodzenia od pozwanego sprawcy szkody , a także od osoby, która nie dopełniła obowiązku ubezpieczenia, zwrotu wypłaconego odszkodowania. Powodowy Fundusz wezwał pozwanych do dobrowolnego uregulowania należności , która do dnia wniesienia pozwu nie została zapłacona w całości.</p>
<p>Pismem z dnia 27.07.2023 r. (k. 134 i n. ) powód wniósł o zasądzenie kwoty 29 523,09 zł solidarnie od pozwanych <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">E. R.</span>. Wskazał, iż wspólna odpowiedzialność pozwanych wynika z odpowiedzialności in solidum (solidarność nieprawidłowa). Powód wskazał, iż na kwotę dochodzoną pozwem w wysokości 29 523,09 zł, która to kwota stanowi niespłacone zadłużenie w kwocie 32 123 zł, z czego pozwany zapłacił 2 600 zł, złożyły się następujące kwoty :</p>
<p>- 5658 zł wypłacone tytułem wynagrodzenia pełnomocnika – <span class="anon-block">K.</span> Radców Prawnych <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> ,</p>
<p>- 25 000 zł , które zostało dopłacone <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> na mocy zawartej ugody przez Sądem Okręgowym w Słupsku w dniu 27.08.2019 r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> ,</p>
<p>- 1428 zł – którą powód zwrócił Sądowi Okręgowemu w Słupsku w sprawie o sygn. akt<span class="anon-block">(...)</span>,</p>
<p>- 20 zł zapłacone przez powoda na rzecz <span class="anon-block">K.</span> Radców Prawnych <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> na podstawie wystawionej noty księgowej,</p>
<p>- 17 zł kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa zwrócona pełnomocnikowi <span class="anon-block">K.</span> Radców Prawnych <span class="anon-block"> (...) s.c.</span>
</p>
<p>Pozwani <span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">E. R.</span> w odpowiedzi na pozew wnieśli o odrzucenie pozwu w całości i umorzenie postępowania. Pozwani zarzucili powodowi celowe mataczenie w sprawie aktualnego adresu pozwanego, na przestrzeni 24 lat korespondowania powód podaje na przemian adres aktualny i nieaktualny. Pozwani podnieśli, iż od daty zdarzenia z dnia 29 maja 1998 r. rodzinie poszkodowanej <span class="anon-block">M. Z.</span> (jej ojcu <span class="anon-block">J. Z.</span>, siostrze <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> i matce <span class="anon-block">H. C.</span> ) zostało wypłacone 126 045 zł , która została regresem ściągnięta od pozwanych. Prócz tego ponad 50 tysięcy na rzecz <span class="anon-block">D. M.</span> matki poszkodowanej <span class="anon-block">A. R.</span> . Zwrócono koszty pogrzebów oraz odszkodowania i zadośćuczynień. Odnośnie wypadku pozwani podnieśli, iż nieletnie poszkodowane były nietrzeźwe, ubrane na czarno, poruszały się jezdnią nie poboczem. Pozwani podnieśli, iż kierowca pojazdu był trzeźwy, pojazd był sprawny technicznie, posiadał ubezpieczenie OC. Pozwani podnieśli, iż dotychczas na rzecz <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> wypłacono odszkodowania w kwotach 10 000 zł i 15 900 zł.</p>
<p>Sąd ustalił co następuje :</p>
<p>W dniu 29 maja 1998 r. na trasie <span class="anon-block">K.</span> – <span class="anon-block">W.</span> doszło do zdarzenia drogowego podczas którego <span class="anon-block">K. S.</span> kierując samochodem marki <span class="anon-block">O. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> potrącił idące lewą stroną jezdni <span class="anon-block">A. R.</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span> , które poniosły śmierć .</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dowód : zeznania pozwanego <span class="anon-block">K. S.</span> k. 130, bezsporne)</em>
</p>
<p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kętrzynie z dnia 27 stycznia 2000 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">K. S.</span> został uznany za winnego tego, że w dniu 29 maja 1998 r. na trasie <span class="anon-block">K.</span> - <span class="anon-block">W.</span> umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że z nadmierną prędkością prowadził samochód marki <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> oraz nieprawidłowo wykonał manewr wyprzedzania na skutek czego poruszając się lewym pasem ruchu potrącił idące lewą stroną jezdni <span class="anon-block">A. R.</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span> , które w wyniku tego zdarzenia doznały rozległych obrażeń mózgu, kręgosłupa i organów wewnętrznych skutkujących ich zgonem na miejscu zdarzenia tj. popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 §2 kk</a> i za to skazany . Wyrok stał się prawomocny w dniu 15 czerwca 2000 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->
( dowód : odpis wyroku z dnia 27.01.2000 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> k. 17, odpis wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 15 czerwca 2000 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> k. 18) </em>
</p>
<p>W dacie zdarzenia z dnia 29 maja 1998 r. właścicielem samochodu marki <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> była siostra <span class="anon-block">K. E.</span> <span class="anon-block">R.</span>. Samochód nie posiadał wówczas ważnego ubezpieczenia OC.</p>
<p>
<em>
<!-- -->( dowód : oświadczenie <span class="anon-block">E. R.</span> z dnia 25.09.2000 r. k.22, umowa kupna – sprzedaży z dnia 25.08.1997 r. k. 138) </em>
</p>
<p>Pismem z dnia 2 listopada 2016 r. poszkodowana <span class="anon-block">A. Z. (2)</span> wystąpiła do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego o wypłatę świadczenia w wysokości 75 000 zł tytułem zadośćuczynienia za zerwane więzi rodzinne ze zmarłą <span class="anon-block">M. Z.</span>, która zginęła w wyniku wypadku komunikacyjnego spowodowanego przez sprawcę nieposiadającego obowiązkowego ubezpieczenia OC. W związku ze zgłoszonym roszczeniem Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny przyznał <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> w dniu 22.02.2017 r. kwotę 15 900 zł jako adekwatną do rozmiaru cierpień, bólu i krzywdy w związku ze stratą osoby najbliższej. W dniu 21 listopada 2017 r. poszkodowana <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> wystąpiła z pozwem do Sądu Okręgowego w Słupsku przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu żądając zasądzenia na jej rzecz kwoty 84 100 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w związku ze śmiercią siostry <span class="anon-block">M. Z.</span> w wypadku komunikacyjnym z dnia 29 maja 1998 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dowód : pismo z dnia 3 listopada 2016 r. zgłoszenie roszczenia z tytuł naruszenia dóbr osobistych k. 23-24, pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 22.02.2017 r. o przyznaniu zadośćuczynienia, pozew z dnia 21.11.2017 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w Słupsku k. 26-30) </em>
</p>
<p>Na mocy ugody sądowej zawartej w dniu 27 sierpnia 2019 r. przed Sądem Okręgowym w Słupsku w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w <span class="anon-block">W.</span> zobowiązał się zapłacić na rzecz <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> kwotę 25 000 zł tytułem dopłaty do zadośćuczynienia związanego ze zdarzeniem z dnia 29 maja 1998 r. (ponad kwotę 15 900 zł wypłaconą <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> zgodnie z decyzją Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 22.02.2017 r.) , w którym śmierć poniosła <span class="anon-block">M. Z.</span>. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny zobowiązał się jednocześnie do zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kwoty 1 250 zł tytułem opłaty od ugodzonej części roszczenia, od której <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> została zwolniona, oraz kwotę 178,09 zł tytułem części kosztów opinii biegłego. Strony w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> oświadczyły, iż zapłata wskazanej kwoty i realizacji ugody wyczerpuje wszelkie roszczenia <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> wobec Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego związane z wypadkiem komunikacyjnym z dnia 29.05.1998 r. , w którym śmierć poniosła <span class="anon-block">M. Z.</span> , objęte postępowaniem w sprawie<span class="anon-block">(...)</span> jak również wyczerpuje wszelkie dalsze roszczenia <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> wobec Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, nieobjęte tym postępowaniem, a związane z wypadkiem komunikacyjnym z dnia 29.05.1998 r. zarówno jeśli chodzi o szkody i krzywdy znane i ujawnione obecnie jak i te nieznane , które mogą powstać w przyszłości i w związku z tym <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> zrzeka się wszelkich dalszych roszczeń wobec Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego.</p>
<p>
<em>
<!-- -->
(dowód : ugoda sądowa z dnia 27 sierpnia 2019 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w Słupsku k. 221 akt sprawy <span class="anon-block">(...)</span>Sądu Okręgowego w Słupsku) </em>
</p>
<p>Po zawarciu ugody przez Sądem Okręgowym w Słupsku w dniu 27.08.2019 r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w dniu 11.09.2019 r. wypłacił <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> kwotę 25 000 zł . Ponadto Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny zapłacił kwotę 1428,09 zł Sądowi Okręgowemu w Słupsku w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>tytułem kosztów sądowych w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny zapłacił także 20 zł na rzecz <span class="anon-block">K.</span> Radców Prawnych <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> reprezentującej go w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> tytułem zwrotu kosztów opłaty od ugody i postanowienia na podstawie wystawionej noty księgowej. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny zwrócił pełnomocnikowi <span class="anon-block">K.</span> Radców Prawnych <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> kwotę 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> Wynagrodzenie pełnomocnika reprezentującego Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w sprawie z powództwa <span class="anon-block">A. K.</span> Radców Prawnych <span class="anon-block"> (...) s.c.</span> zostało określone na kwotę 5658 zł.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dowód: potwierdzenie wypłaty k. 39, 40 , 41, nota księgowa i potwierdzenie przelewu k. 43,44, <span class="anon-block">faktura VAT nr (...)</span> k. 45) </em>
</p>
<p>
<span class="anon-block">K. S.</span> i <span class="anon-block">E. R.</span> zostali wezwani pismem z dnia 15.05.2020 r. do zapłaty kwoty 82 595,28 zł , z czego kwota 25 000 zł stanowiło zadośćuczynienie z tytułu podpisanej ugody sądowej z dnia 27 sierpnia 2019 r. , kwota 7 123,09 zł stanowiła kwotę kosztów sądowych . Pismo zostało odebrane przez dorosłego domownika w dniu 21.05.2020 r.</p>
<p>
<em>
<!-- -->(dowód : wezwania do zapłaty wraz z potwierdzeniem odbioru k. 46-49) </em>
</p>
<p>Sąd zważył co następuje :</p>
<p>Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.</p>
<p>Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie dokumentów przedłożonych przez powoda ,w tym w szczególności prawomocnego wyroku skazującego pozwanego w sprawie<span class="anon-block">(...)</span> Sądu Rejonowego w Kętrzynie a także dotyczących wypłaty zadośćuczynienia <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> jako osobie najbliższej poszkodowanej w wypadku <span class="anon-block">M. Z.</span>, albowiem prawdziwość tych dokumentów nie była kwestionowana przez strony, nie budziła też wątpliwości Sądu . Sąd uwzględnił także treść zeznań pozwanych.</p>
<p>Sąd dał generalnie wiarę zeznaniom pozwanego <span class="anon-block">K. S.</span> . Pozwany przyznał, iż był sprawcą wypadku drogowego z dnia 29 maja 1998 r., w wyniku którego śmierć poniosła <span class="anon-block">M. Z.</span>, pozwany kierował wówczas samochodem należącym do siostry <span class="anon-block">E. R.</span>. Samochód nie był przerejestrowany na nowego właściciela. Na wiarę zasługują też zeznania pozwanego, iż opłacił drugą składkę ubezpieczenia OC. Zeznania te znajdują potwierdzenia w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy , w tym prawomocnym wyroku skazującym pozwanego w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Rejonowego w Kętrzynie. Na wiarę zasługują też zeznania pozwanego, iż na rzecz osób najbliższych ofiar wypadku zostały wypłacone odszkodowania, przy czym podawana przez pozwanego kwota łącznie 200 000 zł nie została przez pozwanego wykazana. Pozwany nie potrafił wskazać , jako kwota została wypłacona dotychczas na rzecz <span class="anon-block">A. Z. (1)</span>.</p>
<p>Zeznania pozwanej <span class="anon-block">E. R.</span> nie miały istotnego znaczenia w sprawie, pozwana pamięta jedynie ogólnie, że miał miejsce wypadek , była wówczas właścicielką samochodu lecz nie zawarła na ten samochód umowy ubezpieczenia. Pozwana nie była zorientowana, jakie kwoty zostały wypłacone członkom rodziny ofiary wypadku <span class="anon-block">M. Z.</span>.</p>
<p>Przedłożone przez pozwanych na rzecz powoda (k. 92-99) nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, dotyczą one okresu od 2001 r. do 2012 r. , nie można na ich podstawie ustalić, jaka kwota została zapłacona tytułem odszkodowania na rzecz <span class="anon-block">A. Z. (1)</span>. <span class="anon-block">P.</span> zawiadomienie o zajęciu wierzytelności w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> nie mia lo znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie , dotyczy ono egzekucji prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 13.12.2018 r. sygn.. akt <span class="anon-block">(...)</span>o należność główną 49 700 zł (k. 100-101, 102 ) , która nei dotyczy roszczenia dochodzonego w niniejszej sprawie.</p>
<p>Natomiast za wiarygodne Sąd uznał kopię pisma Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 01.06.2017 r. (k. 104v) załączonego do odpowiedzi na pozew , z którego wynika, iż na rzecz <span class="anon-block">A. F.</span> wypłacił uprzednio stosowne odszkodowanie w wysokości 10 000 zł po śmierci siostry <span class="anon-block">M. Z.</span>. Fakt ten nie był kwestionowany przez powoda.</p>
<p>Przedłożona przez pozwanych kopia dowodu – umowy ubezpieczenia (k. 105) , stanowiąca potwierdzenie wpłaty II raty składki z tytułu ubezpieczenia samochodu przez posiadacza <span class="anon-block">Z. P.</span> nie stanowi dowodu, iż samochód , którym kierował pozwany w czasie zdarzenia z dnia 29 maja 1998 r. posiadał ważne ubezpieczenia oc, z uwagi na obowiązujące w tym czasie przepisy.</p>
<p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 11)">art. 11 kpc</a> ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym.</p>
<p>W niniejszej sprawie sprawstwo pozwanego <span class="anon-block">K. S.</span> co do zdarzenia z dnia 29 maja 1998 r., w wyniku którego śmierć poniosła m.in. <span class="anon-block">M. Z.</span>, nie budzi wątpliwości. Jak już wyżej wskazano prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kętrzynie z dnia 27 stycznia 2000 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">K. S.</span> został uznany za winnego tego, że w dniu 29 maja 1998 r. na trasie <span class="anon-block">K.</span> - <span class="anon-block">W.</span> umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że z nadmierną prędkością prowadził samochód marki <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> oraz nieprawidłowo wykonał manewr wyprzedzania na skutek czego poruszając się lewym pasem ruchu potrącił idące lewą stroną jezdni <span class="anon-block">A. R.</span> i <span class="anon-block">M. Z.</span> , które w wyniku tego zdarzenia doznały rozległych obrażeń mózgu, kręgosłupa i organów wewnętrznych skutkujących ich zgonem na miejscu zdarzenia tj. popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 §2 kk</a> i za to skazany .</p>
<p>Samochód marki <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, który prowadził pozwany <span class="anon-block">K. S.</span> w czasie zdarzenia w dniu 29 maja 1998 r. , nie posiadał ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej .</p>
<p>Twierdzenia pozwanego , iż samochód był ubezpieczony , ponieważ pozwany opłacił drugą ratę składki oc , nie zasługują na uwzględnienie. Pozwany podnosząc , iż samochód marki <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> posiadał ubezpieczenie oc w czasie zdarzenia , powołuje się na załączony do odpowiedzi na pozew „dowód – umowa ubezpieczenia” (k. 105) stanowiący potwierdzenia dla wpłacającego kwoty 369,20 zł z tytułu ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> , przy czym dowód ten wskazuje jako posiadacza pojazdu <span class="anon-block">Z. P.</span>. Natomiast w sprawie ustalono, iż w dniu zdarzenia z dnia 29 maja 1998 r. właścicielem przedmiotowego pojazdu była <span class="anon-block">E. R.</span>, która nabyła samochód na podstawie umowy kupna – sprzedaży z dnia 25.08.1997 r. (k.138).</p>
<p>Zgodnie z obowiązującymi w dacie zdarzenia z dnia 29 maja 1998 r. przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19920960475" title="Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 1992 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów - Dz. U. z 1992 r. Nr 96, poz. 475 ()">Rozporządzenia Ministra Finansów z 9 grudnia 1992 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów</a> (Dz. U. nr 99 poz. 475, z 1993 r. nr 129 poz. 603, z 1994 r. nr 134 poz.700 ) posiadacz pojazdu zobowiązany był zawrzeć umowę ubezpieczenia OC najpóźniej w dniu rejestracji pojazdu. W razie nabycia pojazdu mechanicznego już zarejestrowanego , na jego nabywcę przechodiły prawa i obowiązki zbywcy wynikające z umowy ubezpieczenia OC. Umowa ubezpieczenia OC ulegała rozwiązaniu po upływie 30 dni następujących po dniu nabycia pojazdu przez nabywcę , nie później jednak niż z dniem zarejestrowania pojazdu na nabywcę , lub z chwilą zawarcia przez nabywcę nowej umowy ubezpieczenia OC, bądź też z końcem okresu , na jaki została zawarta (§8 w/w rozporządzenia).</p>
<p>W związku z powyższym umowa ubezpieczenia na samochód <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> zawarta przez zbywcę pojazdu <span class="anon-block">Z. P.</span> wygasła z upływem 30 dni od dnia nabycia pojazdu przez <span class="anon-block">E. R.</span>, co miało miejsce w dniu 25.08.1997 r. <span class="anon-block">E. R.</span> do czasu zdarzenia drogowego z dnia 29 maja 1998 r. nie przerejestrowała samochodu <span class="anon-block">O. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> na siebie , nie zawarła też umowy ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej. W konsekwencji samochód, którym kierował pozwany w czasie wypadku drogowego w dniu 29 maja 1998 r. nie posiadał ubezpieczenia OC, wbrew twierdzeniom pozwanego.</p>
<p>Nie zasługiwał na uwzględnienie także zarzut pozwanego „mataczenia w sprawie” przez powoda w związku z kierowaniem pism na nieaktualny adres pozwanego . Jak wynika z dowodów załączonych do pozwu przedsądowe wezwanie do zapłaty zostało skierowane do pozwanego na adres <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) S.</span> , zostało odebrane przez dorosłego domownika (szwagra pozwanego). Następnie w piśmie pozwanego z dnia 20.07.2021 r. skierowanym do powoda podaje on ten sam adres zamieszkania (pismo k. 50).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przechodząc do wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia wskazać należy , iż zgodnie z przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 ()">ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> do zadań <span class="anon-block">F.</span> należy w szczególności zaspokajanie roszczeń z tytułu ubezpieczeń obowiązkowych, za szkody powstałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na osobie, w mieniu, w mieniu i na osobie, gdy posiadacz zidentyfikowanego pojazdu mechanicznego, którego ruchem szkodę tę wyrządzono, nie był ubezpieczony obowiązkowym ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych ( art. 98 w/w ustawy) </strong>
</p>
<p>Zgodnie z treścią art. 110 w/w ustawy z chwilą wypłaty przez Fundusz odszkodowania, w w/w przypadkach sprawca szkody i osoba, która nie dopełniła obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, są obowiązani do zwrotu <span class="anon-block">F.</span> spełnionego świadczenia i poniesionych kosztów.</p>
<p>Jak wynika z akt postępowania , poszkodowanej <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> w związku ze śmiercią jej siostry <span class="anon-block">M. Z.</span> w wyniku wypadku drogowego z dnia 29 maja 1998 r. Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny wypłacił – przed wszczęciem postępowania w sprawie<span class="anon-block">(...)</span>Sądu Okręgowego w Słupsku kwoty 10 000 zł ( tytułem odszkodowania k. 104 v) oraz 15 900 zł (tytułem zadośćuczynienie k. 25).</p>
<p>Pozwani w niniejszej sprawie podnosili ogólnie , iż łącznie wypłacono członkom rodziny ofiary wypadku <span class="anon-block">M. Z.</span> znaczne odszkodowanie. Pozwani nie kwestionowali natomiast wysokości zadośćuczynienia przyznanego <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> na mocy ugody sądowej zawartej w dniu 27 sierpnia 2019 r. w sprawie<span class="anon-block">(...)</span> przed Sądem Okręgowym w Słupsku. Wskazać przy tym należy, iż pozwani w toku postępowania w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>na wniosek Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego zostali zawiadomieni o toczącym się procesie (k. 99, 100, 101,102 akt <span class="anon-block">(...)</span>Sądu Okręgowego w Słupsku), jednak nie przystąpili do sprawy w charakterze interwenientów ubocznych.</p>
<p>Zadośćuczynienie przyznane <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> w związku ze śmiercią jej siostry <span class="anon-block">M. Z.</span> w wypadku drogowym z dnia 29 maja 1998 r. na podstawie ugody z dnia 27 sierpnia 2019 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Okręgowego w Słupsku znajduje oparcie w przepisach art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">art. 448 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24 § 1 k.c.</a>
</p>
<p>Powód wypłacił ugodzone zadośćuczynienie poszkodowanej <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> w dniu 11 września 2019 r. (k. 39, 40 ).</p>
<p>W konsekwencji zaistniały przesłanki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 110;art. 110 ust. 1)">art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> do zasądzenia od sprawcy szkody – pozwanego <span class="anon-block">K. S.</span> i osoby, która nie dopełniła obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego – pozwanej <span class="anon-block">E. R.</span> zwrotu spełnionego świadczenia na rzecz <span class="anon-block">A. Z. (1)</span>.</p>
<p>Powód Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny wypłacił na rzecz poszkodowanej kwotę 25 000 zł zadośćuczynienia, jak wskazano w pozwie pozwany <span class="anon-block">K. S.</span> zwrócił powodowi kwotę 2 600 zł , wobec czego do zapłaty przez pozwanych na rzecz powoda pozostała kwotę 22 400 zł .</p>
<p>W ocenie Sądu odpowiedzialność pozwanych ma charakter in solidum, wobec czego zasądzając świadczenia na rzecz powoda zastrzegł, iż spełnienie tego świadczenia przez jednego z pozwanych zwalnia drugiego z pozwanych ze zobowiązania wobec powoda do wysokości spełnionego świadczenia.</p>
<p>W pozostałej części Sąd powództwo oddalił jako nieuzasadnione. Powód wskazał, iż na dochodzoną pozwem kwotę oprócz zwrotu świadczenia wypłaconego poszkodowanej składają się poniesione przez niego koszty postępowania : 5658 zł wypłacone tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika , 17 zł kwota opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 1428 zł koszty sądowe zwrócone Sądowi Okręgowemu w Słupsku w sprawie o sygn. akt<span class="anon-block">(...)</span>, 20 zł opłaty za wydanie odpisu ugody i postanowienia.</p>
<p>Jak wskazuje się w orzecznictwie - zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 110;art. 110 ust. 1)">art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> osoby, które zostały w nim wymienione, obowiązane są zwrócić Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu spełnione świadczenie i poniesione przezeń koszty. Normy tej jednak nie można odczytywać w oderwaniu od <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1)">art. 361 § 1 KC</a>, statuującego odpowiedzialność zobowiązanego do naprawienia szkody tylko za normalne następstwa jego działania lub zaniechania. Do takich normalnych następstw nie należy ani obowiązek zapłaty poszkodowanym przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny odsetek za opóźnienie w spełnieniu przez niego świadczenia, ani obowiązek poniesienia kosztów związanych z procesem, gdyby bowiem wypłacił całą należność dobrowolnie i we właściwym terminie, tego rodzaju wydatki po jego stronie by nie powstały ( por. Wyrok SA w Katowicach z dnia 2 lipca 2015 r. w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>, Wyrok SO w Poznaniu z dnia 1 września 2020 r. sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>).</p>
<p>Podzielając powyższe stanowisko Sąd uznał, iż powodowi nie należy się zwrot kosztów poniesionych przez niego w związku z postępowaniem w sprawie<span class="anon-block">(...)</span> przed Sądem Okręgowemu w Słupsku i w tym zakresie Sąd powództwo oddalił. Dodatkowo wskazać należy, iż powód nie przedstawił potwierdzenia wypłaty należności w kwocie 5658 zł na rzecz <span class="anon-block">K.</span> Radców Prawnych <span class="anon-block"> (...) Spółka Cywilna</span>, przedkładając jedynie wystawioną przez ten podmiot fakturę (k. 45).</p>
<p>O odsetkach od zasądzonego roszczenia Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481§ 1kc</a> od dnia 23.06.2020 r. – uznając żądanie powoda za uzasadnione . Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc</a> jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Powód wykazał , iż wymagalność roszczenia nastąpiła z upływem 30 dni od dnia wezwania pozwanych do spełnienia świadczenia pismem z dnia 15 maja 2020 r. , które zostało doręczone pozwanym w dniu 21 czerwca 2020 r. (k. 46,47,48,49).</p>
<p>O kosztach procesu Sąd orzekł stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 kpc</a> stosunkowo je rozdzielając. Koszty procesu poniesione przez powoda wyniosły 5094 zł (opłata od pozwu 1477 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, koszty zastępstwa procesowego 3600 zł) powód wygrał proces w 75,87 % , wobec czego pozwani zobowiązani są do zwrotu powodowi kwoty 3 864,81 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1<sup>
<!-- -->1</sup> kpc</a> od kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów procesu należą się odsetki, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.</p>
</div>