II W 247/23

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II W. 247/23</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 30 listopada 2023 roku.</p> <p>Sąd Rejonowy w Golubiu - Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: sędzia Izabela Bejger</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Barbara Dera </strong> </p> <p>w obecności oskarżyciela - funkcjonariusza Policji -------</p> <p>po rozpoznaniu dnia 29 listopada 2023 roku</p> <p>sprawy <span class="anon-block">M. P.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">B.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">W.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->obwinionego o to, że: </strong>w dniu 13 czerwca 2023 roku około godziny 8.20 w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> gm. <span class="anon-block">K.</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> nie upewnił się czy nie jest wyprzedzany przez inny pojazd, po czym zjechał na lewy pas ruchu i doprowadził do zderzenia z pojazdem <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> kierowanym przez <span class="anon-block">Z. P. (1)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 kw</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->ORZEKA:</strong> </p> <p>1.  uznaje obwinionego <span class="anon-block">M. P.</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu we wniosku o ukaranie czynu, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to na mocy art. 86 § 1 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierza mu karę grzywny w kwocie 500 (pięćset) złotych;</p> <p>2.  zwalnia obwinionego od obowiązku uiszczenia opłaty, zaś wydatkami w sprawie obciąża Skarb Państwa.</p> <p>II W 247/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Obwiniony <span class="anon-block">M. P.</span> w dniu 13 czerwca 2023 roku około godziny 8:20 w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> gm. <span class="anon-block">K.</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> nie upewnił się czy nie jest wyprzedzany przez inny pojazd, po czym zajechał lewy pas ruchu i doprowadził do zderzenia z pojazdem <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> kierowanym przez <span class="anon-block">Z. P. (1)</span>.</p> <p>Wyrokiem nakazowym z dnia 13 lipca 2023 roku w sprawie II W 247/23 Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu uznał obwinionego <span class="anon-block">M. P.</span> za winnego tego że w dniu 13 czerwca 2023 roku około godziny 8:20 w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> gm. <span class="anon-block">K.</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> nie upewnił się czy nie jest wyprzedzany przez inny pojazd, po czym zajechał lewy pas ruchu i doprowadził do zderzenia z pojazdem <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> kierowanym przez <span class="anon-block">Z. P. (1)</span> i wymierzył mu kare grzywny w wysokości 500 złotych.</p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">M. P.</span> dnia 20 lipca 2023 roku wniósł sprzeciw od ww. wyroku i wniósł o rozpoznanie na zasadach ogólnych niniejszej sprawy.</p> <p>Dowód:</p> <p>- notatka urzędowa – k. 1, 13</p> <p>- wyrok nakazowy – k. 23</p> <p>- sprzeciw obwinionego – k. 26</p> <p> <span class="anon-block">M. P.</span> zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i jurysdykcyjnym nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Obwiniony wyjaśnił, iż zdarzenie dnia 13 czerwca 2023 roku miało inny przebieg aniżeli przedstawiony we wniosku o ukaranie. <span class="anon-block">M. P.</span> przedstawił, iż poruszał się samochodem osobowym marki <span class="anon-block">T. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w stronę <span class="anon-block">T.</span> wykonywał w miejscu do tego dozwolonym manewr wyprzedzania pojazdu ciężarowego, który jechał przed nim, w momencie kończenia manewru gdy zjeżdżał na prawy pas jezdni jadący w tym samym kierunku <span class="anon-block">V. (...)</span> znalazł się na lewym pasie jezdni i doprowadził do bocznego zderzenia z pojazdem przez niego prowadzonym.</p> <p>Świadkowie <span class="anon-block">K. P. (1)</span> i <span class="anon-block">Z. P. (2)</span> zeznali iż dnia 13 czerwca 2023 roku poruszali się samochodem osobowym marki <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w kierunku <span class="anon-block">T.</span> wraz z trójką małoletnich dzieci prowadził pojazd <span class="anon-block">Z. P. (2)</span>. Przed ich samochodem tym samym pasem ruchu poruszał się obwiniony pojazdem marki <span class="anon-block">T.</span> oraz samochód ciężarowy. W miejscu do tego dozwolonym <span class="anon-block">Z. P. (2)</span> chciał dokonać manewru wyprzedzania pojazdów poruszających się przed nim, podczas tego manewru znajdując się na wysokości pojazdu <span class="anon-block">T.</span> ten nie upewnił się czy nie jest wyprzedzany przez inny pojazd, zajechał lewy pas ruchu i doprowadził do zderzenia z pojazdem <span class="anon-block">V. (...)</span>.</p> <p>Dowód:</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">K. P. (2)</span> - k. 2-3, 48</p> <p>- protokół oględzin rzeczy samochodu osobowego <span class="anon-block">V. (...)</span> – k. 4</p> <p>- protokół oględzin rzeczy samochodu osobowego <span class="anon-block">T. (...)</span> – k. 5</p> <p>- dokumentacja fotograficzna – k. 6-9, 33-44</p> <p>- wyjaśnienia obwinionego – k. 14-15, 46</p> <p>- zgłoszenie szkody w pojedzie OC – k. 32</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">Z. P. (1)</span> – k. 47-48</p> <p> <strong> <!-- -->SĄD ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:</strong> </p> <p>Zgromadzony materiał dowodowy w postaci notatek urzędowych, fotografii ukazujących szkody jakie poniosły oba pojazdy w przedmiotowym zdarzeniu, a także zeznania świadków oraz zgłoszenia szkody w pojeździe w ocenie sądu bezsprzecznie wskazują na to, że <span class="anon-block">M. P.</span> popełnił czyn zarzucany mu we wniosku o ukaranie .</p> <p>Sąd ocenił wyjaśnienia obwinionego <span class="anon-block">M. P.</span> jako w pełni niewiarygodne i zmierzające wyłącznie do uniknięcia odpowiedzialności karnej za popełnione przez siebie wykroczenie, albowiem były one sprzeczne z zebranym w niniejszej sprawie materiałem dowodowym, a w szczególności z zeznaniami przesłuchanych w sprawie świadków, którym sąd dał wiarę a także niezgodne z podstawowymi prawami logiki.</p> <p>W ocenie sądu to zeznania świadków <span class="anon-block">K. P. (2)</span> i <span class="anon-block">Z. P. (1)</span> zasługiwały na uznanie za wiarygodne. Należało bowiem stwierdzić, iż zebrany materiał dowodowy w postaci fotografii uszkodzeń obu pojazdów jest w pełni zgodny z przedstawioną przez nich wersją zdarzenia. Ponadto sąd ocenił zaistniałą sytuację pod względem posiadanej wiedzy oraz doświadczenia życiowego.</p> <p>Sąd uznał, iż to obwiniony <span class="anon-block">M. P.</span> w dniu 13 czerwca 2023 roku około godziny 8:20 w miejscowości <span class="anon-block">S.</span> gm. <span class="anon-block">K.</span> kierując pojazdem marki <span class="anon-block">T.</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> nie upewnił się czy nie jest wyprzedzany przez inny pojazd, po czym zajechał lewy pas ruchu i doprowadził do zderzenia z pojazdem <span class="anon-block">V. (...)</span> o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> kierowanym przez <span class="anon-block">Z. P. (1)</span>.</p> <p>Należało zauważyć, iż samochód obwinionego posiadał uszkodzenia lewego przedniego nadkola oraz lewego boku pojazdu co wprost świadczy o uderzeniu przodem pojazdu, zaś samochód osobowy prowadzony przez <span class="anon-block">Z. P. (1)</span> posiada uszkodzenia na prawym boku oraz prawnym tylnym nadkolu. Uszkodzenia te potwierdzają wersję zdarzenia przedstawioną przez świadków, w której to obwiniony nie upewniwszy się w bocznym lewym lusterku czy inny pojazd znajdujący się za nim wykonuje manewr wyprzedzania uderzył w znajdujący się na jego wysokości pojazd kierowany przez <span class="anon-block">Z. P. (1)</span>, zgodnie z zeznaniem świadka <span class="anon-block">K. P. (2)</span> poczuła ona uderzenie w prawy boku pojazdu.</p> <p>Gdyby uznać wersję zdarzenia przedstawioną przez obwinionego za wiarygodną uszkodzenia samochodów byłyby wprost odwrotne bowiem obwiniony twierdzi, iż nie zakończył jeszcze manewru wyprzedzania, gdy doszło do przedmiotowego zdarzenia, tym samym <span class="anon-block">Z. P. (1)</span> winien uderzyć w tył pojazdu prowadzonego przez obwinionego, albowiem przód samochodu <span class="anon-block">M. P.</span> znajdował się już powinien na prawym pasie jezdni, a tył pojazdu jeszcze na lewym pasie jezdni. Należało bowiem mieć na względzie, iż manewr skrętu nie przenosi przecież prostopadle pojazdu na prawy pas jezdni, a następuje to poprzez stopniowe skręcanie kół pojazdu, a pojazd nie jest w linii prostej lecz pod pewnym kątem . Tym samym w ocenie sądu wersja przedstawiona przez obwinionego jest sprzeczna z podstawowymi prawami fizyki i nie odpowiada w żadnym stopniu uszkodzeniom powstałym na pojazdach, ich umiejscowieniu. Także uszkodzenia lusterek bocznych pojazdu (sposób ich złożenia) wskazuje na prawdziwość wersji zdarzenia przedstawianą przez świadków <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">Z.</span> <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>Dodatkowo sąd analizując niniejszą sprawę nie zauważył przyczyny dla której <span class="anon-block">Z. P. (1)</span> poruszając się z 3 małoletnich dzieci miałby wykonać przedstawiony przez obwinionego manewr, albowiem należało zaznaczyć iż zarówno obwiniony jak i świadkowie zgodnie przyznali, iż z naprzeciwka nie zbliżał się żaden inny pojazd, tym samym sąd nie widział przyczyny dla której świadek miałby „jak najszybciej” zmieniać pas ruchu na prawy, ryzykując dojście do kolizji drogowej.</p> <p>Ponadto sąd miał na uwadze, iż w wersji zdarzenia przedstawionej przez obwinionego do otarcia samochód miało dojść przed jadącym w tym samym kierunku pojazdem ciężarowym, jednakże kierowca tego pojazdu widząc ww. zdarzenie nie zatrzymał się. W ocenie sądu gdyby przedstawiona przez obwinionego wersja była prawdziwa kierowca prowadzący pojazd ciężarowy z pewnością zatrzymałby się widząc zdarzenie, które nastąpiłoby bezpośrednio przed jego pojazdem. Zgodnie z wersją zdarzenia przedstawioną przez świadków do zdarzenia , do otarcia pojazdów doszło za pojazdem ciężarowym, a więc kierowca prowadzący tenże pojazd nie widział ww. zdarzenia, tym samym w żaden sposób na nie nie zareagował.</p> <p>Art. 86 § 1 kw penalizuje zachowanie polegające na nie zachowaniu należytej ostrożności, powodujące zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu. Dla odpowiedzialności z art. 86 § 1 k.w. konieczne jest ustalenie, że sprawca nie zachował "należytej ostrożności", a więc takiej, jaka była wymagana w danej sytuacji. Każdy uczestnik ruchu drogowego jest obowiązany do zachowania ostrożności, czyli do postępowania uważnego, przezornego, stosowania się do sytuacji istniejącej na drodze. W niektórych sytuacjach ustawa wymaga jednak od uczestnika ruchu drogowego ostrożności szczególnej, a więc większej, niż zwykle wymagana. Taka szczególna ostrożność, to ostrożność polegająca na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestników ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie. (wyrok SN z 29 kwietnia 2003 r. III KK 61/03 LEX 77467)</p> <p>Naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym dotyczy zarówno zasad skodyfikowanych w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 ()">Prawa o ruchu drogowym</a> jak i zawartych w regułach prakseologicznych bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym</a> uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga - szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie. Art. 23 ww. ustawy stanowi zaś, że kierujący pojazdem jest obowiązany:</p> <p>1) przy wymijaniu zachować bezpieczny odstęp od wymijanego pojazdu lub uczestnika ruchu, a w razie potrzeby zjechać na prawo i zmniejszyć prędkość lub zatrzymać się;</p> <p>2) przy omijaniu zachować bezpieczny odstęp od omijanego pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody, a w razie potrzeby zmniejszyć prędkość; omijanie pojazdu sygnalizującego zamiar skręcenia w lewo może odbywać się tylko z jego prawej strony.</p> <p>Obwiniony jak wynika z zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego naruszył ww. zasady bezpieczeństwa, bowiem nie upewnił się czy nie jest wyprzedzany przez inny pojazd, po czym zajechał lewy pas ruchu i doprowadził do zderzenia z pojazdem <span class="anon-block">V. (...)</span>.</p> <p>Należało mieć na względzie, iż stronę podmiotową tego czynu stanowiła umyślność. Stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez obwinionego należało uznać za umiarkowany. Obwiniony, co prawda godził w dobro jakim jest bezpieczeństwo i porządek w komunikacji, jednakże swym zachowaniem nie spowodował, żadnych daleko idących konsekwencji, a wyłącznie otarcia samochodu. Przy wymiarze kary sąd kierował się dyrektywami zawartymi w art. 33 kw uwzględniając charakter i okoliczności czynu oraz właściwości i warunki osobiste obwinionego. Sąd miał na celu aby wymierzona kara spełnia rolę zapobiegawczą i wychowawczą w stosunku do obwinionego, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Mając na względzie powyższe, w ocenie Sądu kara 500 złotych grzywny jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oraz właściwości i warunków osobistych sprawcy.</p> <p>Sąd uwzględniając sytuację majątkową i wysokość dochodów obwinionego oraz orzeczoną wobec niego karę grzywny, uznał że uiszczenie przez niego kosztów postępowania będzie dla niego zbyt uciążliwe i dlatego zwolnił obwinionego od ich zwrotu obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div>