III Kp 1278/10

<p>Sygn. akt. III Kp 1278/10</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 16 grudnia 2010 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący – Sędzia SO Mariusz Wiązek</p> <p>Protokolant: Edyta Makowska</p> <p>Prokurator Prokuratury Okręgowej – nie stawił się zawiadomiony prawidłowo</p> <p>po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia –Psie Pole z dnia 13 grudnia 2010 roku (data wpływu), sygn. akt 2 Ds. 41/10 o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobec <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. K.</span> </strong> </p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 263;art. 263 § 2)">art. 263 § 2 k.p.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p>przedłużyć do dnia <strong> <!-- -->13 stycznia 2011</strong> roku tymczasowe aresztowanie zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 23 kwietnia 2010r., sygn. akt XII Kp 279/10 wobec <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. K.</span> </strong>, s. <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">urodzonego w dniu (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span>, podejrzanego o to, że:</p> <p>1. w kwietniu 2010r. we <span class="anon-block">W.</span> działając w warunkach przestępstwa ciągłego wielokrotnie groził <span class="anon-block">D. W.</span> pozbawieniem życia, przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </strong> </p> <p>2. w dniu 20 kwietnia 2010r. we <span class="anon-block">W.</span>, działając w zamiarze pozbawienia życia <span class="anon-block">D. W.</span>, grożąc jej pozbawieniem życia, kilkakrotnie usiłował ugodzić ja nożem w okolice szyi i klatki piersiowej, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na skuteczną obronę pokrzywdzonej, która zasłoniła się torebką i w związku z tym spowodował u niej uraz przedniej powierzchni szyi i głębokie otarcie naskórka, które to spowodowały u niej naruszenie czynności ciała oraz rozstrój zdrowia na czas poniżej 7 dni,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2010r., sygn. akt XII Kp 279/10 Sąd Rejonowy dla Wrocławia –Fabrycznej zastosował wobec <span class="anon-block">J. K.</span> środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania uznając, iż popełnienie przez podejrzanego zarzucanych mu przestępstw zostało z dużym prawdopodobieństwem potwierdzone zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.</p> <p>Do chwili obecnej nie wystąpiły żadne okoliczności uzasadniające uchylenie bądź zmianę stosowanego wobec podejrzanego środka zapobiegawczego. Zebrany dotychczas w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przygotowawczym materiał dowodowy, w szczególności w postaci zeznań pokrzywdzonej <span class="anon-block">D. W.</span>, świadków <span class="anon-block">A. G.</span>, <span class="anon-block">A. B.</span>, <span class="anon-block">A. K.</span>, <span class="anon-block">M. F.</span>, <span class="anon-block">M. S.</span>, <span class="anon-block">R. S.</span>, <span class="anon-block">T. R.</span>, <span class="anon-block">G. G.</span>, <span class="anon-block">R. M.</span>, <span class="anon-block">M. C.</span>, <span class="anon-block">B. O.</span>, <span class="anon-block">Z. S.</span>, <span class="anon-block">W. D.</span>, a nadto wyniki opinii z badań biologicznych, protokół oględzin rzeczy wraz z dokumentacją fotograficzną oraz opinia sądowo-lekarska, wskazują na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu czynów. Wobec powyższego zachodzi ogólna podstawa stosowania środków zapobiegawczych opisana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 249;art. 249 § 1)">art. 249 § 1 k.p.k.</a> </p> <p>Nie ustała uprawniająca do stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania obawa matactwa procesowego ze strony podejrzanego oraz nakłaniania przez niego innych osób do złożenia fałszywych zeznań. Podkreślić należy, że pokrzywdzoną w niniejszej sprawie jest dawna konkubina podejrzanego, zatem osoba z którą łączą go więzy o charakterze towarzyskim i uczuciowym. Powyższe uzasadnia obawę, iż podejrzany przebywając na wolności mógłby utrudniać postępowanie poprzez nakłanianie pokrzywdzonej do składania korzystnych dla niego zeznań.</p> <p>Co więcej – nie przesądzając w żaden sposób o winie i sprawstwie podejrzanego – należy zważyć, iż prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego <span class="anon-block">J. K.</span>zarzucanych mu czynów, przy uwzględnieniu ich doniosłości, wszak podejrzany pozostaje pod zarzutem usiłowania zbrodni z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 148;art. 148 § 1)">art. 148 § 1 k.k.</a>, uzasadnia twierdzenie o realności wymierzenia podejrzanemu surowej kary pozbawienia wolności o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 2)">art. 258 § 2 k.p.k.</a> Powyższe dodatkowo uzasadnia przekonanie, iż podejrzany przebywając na wolności może utrudniać prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne, w szczególności może ukrywać się przed wymiarem sprawiedliwości bądź w inny bezprawny sposób wpływać na toczące się postępowanie. Obawa ta jest realna, zważywszy na to, iż podejrzany faktycznie nie posiada stałego miejsca zamieszkania a przed osadzeniem przebywał w schronisku<span class="anon-block">i.</span> <span class="anon-block">A.</span>w Szczodrych. Nie bez znaczenia jest również dotychczasowy włóczęgowski tryb życia podejrzanego i nadużywanie alkoholu.</p> <p>Ponadto zarówno z zeznań pokrzywdzonej <span class="anon-block">D. W.</span>, jak i zeznań świadków <span class="anon-block">A. G.</span> i <span class="anon-block">A. B.</span>, <span class="anon-block">A. K.</span> wynika, że podejrzany po zdarzeniu groził pokrzywdzonej pozbawieniem życia. Wobec powyższego w sprawie zachodzi sytuacja opisana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 258;art. 258 § 3)">art. 258 § 3 k.p.k.</a>, która stanowi szczególną podstawę stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.</p> <p>W ocenie Sądu jedynie przedłużenie wobec wymienionego izolacyjnego środka zapobiegawczego, jakim jest tymczasowe aresztowanie, pozwoli zabezpieczyć prawidłowy tok prowadzonego postępowania karnego, a tym samym uniemożliwić podejrzanemu podjęcie jakikolwiek ewentualnych prób bezprawnych działań mogących je destabilizować.</p> <p>W toku śledztwa przeprowadzono liczne czynności procesowe, jednak w celu prawidłowego zakończenia postępowanie przygotowawczego należy je kontynuować. W okresie przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego przesłuchano kolejnych świadków, zabezpieczono dalsze dowody rzeczowe, uzyskano opinię z badań biologicznych.</p> <p>W celu prawidłowego zakończenia postępowania przygotowawczego należy kontynuować podjęte czynności. Obecnie nadal oczekuje się na ostateczną opinię biegłego z zakresu medycyny sądowej dotyczącą mechanizmu powstania doznanych przez pokrzywdzoną <span class="anon-block">D. W.</span> obrażeń ciała, której dotychczas nie zdołano ukończyć oraz opinię sądowo-psychiatryczną dotyczącą podejrzanego. Z uwagi na okoliczność, że okres śledztwa w niniejszej sprawie przedłużono do dnia 13 stycznia 2011r., Sąd przedłużając stosowanie tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego do tej daty stanął na stanowisku, że powyższe czynności winny być zakończone w tym terminie.</p> <p>Zważyć należy, iż w stosunku do podejrzanego nie zachodzą warunki uzasadniające odstąpienie od stosowania przedmiotowego środka zapobiegawczego, określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 259;art. 259 § 1)">art. 259 § 1 k.p.k.</a> W toku postępowania nie podnoszono żadnych miarodajnych okoliczności przemawiających za odstąpieniem od stosowania tymczasowego aresztowania, co zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą obciąża stronę która domaga się zastosowania powyższego przepisu. por. postanowienie SA w Krakowie II AKz 144/06, KZS 2006/5/40, postanowienie SA w Lublinie II AKa 470/09).</p> <p>Mając zatem na uwadze, iż środki zapobiegawcze o mniej dolegliwym charakterze niż środek zastosowany, mógłby nie wypełnić swej roli, tj. nie zabezpieczyć w sposób prawidłowy toczącego się postępowania, Sąd – działając na podstawie powołanych przepisów – orzekł jak na wstępie.</p> </div>