VII SA/Wa 844/25

Sygn. akt VII SA/Wa 844 /25 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Rudnicki Sędziowie: sędzia WSA Leszek Kobylski (spr.) asesor WSA Wojciech Białogłowski Protokolant: sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi E.S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego z dnia 14 lutego 2025 r. nr BPCPK-1.052.2.2024 w przedmiocie zwolnienia z zakazu wydawania pozwoleń na budowę oddala skargę Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na decyzję Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego ( dalej jako: " Pełnomocnik Rządu dsCPK", "organ administracji") z dn. 14 lutego 2025 r. znak BPCPK-1.052.2.2024 na podstawie której ww. organ działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej: "k.p.a.", art. 29 ust. 7 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1747, dalej: "uCPK"), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 21 listopada 2024 r. (data wpływu: 25 listopada 2024 r.) złożonego przez spółkę [...] Sp. z o.o. ul. [...], [...]-[...] W., w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej udzielenia zgody na zwolnienie z zakazu określonego w art. 29 ust. 1 pkt 3 uCPK – orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia 4 listopada 2024 r. (znak: BPCPK-1.052.2.2024) odmawiającą udzielenia zgody na: 1/ zwolnienie z zakazu wydawania pozwoleń na budowę dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej "[...] I" o mocy zainstalowanej do 1 MW na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie ewidencyjnym [...], gmina [...], powiat [...]; 2/ zwolnienie z zakazu wydawania pozwoleń na budowę dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej "[...] II" o mocy zainstalowanej do 1 MW na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie ewidencyjnym [...], gmina [...], powiat [...]. W uzasadnieniu ww. decyzji ww. organ wskazał, że w dniu 25 listopada 2024 r. do Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego - dalej: "Pełnomocnik Rządu ds. CPK ", wpłynął wniosek z dnia 21 listopada 2024 r., złożony przez spółkę [...] Sp. z o.o. ul. [...], [...]- [...] W., KRS: [...], reprezentowaną przez pełnomocnika radcę prawnego P. W. ul. [...], [...]-[...] W., dalej: "Wnioskodawca", o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej udzielenia zgody na zwolnienie z zakazu określonego w art. 29 ust. 1 pkt 3 uCPK, zakończonej decyzją z dnia 4 listopada 2024 r. (znak:BPCPK-1.052.2.2024) odmawiającą udzielenia zgody na: (1) zwolnienie z zakazu wydawania pozwoleń na budowę dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej "[...] I" o mocy zainstalowanej do 1 MW na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie ewidencyjnym [...], gmina [...], powiat [...], (2) zwolnienie z zakazu wydawania pozwoleń na budowę dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej "[...] II" o mocy zainstalowanej do 1 MW na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie ewidencyjnym [...], gmina [...], powiat [...], i wyrażenie zgody na zwolnienie z zakazu wydawania pozwoleń na budowę, określonego w art. 29 ust. 1 pkt 3 uCPK, dla planowanej ww. inwestycji. Rozpatrując sprawę Pełnomocnik Rządu ds. CPK podniósł, że ustalił i zważył, co następuje: Wskazał, że na terenie gminy [...] planowana jest realizacja przedsięwzięcia - Centralny Port Komunikacyjny, dalej: "CPK". Jego głównym celem jest budowa lotniska użytku publicznego opartego na zasadach zrównoważonego rozwoju oraz stworzenie uniwersalnego systemu transportu pasażerskiego poprzez wybudowanie i eksploatację rentownego, innowacyjnego węzła transportowego, a także doprowadzenie do przebudowy krajowego systemu transportu kolejowego jako atrakcyjnej alternatywy dla transportu drogowego obejmującego wszystkie obszary Polski. W związku z powyższym w celu ochrony obszaru Inwestycji oraz obszaru otoczenia CPK, Rada Ministrów na podstawie art. 28 ust. 1 uCPK przyjęła w dniu 14 listopada 2022 r. rozporządzenie w sprawie gmin, na których terenie będą stosowane szczególne zasady związane z realizacją inwestycji celu publicznego w zakresie Centralnego Portu Komunikacyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2609), dalej: "r.o.cpk.". Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 r.o.cpk. szczególne zasady gospodarowania nieruchomościami, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji określone w art. 29 uCPK stosuje się obszarze części gmin: [...], [...] i [...] położonych w województwie mazowieckim. Odnosząc się do ram prawnych rozstrzygnięcia organ podniósł, że zgodnie z art. 29 ust. 1 uCPK szczególne zasady gospodarowania nieruchomościami, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji obejmują m.in.: 1/ uprawnienie Pełnomocnika do wyrażania zgody na ustanowienie ograniczonych praw rzeczowych, zawarcie umów dzierżawy i najmu nieruchomości gruntowych Skarbu Państwa oraz umów, które pozwalają na realizację inwestycji na tych nieruchomościach, również inwestycji o charakterze innym niż budowlanym; 2/ uzgadnianie przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego projektów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; przepis art. 120r ust. 2 stosuje się odpowiednio; 3/ zakaz wydawania pozwoleń na budowę; 4/ zakaz wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla wszystkich lub wybranych zmian sposobu zagospodarowania terenu; 5/ zakaz prowadzenia postępowań administracyjnych i dokonywania czynności materialno-technicznych skutkujących połączeniem lub podziałem działek ewidencyjnych; 6/ zakaz wydzielania samodzielnych lokali mieszkalnych w budynkach; 7/ zakaz zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części; Tym samym na obszarze wskazanym w r.o.cpk. istnieją zakazy wydawania decyzji administracyjnych z zakresu planowania przestrzennego i pozwoleń na roboty budowlane. W oparciu o art. 29 ust.7 uCPK Pełnomocnik Rządu dCPK może, w drodze decyzji udzielić zgody na zwolnienie z zakazów określonych w ust.1 pkt. 3-8, biorąc pod uwagę wymogi prawidłowego przygotowania, realizacji oraz funkcjonowania Inwestycji oraz zapewnienia optymalnych warunków rozwoju społeczno-gospodarczego otoczenia Inwestycji. Mając na uwadze powyższe, Pełnomocnik Rządu ds. CPK stwierdza, że w świetle przywołanych wyżej przepisów jednym z zadań powierzonych przez ustawodawcę jest takie ukształtowanie sposobu zagospodarowania obszaru wskazanego w r.o.cpk., aby nie tylko nie kolidowało ono z realizacją Inwestycji, ale także zapewniało optymalne funkcjonowanie Inwestycji po jej zrealizowaniu. Realizacji powyższych celów służy m.in. określenie w art. 29 ust. 1 uCPK przywołanych wyżej szczególnych zasad związanych z realizacją inwestycji celu publicznego w zakresie CPK, w tym zakazów wydawania pozwoleń na budowę na wskazanym w r.o.cpk. obszarze gminy [...]. Jednocześnie organ wskazał, że wnioskowany teren objęty jest zapisami Planu Generalnego Lotniska [...] na lata 2022- 2060, dalej: "Plan Generalny". Znajduje się bezpośrednio pod planowaną trzecią drogą startową. Prace budowlane dotyczące trzeciej drogi startowej zaplanowane są na lata 2045-2060, co oznacza, że prace projektowe rozpoczną się znacznie wcześniej, podobnie jak działania planistyczne. Tu należy zauważyć, że na podstawie art. 120ze uCPK w sytuacji, gdy z Planu Generalnego wynika etapowy charakter budowy Inwestycji, w odniesieniu do zakresu Inwestycji, który nie został objęty wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji CPK, wojewoda, na wniosek Pełnomocnika, przyjmuje w drodze zarządzenia plan miejscowy Centralnego Portu Komunikacyjnego. Tym samym teren przeznaczony pod inwestycję będącą przedmiotem niniejszej decyzji może w najbliższym czasie zostać objęty planem miejscowym wskazującym na inne przeznaczenie nieruchomości niż budowa farmy fotowoltaicznej, co nie tylko uniemożliwi uzyskanie pozwolenia na budowę na taką farmę, ale również będzie oznaczało — w przypadku wybudowania farmy - skazanie jej na swoistą śmierć techniczną wynikającą z braku możliwości uzyskania kolejnych pozwoleń na budowę. Jednocześnie należy zauważyć, że - niezależnie od powyższego - zrealizowanie przez [...] Sp. z o.o. zamierzenia w projektowanym kształcie i zakresie, może w przyszłości utrudnić przygotowanie oraz realizację Inwestycji, a tym samym nie jest możliwe zwolnienie z zakazu wydawania pozwoleń na budowę nieruchomości będących przedmiotem niniejszej decyzji, bowiem dla obszaru objętego wnioskiem występuje obowiązek zachowania maksymalnej dopuszczalnej wysokości zabudowy określonej w m n.p.m, w geodezyjnym układzie wysokościowym PL-EVRF2OO7-H: BRA. Obowiązek ten wynika z faktu znajdowania się nieruchomości w granicach obszaru objętego Planem Generalnym, przewidzianego dla kolejnych faz rozwoju ww. lotniska. Tym samym nieruchomość będąca przedmiotem pozwolenia na budowę położona jest w zasięgu: 1/ powierzchni ograniczających zabudowę (ang. Building Restricted Areas), dalej: BRA; 2/ powierzchni ograniczających przeszkody (ang. Obstacle Limitation Surfaces), dalej: OLS. Maksymalna dopuszczalna wysokość zabudowy określona w m n.p.m. w geodezyjnym układzie wysokościowym PL-EVRF2007-H w odniesieniu do działek objętych Wnioskiem wynosi: • BRA - 95,3 m. n.p.m., • OLS - 97,1 m n.p.m. Powyższa maksymalna wysokość zabudowy powinna uwzględniać wszystkie umieszczone na planowanej inwestycji/obiekcie budowlanym urządzenia i instalacje, w szczególności: kominy, reklamy, anteny oraz inne obiekty. Mając na uwadze powyższe, największa wartość wysokości obiektu budowlanego (dominanta) wraz z urządzeniami, obiektami na dachu nie może penetrować ww. wyznaczonych powierzchni ograniczających. Wskazane powyżej ograniczenia wysokości zabudowy wynikają z: a) powierzchni ograniczających zabudowę (Building Restricted Areas - BRA) wyznaczonych dla urządzeń radionawigacyjnych dla planowanego lotniska; b) powierzchni ograniczających przeszkody (Obstacle Limitation Surfaces - OLS) wyznaczonych dla dróg startowych planowanego lotniska. W ramach Planu Generalnego wyznaczone zostały powierzchnie BRA dla planowanych urządzeń systemu podejścia do lądowania według wskazań przyrządów (ang. Instrument Landing System — ILS) dla każdej z trzech dróg startowych, na każdym kierunku operacyjnym. Powierzchnie te wyznaczono zgodnie z ICAO Doc 015 European Guidance Materiał on Managing Building Restricted Areas oraz rozporządzeniem z art. 92 ust. 1 ustawy Prawo lotnicze. Służą one przede wszystkim monitorowaniu i zabezpieczaniu otoczenia lotniczych urządzeń naziemnych (LUN), w tym nowopowstających obiektów mogących zakłócać pracę tych urządzeń. W związku z powyższym, dla nieruchomości objętej Wnioskiem maksymalna dopuszczalna wysokość zabudowy obejmująca urządzenia na dachu (jak powyżej) wyrażona w metrach n.p.m. wynosi 95,3 m n.p.m. Respektowanie powyższych ograniczeń warunkuje prawidłowe przygotowanie obszaru Inwestycji, o której mowa w uCPK, w tym nowozakładanego lotniska i lotniczych urządzeń naziemnych. Ponieważ rzędna terenu dla wnioskowanej nieruchomości wynosi 96,9 - 97,9 m. n.p.m. oznacza to, że realizacja wnioskowanego przedsięwzięcia spowodowałaby przebicie dopuszczalnej wysokości zabudowy wyznaczonej zgodnie z BRA, co mogłoby mieć negatywny wpływ na urządzenia radionawigacyjne dla planowanego lotniska. Dodatkowo należy zauważyć, że nieruchomość będąca przedmiotem niniejszej decyzji leży na terenie, który zgodnie z projektem strategii rozwoju obszaru otoczenia CPK, jest przeznaczony pod inwestycję lotniskową, co oznacza, że inwestycja będąca przedmiotem niniejszej decyzji jest niezgodna z treścią projektowanej strategii. W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 120zl ust. 2 w związku z ust. 1 pkt 4 uCPK, w odniesieniu do obszarów o istotnym znaczeniu dla realizacji ustaleń strategii rozwoju obszaru otoczenia CPK Spółka Celowa, o której mowa w uCPK, uzgadnia pozwolenia na budowę pod kątem zgodności z treścią strategii, co oznacza poważne ryzyko, że - nawet w przypadku zwolnienia z zakazu, pozwolenie na budowę nie byłoby możliwe do uzyskania. Tym samym, mając na uwadze powyższe okoliczności, należy stwierdzić, że zwolnienie z zakazu wydawania pozwoleń na budowę przy pełnej wiedzy Pełnomocnika Rządu ds. CPK o wątpliwej możliwości uzyskania pozwolenia na budowę, naruszyłoby wynikającą z art. 8 i 9 k.p.a., zasadę ochrony zaufania obywateli do władzy publicznej oraz zasadę udzielania informacji, jak również wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. 1997 Nr 78, poz. 483) zasadę zaufania obywateli do państwa i prawa. Odnosząc się do ponownie podniesionego argumentu Wnioskodawcy, jakoby zakaz wydawania pozwoleń na budowę, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt. 3 uCPK nie obejmował swoją hipotezą decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, organ stwierdza, że przywołany wyżej pogląd Wnioskodawcy jest błędny, a Pełnomocnik Rządu ds. CPK jest uprawniony do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia obejmującego decyzje wydawane na podstawie art. 36a Prawa budowlanego. Zgodnie z ogólnym odesłaniem zawartym w art. 3 ust. 2 uCPK, w sprawach nieuregulowanych uCPK, stosuje się odpowiednio m.in. przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, dalej: "pr. bud." Stosownie natomiast do definicji legalnej zawartej w art. 3 pkt. 12 pr. bud. przez pozwolenie na budowę należy rozumieć decyzję administracyjną zezwalającą na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego. Nie chodzi tutaj tylko i wyłącznie o decyzję wskazaną w art. 28 ust. 1 pr. bud., ale inne decyzje, które przyznają uprawnienie do wykonywania robót budowlanych. Niewątpliwie należy do nich również decyzja o zmianie pozwolenia na budowę z art. 36a ust. 1 pr. bud. (tzw. pozwolenie zamienne). W konsekwencji powyższego zakaz wydawania pozwoleń na budowę z art. 29 ust. 1 pkt 3 uPCK obejmuje również decyzje o zmianie pozwolenia na budowę (art. 36a ust. 1 pr. bud.), a Pełnomocnik Rządu ds. CPK dysponuje kompetencją do wydawania decyzji w przedmiocie zwalniania z zakazu dla pozwoleń zamiennych. Odnosząc się natomiast do poglądu Wnioskodawcy, zgodnie z którym "nie istnieje żaden przepis powszechnie obowiązującego prawa, w tym nie wynika to zarówno z ustawy o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, jak i z treści Rozporządzenia, że zakaz, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3 uCPK należy interpretować rozszerzająco" należy przede wszystkim zauważyć, że w polskim systemie prawnym wyjątki interpretuje się zawsze w sposób zawężający, tj. w przypadku wątpliwości, czy dana regulacja wskazująca na wyjątki obejmuje daną sytuację, należy uznać, że nie obejmuje, tj. że wyjątek nie dotyczy sytuacji wątpliwych. Wreszcie odnosząc się do wskazania we wniosku o ponowne rozpatrzenie faktu, że umowa dzierżawy, która łączy Wnioskodawcę z właścicielem nieruchomości gruntowej, na której realizowana jest inwestycja w przedmiocie budowy i eksploatacji farm fotowoltaicznych została zawarta w 2018 roku, na okres 29 lat, zatem okres jej obowiązywania co do zasady upłynie w 2047 roku, należy zauważyć, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 listopada 2022 r. w sprawie gmin, na których terenie będą stosowane szczególne zasady związane z realizacją inwestycji celu publicznego w zakresie Centralnego Portu Komunikacyjnego, które jest podstawą przestrzennego określenia obszarów, na których obowiązuje zakaz wydawania pozwoleń na budowę, ma charakter czasowy i utraci moc z dniem 15 grudnia 2026 r., co oznacza, że po tym dniu złożenie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę nie będzie wymagało uzyskania uprzedniej zgody Pełnomocnika Rządu ds. CPK. Jednakże, co wskazano powyżej, zakłada się, że przed dniem utraty mocy przez ww. rozporządzenie, przyjęty zostanie plan miejscowy uwzględniający planowaną trzecią drogę startową, co także oznacza, że nieruchomość będąca przedmiotem wniosku będzie podlegała wywłaszczeniu. Z powyższych powodów Pełnomocnik Rządu ds. CPK postanowił utrzymać w mocy decyzję odmawiającą udzielenia zgody na zwolnienie z zakazu określonego w art. 29 ust. 1 pkt 3 uCPK, a który był objęty wnioskiem spółki [...] sp. z o.o. Skargę na powyższą decyzję wniosła [...] z o.o. z siedzibą w W. ( dalej jako: "skarżąca"). Wobec kwestionowanej decyzji skarżąca podniosła następujące zarzuty naruszenia przepisów: 1/ art. 29 ust. 7 ustawy z dnia 10 maja 2018 roku o Centralnym Porcie Komunikacyjnym (t. j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 1747, dalej: "uCPK") poprzez brak uwzględnienia w procesie rozstrzygania okoliczności (dyrektyw wyboru konsekwencji), które Organ jest obowiązany wziąć pod uwagę; 2/ art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 572, dalej: "KPA") poprzez brak ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie, w szczególności poprzez brak ustalenia rzeczywistej lokalizacji PV, a także jej wpływu na bezpieczeństwo ruchu lotniczego; 3/ art. 7 KPA poprzez brak uwzględnienia w procesie rozstrzygania dyrektywy wyboru konsekwencji tj. słusznego interesu jednostki i wynikającego stąd domniemania rozpatrzenia spraw zgodnie z wnioskiem strony; 4/ art. 10 § 1 KPA poprzez brak zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu z uwagi na niezawiadomienie Spółki o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków przed wydaniem Decyzji; 5/ art. 8 § 1 i 2 KPA polegającego na wydaniu Decyzji odmawiającej udzielenia zwolnienia na wydanie pozwoleń na budowę dla PV, podczas gdy w innych postępowaniach Pełnomocnik CPK udzielał zwolnienia, wskazując jednocześnie w innych swoich rozstrzygnięciach (wydanych na rzecz innych podmiotów), że potencjalna instalacja fotowoltaiczna może być realizowana na terenach objętych planami realizacyjnymi Centralnego Portu Komunikacyjnego; 6/ art. 6 KPA poprzez wydanie Decyzji z powołaniem się w uzasadnieniu na postanowienia przyszłego, potencjalnego planu miejscowego. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o: 1/ uchylenie Decyzji oraz poprzedzającej ją Decyzji II z dnia 4 listopada 2024 roku w całości, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 PPSA; 2/ zasądzenie na rzecz skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Pełnomocnik Rządu wniósł o jej oddalenie. Organ stwierdził, że nie znalazł usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia skargi, a w rezultacie uchylenia własnej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego z dn. 14 lutego 2025 r. utrzymująca własną decyzję z dn. 4 listopada 2024 r. odmawiającą udzielenia zgody na: 1/ zwolnienie z zakazu wydawania pozwoleń na budowę dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej "[...] I" o mocy zainstalowanej do 1 MW na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie ewidencyjnym [...], gmina [...], powiat [...]; 2/ zwolnienie z zakazu wydawania pozwoleń na budowę dla inwestycji polegającej na budowie farmy fotowoltaicznej "[...] II" o mocy zainstalowanej do 1 MW na działce o numerze ewidencyjnym [...] w obrębie ewidencyjnym [...], gmina [...], powiat [...]. Decyzja ta wydana została w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącej, a podstawę materialną tego orzeczenia stanowił art. 29 ust. 1 pkt.3 u.c.p.k., zgodnie z którym Pełnomocnik może, w drodze decyzji, udzielić zgody na zwolnienie z zakazów określonych w ust. 1 pkt 3-8, biorąc pod uwagę wymogi prawidłowego przygotowania, realizacji oraz funkcjonowania Inwestycji oraz zapewnienia optymalnych warunków rozwoju społeczno-gospodarczego otoczenia Inwestycji. Orzekając na tej podstawie prawnej Pełnomocnik Rządu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyjął, że zrealizowanie przez skarżącą zamierzenia w projektowanym kształcie i zakresie może w przyszłości uniemożliwić (a co najmniej utrudnić) prawidłowe funkcjonowanie Inwestycji CPK. W ocenie Sądu, Pełnomocnik dsCPK w sposób wszechstronny, wyczerpujący przeprowadził w sprawie postępowanie administracyjne i wydał decyzję, uzasadniając w sposób wyczerpujący zajęte stanowisko oraz wydane rozstrzygnięcie, w tym na ustalony stan faktyczny sprawy oraz podstawę prawną rozstrzygnięcia. Biorąc pod uwagę akta sprawy, w tym okoliczności przedstawione przez skarżącą spółkę a zarazem wnioskodawcę postępowania, jak i argumentację przywołaną przez organ, Sąd stwierdza, że powyższa ocena tego organu jest zgodna z prawem. Rozwijając powyższe Sąd przede wszystkim dostrzega, że stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 3-7 u.c.p.k., szczególne zasady gospodarowania nieruchomościami, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji obejmują: 3) zakaz wydawania pozwoleń na budowę; 4) zakaz wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla wszystkich lub wybranych zmian sposobu zagospodarowania terenu; 5) zakaz prowadzenia postępowań administracyjnych i dokonywania czynności materialno-technicznych skutkujących połączeniem lub podziałem działek ewidencyjnych; 6) zakaz wydzielania samodzielnych lokali mieszkalnych w budynkach; 7) zakaz zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Zakaz wydawania pozwolenia na budowę stosuje się odpowiednio do zgłoszeń budowlanych dotyczących budowy budynku. W takim przypadku organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw wobec zgłoszenia – v. art. 29 ust. 6 ww. ustawy. Sąd zauważa również, że w ust. 7 art. 29 u.c.p.k. przewidziano możliwość udzielenia zgody na zwolnienie m.in. z zakazów powyżej przywołanych – mocą decyzji Pełnomocnika Rządu. W art. 29 ust. 10 omawianej ustawy uregulowano zaś, że do wniosku o udzielenie zgody, o której mowa w ust. 7, załącza się opis podstawowych danych charakteryzujących inwestycję objętą zwolnieniem, w tym jej lokalizację - w formie tekstowej oraz graficznej. Stosownie natomiast do art. 29 ust. 11 u.c.p.k., zgoda Pełnomocnika stanowi załącznik do wniosków lub zgłoszeń w sprawie wydania rozstrzygnięć, określonych w ust. 1 pkt 3-8 i ust. 8. Sąd wyjaśnia też, że zgodnie z art. 28 ust. 1 u.c.p.k. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może wskazać gminy lub ich części, na których terenie, w celu przygotowania obszaru Inwestycji oraz zapewnienia optymalnych warunków rozwoju społeczno-gospodarczego oraz przestrzennego na obszarze otoczenia CPK, stosowane będą szczególne zasady gospodarowania nieruchomościami, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji określone w art. 29, szczególne zasady nabywania nieruchomości określone w art. 29b lub szczególne zasady udostępniania nieruchomości na cele badań przyrodniczych określone w art. 29f, określając m.in. które spośród szczególnych zasad gospodarowania nieruchomościami, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji, określonych w art. 29, oraz na jakich obszarach mają zastosowanie ( pkt 1). Sąd zauważa także, że: w ust. 2 art. 29 ww. ustawy przewidziano, że rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, może przewidywać różne zasady, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dla różnych obszarów, określając w sposób jednoznaczny granice tych obszarów; zaś w ust. 3 tego artykułu uregulowano, że: w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, określa się dzień rozpoczęcia i dzień zakończenia obowiązywania każdej z zasad, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, z zastrzeżeniem, że okres obowiązywania zasad dla danego obszaru wynosi: 1) nie dłużej niż 4 lata - dla zasad, o których mowa w ust. 1 pkt 1; 2) nie dłużej niż 5 lat - dla zasad, o których mowa w ust. 1 pkt 3. Uregulowano też, że rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje całe działki ewidencyjne. W przepisach art. 28 ust. 6, 7, 9 i 11 u.c.p.k. uregulowano natomiast kwestie dotyczące wydanych już m.in. decyzji o warunkach zabudowy dla nieruchomości lub ich części znajdujących się na obszarze objętym rozporządzeniem, o którym mowa w ust. 1, a także postępowań będących w toku, a dotyczących wydania takich decyzji. I dalej, Sąd wskazuje, że w oparciu o art. 28 ust. 1 u.c.p.k. Rada Ministrów w dniu 14 listopada 2022 r. wydała rozporządzenie w sprawie gmin, na których terenie będą stosowane szczególne zasady związane z realizacją inwestycji celu publicznego w zakresie Centralnego Portu Komunikacyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2609; zwane dalej rozporządzeniem obszarowym). W § 3 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia zarządzono, że na obszarze części gmin: [...], [...] i [...] położonych w województwie mazowieckim stosuje się: szczególne zasady gospodarowania nieruchomości, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji określone w art. 29 ustawy, a granice m.in. tego obszaru, w postaci współrzędnych punktów załamania granicy określono w załączniku nr 3 do tego rozporządzenia. W § 4 ust. 2 przewidziano, że przepis § 3 ust. 1 pkt 1 traci moc po upływie 4 lat od dnia wejścia w życie rozporządzenia. Rozporządzenie to zaczęło obowiązywać 15 grudnia 2022 r. i było aktem obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej w sprawie decyzji. W sprawie nie jest sporne, że nieruchomość będąca przedmiotem niniejszej decyzji stanowiąca działkę nr ew. [...] położoną w obrębie ewidencyjnym [...] gm. [...], objęta została ww. rozporządzeniem, a wobec tego - stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia - znajdują do niej zastosowanie szczególne zasady m.in. planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz realizacji inwestycji uregulowane w ustawie w art. 29 ust. 1 u.c.p.k., a to przez 4 kolejne lata, tj. do 15 grudnia 2026 r. Tym samym realizacja inwestycji na tym obszarze w ww. okresie nie jest co do zasady możliwa; możliwość taka wystąpi jedynie po uprzednim uzyskaniu zgody na zwolnienie z określonych zakazów, wydanej w formie decyzji przez Pełnomocnika Rządu. Zgoda ta może dotyczyć zwolnienia z zakazu wydawania pozwoleń na budowę oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, i stanowi w takiej sytuacji niezbędny "element" wniosku o wydanie pozwolenia na budowę czy warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; inaczej rzecz ujmując: poprzedzać winna uruchomienie procedury dotyczącej np. wydania decyzji w tym ostatnim przedmiocie. W tym też kontekście Sąd nie stwierdził wadliwości w działaniu organu; postępowanie w sprawie mógł bowiem wywołać wniosek inwestorów, zamierzających uzyskać dla potrzeb realizacji zamierzonej inwestycji stosownego pozwolenia na budowę. Z przedłożonych akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że Pełnomocnik dysponując danymi przekazanymi przez Skarżącą spółkę, w tym dodatkowymi danymi pozyskanymi w ramach wezwań oraz danymi specjalistycznymi dotyczącymi planowanego lotniska oraz faz jego rozwoju, poprawnie ustalił stan faktyczny wskazując, że zamierzenie objęte wnioskiem Skarżącej: 1/ jest w kolizji z przewidywanym terenem rozwoju lotniska (Inwestycji); 2/ wiąże się z negatywnym wpływem na ruch lotniczy poprzez naruszenie limitów wysokości w strefie BRA. W ramach ustalania stanu faktycznego stwierdzono, że planowane przez Skarżącą spółkę wystąpienie o decyzję o pozwoleniu na budowę (zmiana) stoi w kolizji z planowanym rozwojem lotniska użytku publicznego CPK. Podkreślić należy, że przepisy materialne nie wskazują jako przesłanki do oceny dopuszczalności wydania zgody na odstępstwo od zakazu ustawowego (skonkretyzowanego obszarowo przez r.o.cpk.) terminu realizacji poszczególnych faz. Co za tym idzie do ustalenia stanu faktycznego niezbędnego do zbadania przesłanek z art. 29 ust. 7 u.cpk. jest istotne samo stwierdzenie istnienia kolizji, która wynika z Planu Generalnego Lotniska. Następnie, Pełnomocnik bezsprzecznie ustalił, że wydanie wnioskowanej zgody będzie skutkować powstaniem obiektów i urządzeń budowlanych przebijających dopuszczalną wysokość zabudowy wyznaczonej zgodnie z BRA, co w efekcie rodzi zagrożenie w postaci powstania negatywnego wpływu na urządzenia radionawigacyjne dla planowanego lotniska. Tym samym na gruncie art. 29 ust. 7 u.cpk. prawidłowo ustalono, że zamierzenie Skarżącej spółki będzie negatywnie wpływać na funkcjonowanie planowanego lotniska. W kontekście zarzutu skargi naruszenia przepisu art. 29 ust.7 uCPK, Sąd nie podzielając zasadności tego zarzutu, wskazuje na trafność stanowiska organu co do rozumienia interesu publicznego jako przesłanki rozstrzygnięcia wydawanego na podstawie ww. przepisu. Skoro z przeprowadzonych przez Pełnomocnika ustaleń wynika bezsprzecznie i wprost, że zamierzenie Skarżącej będzie skutkować powstaniem obiektów i urządzeń budowlanych przebijających dopuszczalną wysokość zabudowy wyznaczonej zgodnie z BRA, to w interesie publicznym, obejmującym prawidłowe i bezpiecznie wykonywanie ruchu w ramach żeglugi powietrznej, jest odmowa wydania zgody na powstanie obiektów wpływających negatywnie na to bezpieczeństwo, a co za tym idzie na zdrowie oraz życie ludzi. Skarżąca spółka interpretując pojęcie interesu publicznego skupia się tylko na kwestii oceny czy w interesie publicznym leży zabezpieczenie terenu pod inwestycję celu publicznego, jakim jest planowane lotnisko na gruncie u.cpk. Pomija przy tym zagadnienia związane z bezpieczeństwem żeglugi powietrznej, dla której niezbędnym elementem jest prawidłowe funkcjonowanie urządzeń obsługi ruchu lotniczego. Co za tym idzie, skoro wprost ustalono, że planowane zamierzenie będzie negatywnie wpływać na urządzenia radionawigacyjne, to obowiązkiem Pełnomocnika było wydanie decyzji o odmowie zwolnienia z zakazu określonego w przepisach u.cpk., w tym właśnie, z uwagi na interes publiczny obejmujący także ochronę zdrowia i życia ludzi. Sąd nie dostrzegł także zasadności podniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 6,art. 8, art. 10 kpa. Wbrew twierdzeniom skargi w ocenie Sądu organ prawidłowo, zgodnie z art. 7 kpa, ustalił stan faktyczny i zgromadził materiał dowodowy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 8 kpa należy stwierdzić, że nie można zgodzić się, że postępowania o wydanie decyzji na podstawie art. 29 ust. 7 u.cpk. są postępowaniami, w których występuje tożsamość w zakresie przedmiotu. Celem takiego postępowania jest ocena planowanej inwestycji, z którą występuje podmiot planujący podjęcie danego przedsięwzięcia. Każde zamierzenie inwestycyjne cechuje się swoją własną charakterystyką obejmującą rodzaj planowanych obiektów i urządzeń budowlanych, położenie w przestrzeni, rozwiązania przestrzenne (wysokość, długość i inne parametry charakterystyczne). W tym kontekście Pełnomocnik każdorazowo indywidualnie bada wpływ takiego zamierzenia na gruncie art. 29 ust. 7 u.cpk. i wydaje rozstrzygnięcie w tym zakresie o charakterze stricte indywidualnym. W świetle powyższego Pełnomocnik nie dokonał naruszenia art. 8 k.p.a. i tym samym wydał Decyzję PCPK zgodną z prawem. Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 6 kpa w sposób wskazany w skardze bowiem wskazanie możliwości wydania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (dalej: m.p.z.p.) dla Inwestycji w uzasadnieniu nie stanowi podstawy rozstrzygnięcia zawartego w Decyzji PCPK. Pełnomocnik realizując obowiązki wynikające z przepisów procesowych poinformował Skarżącą spółkę kompleksowo o jej sytuacji prawnej oraz innych uwarunkowaniach prawnych, nie czyniąc z tego podstawy rozstrzygnięcia zawartego w Decyzji PCPK. Wreszcie jako niezasadny został potraktowany zarzut naruszenia art. 10 kpa. Nie negując, że zaistniało formalne uchybienie ze strony organu w zakresie braku zawiadomienia na podstawie art. 10 kpa, to Sąd stwierdza, że nie miało to istnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż udział Skarżącej spółki i tak nie mógłby doprowadzić do wydania rozstrzygnięcia odmiennego niż to wydane bez jej aktywnego uczestnictwa na tym etapie postępowania. Reasumując powyższe kontrolowana decyzja jest zgodna z prawem, a skarga jako niezasadna została oddalona na podstawie art. 151 p.p.s.a.