Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II SA/Wa 1997/20

Адміністративні суди2020-12-21
Номер справи
II SA/Wa 1997/20
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2020-12-21
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судді

Karolina Kisielewicz

Резолютивна частина

Odrzucono skargę

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na pismo Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] sierpnia 2020 r. w przedmiocie wypłaty uposażenia postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego rozkazem personalnym z [...] marca 2020 r. (nr [...]) wydanym na podstawie art. 9 ust. 1 i ust. 3, art. 19 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego, zwolnił skarżącego P. B. z dniem [...] marca 2020 r. ze służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego (nadając rozkazowi personalnemu rygor natychmiastowej wykonalności). Organ po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy, decyzją z [...] maja 2020 r. (nr [...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy rozkaz personalny z [...] marca 2020 r. W piśmie z [...] czerwca 2020 r. P. B. wezwał Szefa Kontrwywiadu Wojskowego do zapłaty uposażenia z dodatkami o charakterze stałym, za kwiecień 2020 r., na podstawie art. 81 ust. 3 powołanej ustawy. Wnioskodawca podał, że ostateczną decyzję z [...] maja 2020 r. o zwolnieniu go ze służby (z dniem [...] marca 2020 r.) odebrał 1 kwietnia 2020 r., co prowadzi do wniosku, że prawo do uposażenia wygasło z ostatnim dniem kwietnia 2020 r. Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego w piśmie z [...] sierpnia 2020 r. poinformował P. B., że nie ma podstaw prawnych do dokonania wypłaty mu uposażenia za kwiecień 2020 r. P. B. w piśmie z 31 sierpnia 2020 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z [...] sierpnia 2020 r., traktując je jako decyzję. Skarżący stwierdził, że pismo "zawiera istotne elementy decyzji administracyjnej i pomimo braku pouczenia oraz uzasadnienia faktycznego spełnia kryteria decyzji określone w kodeksie postępowania administracyjnego (...)". P. B. dodał, że nie jest dopuszczalne wydanie decyzji o zwolnieniu ze służby "z datą wsteczną obowiązywania" oraz że decyzja "aby była skuteczna funkcjonariusz musi być z nią zostać zapoznany". Skarżący dodał, że sprawy dotyczące roszczeń w związku ze służbą funkcjonariuszy mają charakter administracyjnoprawny i powołał się na uchwałę Sądu Najwyższego z 18 grudnia 1992 r. III AZP 27/29. Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ewentualnie oddalenie. Organ podniósł, że wezwanie do zapłaty jest instytucją prawa cywilnego i "w takim charakterze powinno zostać traktowane". Skarżący wnosząc w dniu 26 czerwca 2020 r. wezwanie do zapłaty, nie był już funkcjonariuszem Służby Kontrwywiadu Wojskowego (stosunek służby został rozwiązany z dniem [...] marca 2020 r.), a jego roszczenie dotyczy okresu po zwolnieniu ze służby. W związku z tym w sprawie zainicjowanej wezwaniem do zapłaty nie toczyło się postępowanie administracyjne, a w konsekwencji nie została wydana decyzja administracyjna, W odniesieniu do wniosku o oddalenie skargi, Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego podał m. in., że decyzja istnieje w sensie prawnym od dnia jej podpisania przez upoważnioną osobę. NSA w wyroku z 16 lipca 2010 r. I OSK 216/10 (lex nr 672894) stwierdził, że "chwilą wydania decyzji pisemnej jest nie data doręczenia jej stronie, lecz data sporządzenia decyzji (jej podpisania). Z tego wynika, że termin doręczenia skarżącemu decyzji o zwolnieniu ze służby nie ma wpływu na jej istnienie w obrocie prawnym (tym bardziej, że został jej nadany rygor natychmiastowej wykonalności). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r., poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela zapatrywanie organu, że jego pismo z [...] sierpnia 2020 r., stanowiące odpowiedź na wezwanie skarżącego z 26 czerwca 2020 r. nie stanowi decyzji administracyjnej (ani innego aktu lub czynności wymienionych w tym przepisie), podlegających kontroli sądu administracyjnego. Powołane pismo nie rozstrzyga sprawy administracyjnej, nie kształtuje praw i obowiązków skarżącego. Nie stanowi władczego, jednostronnego rozstrzygnięcia o jego prawach i obowiązkach. Ma wyłącznie charakter informacyjny. Z uwagi na powyższe nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie, z uwagi na przedmiot skargi, Sąd nie jest uprawniony do wypowiadania się, co do tego, czy zwolnienie skarżącego ze służby z dniem [....] marca 2020 r. było zgodne z prawem, podobnie jak czy żądanie skarżącego zapłaty uposażenia z dodatkami o charakterze stałym za miesiąc kwiecień 2020 r. (z 26 czerwca 2020 r.) powinno być załatwione w postępowaniu administracyjnym (np. przez wydanie postanowienia, decyzji). Taka ocena może być bowiem dokonana w postępowaniu zainicjowanym skargą na bezczynność Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego w rozpoznaniu wniosku skarżącego o wypłatę uposażenia (por. np. wyrok NSA z 16 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 978/10). O legalności zwolnienia skarżącego ze Służby Kontrwywiadu Wojskowego będzie natomiast rozstrzygał Sąd w sprawie z jego skargi, zawisłej pod sygn. akt II SA/Wa1427/20. Z przedstawionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji. .