I SA/Po 429/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z., B. S. i M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej spadkobierców za zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości za lata 2012-2018 wraz z odsetkami i kosztami upomnienia postanawia odrzucić skargę B. S. i M. S.. UZASADNIENIE Pismem z [...] czerwca 2020 r. B. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję SKO w P.. Zarządzeniem z 15 września 2020 r. Sąd wezwał skarżących B. S. i M. S. do wyjaśnienia, czy popierają powyższą skargę. Równocześnie skarżący zostali wezwani, w przypadku poparcia skargi, do nadesłania podpisanego przez nich odpisu skargi złożonej przez B. Z., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony M. S. w dniu 24 września 2020 r. (druk zpo, k. [...] akt sąd.). Z kolei próbę doręczenia B. S. odpisu powyższego zarządzenia podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 23 września 2020 r. (pierwsze awizo) i 1 października 2020 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez B. S. podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej adresata pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 9 października 2020 r. nastąpił jej zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do skarżącej (k. [...] akt sąd.), z adnotacją doręczyciela: "Zwrot. Nie podjęto w terminie". Do dnia wydania niniejszego orzeczenia brak formalny skargi nie został usunięty przez B. S. i M. S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów formalnych skargi jest, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt badanej sprawy skarga została wniesiona i podpisana wyłącznie przez B. Z.. Z treści zaskarżonej decyzji wynika jednoznacznie, że stronami postępowania administracyjnego poza B. Z. byli także B. S. i M. S.. B. S. i M. S. byli także adresatami zaskarżonej przez B. Z. decyzji. W związku z tym Sąd zarządzeniem z 15 września 2020 r. wezwał B. S. i M. S. do wyjaśnienia, czy popierają skargę wniesioną przez B. Z.. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na to pytanie, Sąd zobowiązał B. S. i M. S. do usunięcia braku formalnego tej skargi poprzez nadesłanie podpisanego przez nich odpisu skargi złożonej przez B. Z.. Pouczono przy tym skarżących, że braki skargi winny być uzupełnione w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone M. S. w dniu 24 września 2020 r. (druk zpo, k. [...] akt sąd.). Ostatni dzień siedmiodniowego terminu do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku procesowego przypadał zatem na dzień 1 października 2020 r. Skarżący, w zakreślonym przez Sąd terminie, nie usunął braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi. Z kolei wobec niemożności doręczenia skarżącej B. S. przesyłki sądowej zawierającej odpis wezwania do usunięcia ww. braku formalnego skargi w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., przesyłka ta została pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej w S.. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącej - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w skrzynce oddawczej adresata nastąpiło w dniu 23 września 2020 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 1 października 2020 r. Nieodebranie przez skarżącą przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 23 września 2020 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 7 października 2020 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na skarżącą obowiązku procesowego upływał z dniem 14 października 2020 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca B. S. nie usunęła braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego odpisu. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.