II GZ 253/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia H. Ż.-M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1693/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej i zwrocie wpisu sądowego w sprawie ze skargi H. Ż.-M. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 maja 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1693/18, odrzucił skargę kasacyjną H. Ż. wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2018 r. oddalającego skargę skarżącej na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] lipca 2018 r. w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza. W punkcie 2 orzeczenia Sąd zwrócił skarżącej wpis od skargi kasacyjnej. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy: H. Ż. wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z 4 grudnia 2018 r., oddalającego jej skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości odwołującą ją ze stanowiska notariusza. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2019 r. pełnomocnika skarżącej wezwano do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi kasacyjnej dla uczestnika postępowania - w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnikowi skarżącej przesłano również odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, przy czym wezwanie to także było opatrzone rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej w sytuacji nieuzupełnienia tego braku w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia. Sąd I instancji wskazał, że wezwanie obejmujące oba pisma zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 kwietnia 2019 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru – karta akt sądowych 54. WSA podniósł, iż do dnia 27 maja 2019 r. pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi, zaś wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony w prawidłowej wysokości w zakreślonym terminie. Odrzucając skargę kasacyjną Sąd I instancji stwierdził, że ze względu na to, iż w sprawie brały udział dwie strony (skarżąca oraz Minister Sprawiedliwości), a także uczestnik postępowania (Izba Notarialna w Lublinie), pełnomocnik skarżącej powinien załączyć do pisma dwa odpisy skargi kasacyjnej. Do skargi kasacyjnej załączono zaś tylko jeden jej odpis. WSA podzielił stanowisko wyrażone w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w myśl której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Sąd wskazał, żewezwanie do uiszczenia braków formalnych skargi kasacyjnej zostało doręczone w dniu 10 kwietnia 2019 r., w związku z czym ostatnim dniem terminu na uzupełnienie braków był 17 kwietnia 2019 r. Do dnia 29 maja 2019 r. brak formalny skargi kasacyjnej nie został zaś uzupełniony, wobec czego skarga ta podlegała odrzuceniu, mimo że wpis od niej został uiszczony. Zażalenie na to postanowienie złożyła skarżąca, zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy - art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) przez bezpodstawne przyjęcie, że zaistniały podstawy dla odrzucenia wniesionej skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy doręczone w dniu 10 kwietnia 2019 r. wezwanie do uzupełnienia braków dotyczyło jedynie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w dniu 10 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej faktycznie otrzymał korespondencję z WSA w Warszawie, jednakże wbrew stanowisku Sądu I instancji, zawierała ona wyłącznie wezwanie do uiszczenia braków skargi postaci opłacenia wpisu od wniesionej skargi. Nie zawierała natomiast żadnego wezwania do dołączenia dodatkowego odpisu skargi. W ocenie strony, skoro skarżąca i jej pełnomocnik nie otrzymali wezwania do usunięcia braków w zakresie dołączenia dodatkowego odpisu skargi, trudno jest przyjąć, by nie uzupełnił on w terminie braków skargi, a w konsekwencji brak było podstaw dla zastosowania przepisu art. 178 p.p.s.a. i jej odrzucenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że podstawę odrzucenia skargi kasacyjnej stanowiły ustalenia, iż skarżąca mimo wezwania do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie w terminie 7 dni 1 odpisu złożonej skargi kasacyjnej, nie nadesłała wymaganego dokumentu. Sąd I instancji stwierdził, że po wezwaniu strony do uzupełnienia zarówno braku fiskalnego skargi kasacyjnej poprzez uiszczenie wymaganego w sprawie wpisu sądowego, jak i jej braku formalnego poprzez nadesłanie brakującego odpisu wniesionego środka zaskarżenia, skarżąca uzupełniła tylko brakujący wpis. W złożonym zażaleniu skarżąca twierdzi natomiast, że korespondencja z WSA zawierała jedynie wezwanie do uiszczenia brakującego wpisu sadowego, nie było zaś w niej żadnego wezwania do nadesłania dodatkowego odpisu skargi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności wynikające z akt sprawy, nie budzą wątpliwości co do podstawy żądania przez Sąd I instancji nadesłania dodatkowego odpisu skargi kasacyjnej. Jak wynika bowiem z treści art. 47 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 12 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom /.../, przy czym ilekroć w ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Skoro zaś w sprawie niniejszej Izba Notarialna w Lublinie była uczestnikiem postępowania, należało nadesłać dla niej odpis wniesionej skargi kasacyjnej, a w przypadku niedokonania takiej czynności przy piśmie, zasadnym było wezwanie skarżącej do uzupełnienia dostrzeżonego braku formalnego. Odnosząc się do argumentu zażalenia, iż przesyłka z Sądu zawierała tylko jedno wezwanie stwierdzić należy, że analiza akt sprawy wykazuje, iż twierdzenie to jest gołosłowne. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki doręczonej pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 kwietnia 2019 r. (k. 55 akt sądowych) znajduje się bowiem następujące oznaczenie rodzaju przesyłki: "doręczenie odpisu zarządz. o wezw. do uiszcz. wpisu + wezwanie do usunięcia br. form. sk. kasacyjnej", a także oświadczenie odbierającego przesyłkę o następującej treści: "Potwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym wyżej wymienioną przesyłkę otrzymałem", opatrzone datą i podpisem osoby upoważnionej do odbioru przesyłek w Kancelarii Adwokackiej. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości jako dokument urzędowy (por. np. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13). Domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie skarżąca nie obaliła jednak skutecznie tego domniemania, nie przedstawiła bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia wezwania. Niewystarczające jest zaś samo twierdzenie strony, że nie wszystkie rodzaje wezwań w przesyłce się znajdowały. Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Osoba odbierająca przesyłkę w momencie odbioru nie stwierdziła braku któregokolwiek z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Natomiast ZPO niewątpliwie wskazywało, że przesyłka zawierała zarówno zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jak i wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Nadto zwrócić można jeszcze na marginesie uwagę na fakt, iż w aktach sprawy na kartach 53 i 54 znajdują się pisma przewodnie Sądu z dnia 8 kwietnia 2019 r., zatytułowane: 1. Doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz 2. Wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej. Oba pisma są opatrzone pieczęcią "Wysłano dnia 2019-04-08" oraz pieczątką imienną i podpisem pracownika, który dokonał tej czynności. W tak przedstawionym stanie sprawy nie można Sądowi I instancji zarzucić, że dał wiarę wynikającym z akt sprawy okolicznościom co do zawartości spornej przesyłki. Zwrotne potwierdzenie odbioru stanowi dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Stanowisko Sądu I instancji było zatem uprawnione, mimo przeciwnych twierdzeń skarżącej. Mając powyższe na uwadze nie ulega wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skarżąca nie zastosowała się w zakreślonym terminie do wezwania zobowiązującego ją do nadesłania brakującego odpisu skargi kasacyjnej i tym samym należy przyjąć, że Sąd I instancji zasadnie postanowił o jej odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.