II SA/Po 898/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" D., E. sp. jawna z siedzibą w L., o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" D., E. sp. jawna z siedzibą w L., na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem obowiązków postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ J. Zieliński UZASADNIENIE W skardze z dnia 18 sierpnia 2011 r. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]2011 r. Nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem obowiązków, "A" D., E. sp. jawna z siedzibą w L., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do treści artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach. Koniecznym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, komentarz dot. art. 61 § 3 p.p.s.a.). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.). Jakkolwiek niewątpliwie konieczność uiszczenia kary w kwocie 15.000 zł może stanowić dolegliwość dla prowadzonego przedsiębiorstwa, jednak nie oznacza to, że w każdym takim przypadku uzasadnione jest wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności z zakresu administracji publicznej. Każdorazowo bowiem skarżący winien wykazać zachodzenie przynajmniej jednej z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (patrz. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 listopada 2010 r. sygn. akt IV SA/Po 899/10 dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Uzasadniając rozpatrywany wniosek skarżąca spółka nie wskazała w jaki sposób uiszczenie kary rodzi wobec niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ J. Zieliński