Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II SA/Rz 367/09

Адміністративні суди2009-11-24
Номер справи
II SA/Rz 367/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Дата рішення
2009-11-24
Тип
Postanowienie WSA w Rzeszowie

Судді

Paweł Zaborniak

Резолютивна частина

Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi

Текст рішення

SENTENCJA Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 24.11. 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku, adwokata T. N., o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji w sprawie ze skargi K. i Z. K., na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...].03.2009 r. nr [...], wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania robót budowlanych, - postanawia – przyznać adwokatowi T. N. od Skarbu Państwa kwotę 309,80 zł., (słownie : trzysta dziewięć złotych oraz osiemdziesiąt groszy), tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną, na którą składa się: 1) opłata w wysokości 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych), 2) kwota podatku od towarów i usług w wysokości 52,8 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy), 3) zwrot opłaty skarbowej z tytułu udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł (słownie: siedemnaście złotych) UZASADNIENIE Sygn. II SA/Rz 367/09 UZASADNIENIE Postanowieniem z 15.07.2009 r. o sygn. akt II SA/Rz 367/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (WSA) przyznał K. i Z. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od 4/5 części wpisu sądowego. Wyznaczony przez Radę i umocowany przez strony adwokat T. N. w piśmie z 13.11.2009 r. wniosła o przyznanie wynagrodzenia za wykonanie nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przed sądem pierwszej instancji. W treści wniosku zawarto oświadczenie o tym, iż pomoc prawna nie została opłacona w całości i w części przez stronę. Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej zwana p.p.s.a.). Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa zostały uregulowane przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) dalej zwane rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości. Stosownie do treści przepisu § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawki minimalne, o których mowa w powołanej wyżej regulacji określa natomiast § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W niniejszej sprawie stawka minimalna wynosi 240 zł., co wynika bezpośrednio z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia. Przyczynienie się adwokata do ochrony prawnej stron skarżących polegało w niniejszej sprawie na zapoznaniu się z aktami sprawy oraz udziale w rozprawie sądowej. Biorąc pod uwagę ten nakład pracy adwokata ustanowionego z urzędu, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Rzeszowie przyznaje adwokatowi T. N. od Skarbu Państwa kwotę 240 zł., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Opłata ta podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 22 % ustalonej kwoty wynagrodzenia. Ponieważ do akt sprawy załączono dowód uiszczenia opłaty skarbowej w kwocie 17 zł, na koszty nieopłaconej pomocy prawnej składa się także i ten wydatek niezbędny pełnomocnika. Wyłożone względy zadecydowały o przyznaniu wnioskodawczyni kosztów nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c, § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.