II SA/Kr 1465/12
Адміністративні суди2012-11-23
Номер справи
II SA/Kr 1465/12
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Дата рішення
2012-11-23
Тип
Postanowienie WSA w Krakowie
Судді
Mirosław Bator
Резолютивна частина
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Текст рішення
SENTENCJA
POSTANOWlENIE Kraków, dnia 23 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji
UZASADNIENIE
Skarżąca T. G. w skardze wniesionej na decyzję Wojewody [...] z dnia 20 sierpnia 2012 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że wykonanie decyzji udzielającej pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego rodzi ciężkie do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 r., póz. 270), zwanej dalej p.p.s.a - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zasadą wyrażoną w przepisie art. 61 p.p.s.a. jest wykonalność ostatecznych decyzji organów administracyjnych, także w sytuacji zaskarżenia tej decyzji przez stronę postępowania administracyjnego. Wstrzymanie wykonalności decyzji jest zatem wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek (faktów) uzasadniających to wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny następuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie - wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie która taki wniosek składa. Sąd wniosek taki może uwzględnić jeżeli po analizie wniosku, wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty oceni, że skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki.
Rozpatrując wniosek złożony w tej sprawie, Sąd uznał, iż uprawdopodobniono, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, byłby znacznie utrudniony. Niewątpliwie możliwość naruszenia konstrukcji nieruchomości sąsiedniej wskutek wykonania decyzji zezwalającej na rozbiórkę budynku sąsiedniego stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a także trudnych od odwrócenia skutków.
Na marginesie zaznaczyć należy, że sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi, czy też zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie bowiem podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 §3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji