I SA/Ke 657/16

SENTENCJA Dnia 22 grudnia 2016 roku POSTANOWIENIE Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o zwolnienie od kosztów sadowych w części w sprawie ze skargi E.C. i W.C. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 15 września 2016 r. sygn. akt. I SA/Ke 407/16 oddalającym skargę E. C. i W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] nr [...]w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2015 r. postanawia: zwolnić E. C. i W. C. od wpisu od skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 15 września 2016 r. sygn. akt. I SA/Ke 407/16. UZASADNIENIE W sprawie ze skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 15 września 2016 r. sygn. akt. I SA/Ke 407/16 oddalającym skargę E. C. i W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2015 r. skarżący złożyli wniosek o zwolnienie od wpisu od wniesionej skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Z oświadczenia zawartego w złożonym wniosku wynika, że wnioskodawcy pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, aktualnie nie pobiera zasiłku w kwocie 450 zł, skarżąca nie uzyskuje dochodu. Jako posiadany majątek wykazali dom wielkości 125 m². Oświadczyli, że koszty energii i opału regulował GOPS. Zdaniem orzekającego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Mając na względzie okoliczności przedstawione przez stronę skarżącą w złożonym wniosku, przede wszystkim wysokość i źródło miesięcznych dochodów uznano, że skarżący nie są w stanie ponieść kosztów sądowych zatem ich wniosek zasługuje na uwzględnienie w żądanym zakresie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) orzeczono jak w sentencji.