IV SA/Po 126/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant st. sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 03 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu w przedmiocie wynagrodzenia postanawia odrzucić skargę /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/J. Stankowski /-/E. Makosz-Frymus UZASADNIENIE Decyzją nr [...] z 15 maja 2006r. Dowódca Wojsk Lądowych, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.), stwierdził nieważność decyzji Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego nr [...] z 26 listopada 2002r. w sprawie wypowiedzenia st.chor.szt.rez. M. W. stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Następnie na skutek wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez żołnierza Szef Sztabu Generalnego WP rozkazem nr [...] z 9 listopada 2006r. określił, że zwolnienie M. W. z zawodowej służby wojskowej nastąpi po upływie skróconego okresu wypowiedzenia stosunku służbowego z dniem 31 stycznia 2007r. Decyzją nr [...] z 15 stycznia 2007r. przyznano skarżącemu odprawę w wysokości 600% uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby w kwocie 18.600 zł, świadczenie pieniężne wypłacane co miesiąc przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby w wysokości 3.100 zł, ekwiwalent pieniężny za 109 urlopu wypoczynkowego w kwocie 15.359 zł oraz dodatkowe uposażenie roczne. Pozwem z 18 lutego 2008r. M. W. wystąpił do Sądu Rejonowego Poznań-Grunwald i Jeżyce Wydział V Pracy, o zasądzenie na jego rzecz kwoty 17.145 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 31 sierpnia 2006r. do dnia zapłaty. Uzasadniając swoje żądanie skarżący wskazał, że po przywróceniu w lipcu 2006r. do służby wojskowej, otrzymał zaległe należności za okres od 1 listopada 2003r. do 31 sierpnia 2006r., przy czym z należnej kwoty przy wypłacie w dniu 18 sierpnia 2006r. potrącono 17.145,17 zł. Na potrąconą kwotę składały się należności z tytułu odprawy, ekwiwalentu za urlop i odszkodowanie za skrócony okres wypowiedzenia. Odpowiadając na pozew Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu wniósł o oddalenie żądania powoda. Postanowieniem z 17 marca 2008r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy Poznań Grunwald i Jeżyce w Poznaniu, uznał swoją niewłaściwość i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr153, poz.1269, dalej: u.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art.1 §1 u.s.a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 2 u.s.a. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Wskazana powyżej kontrola merytoryczna, dotycząca istoty sprawy możliwa jest dopiero gdy skarga wnoszona przez stronę spełnia warunki określone przepisami prawa – w tym w szczególności w ustawie z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepis art. 3§ 2 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, w przypadkach enumeratywnie tam wymienionych. Wskazany przepis nie uzależnia dopuszczalności skargi od tego, czy rozstrzygnięcie zostało podjęte w postępowaniu unormowanym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, czy też w trybie innej procedury regulującej postępowania jurysdykcyjne. Z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie uzasadnienia żądania skarżącego, jak i w oparciu o materiał zgromadzony w aktach, uznać należy, że przedmiotem skargi jest czynność potrącenia kwoty 17.145,17 zł dokonana przez organ w dniu 18 sierpnia 2006r. Poza zgodnymi twierdzeniami skarżącego i organu wyrażonymi w pozwie i odpowiedzi na pozew, dokumentem potwierdzającym dokonanie potrącenia jest "Rozliczenie żołnierza przywróconego do służby wojskowej st. chor. szt. W. M." z dnia 18 sierpnia 2006r. Sąd wskazuje, że ani powyższa czynność ani pismo, nie są władczym rozstrzygnięciem organu administracji w rozumieniu wskazanych przepisów. Nie mieszczą się one w szczególności w pojęciu aktu prawa miejscowego, decyzji i postanowienia. Zdaniem Sądu nie są one także innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, wskazane pismo nie powołuje także żadnej podstawy prawnej, która uzasadniałaby stanowisko organu. Stwierdzić należy, że badanie czynności potrącenia w oparciu o rozliczenie z 18 sierpnia 2006r., wobec niezbędnych elementów właściwych dla władczego działania organów administracji nie poddaje się kontroli sądu administracyjnego. Na marginesie Sąd wskazuje, że skoro obliczenie i wypłata uposażenia i innych należności pieniężnych przewidzianych w rozdziale 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2003r., nr 179, poz. 1750 ze zm., dalej: s.w.z.z.) następuje w formie decyzji wydawanej przez wskazane tam organy, to również potrącenie określonych świadczeń winno znaleźć swoje oparcie w orzeczeniu administracyjnym. Należy bowiem przyjąć, że merytorycznym rozstrzygnięciem w przedmiocie uposażenia i innych należności jest zarówno ich obliczenie i wypłata, jak i potrącenie stosownych kwot. Orzeczenie takie może zostać poddane weryfikacji zarówno w administracyjnym toku instancji, a na dalszym etapie także kontroli sądowoadministracyjnej. Na gruncie niniejszej sprawy, organ wezwany do wydania stosownej decyzji w przedmiocie potrącenia winien jej uwzględnić. Nie wydanie takiego rozstrzygnięcia z zachowaniem przepisów procedury administracyjnej skutkować może bezczynnością organu. Wówczas po wyczerpaniu środków zaskarżenia – zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., bezczynność organu będzie mogła być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus /-/ J. Stankowski JH