II OZ 1301/05

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" we Wrocławiu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 września 2005 r., sygn. akt III SA/Wr 366/05 o odmowie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" we Wrocławiu na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 20 czerwca 2005 r., Nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Skargą z dnia 21 lipca 2005 r. Międzyzakładowa Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" we Wrocławiu zaskarżyła decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 20 czerwca 2005 r., Nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały B. P. wraz z dziećmi w lokalu mieszkalnym we Wrocławiu przy ul. [...]. W skardze skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając tego wniosku. Postanowieniem z dnia 23 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu orzeczenia, zważyć należy, że w przedmiotowej sprawie skarżąca nie podała żadnych okoliczności mogących świadczyć o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, trudne do przewidzenia, a wręcz niemożliwe jest jak zauważono ustalenie konsekwencji jej wykonania. Tym samym nie można tu mówić o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody. W konsekwencji należało przyjąć, że wniosek skarżącej jest niezasadny i nie zasługuje na uwzględnienie. W dniu 10 października 2005 r. Międzyzakładowa Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" we Wrocławiu złożyła na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zażalenie, w którym wniosła o jego uchylenie. Spółdzielnia podniosła, iż na skutek zajmowania lokalu przez osoby nie posiadające do niego tytułu prawnego, ponosi ona straty w postaci nieregulowanych opłat eksploatacyjnych, dewastacji lokalu a przede wszystkim możliwości władania lokalem jako właściciel. Szkoda jaką ponosi Spółdzielnia jest związana z naruszeniem jej prawa własności do lokalu, ale niewątpliwie decyzja o zameldowaniu tych osób sankcjonuje ich prawo do zamieszkiwania i przebywania w spornym lokalu nawet bez zgody i wiedzy właściciela. Sankcjonuje ich nielegalny pobyt, mimo ewentualnego naruszenia przez osoby zajmujące lokal praw właściciela, które podlegają konstytucyjnej ochronie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Ewidencja ludności służy zbieraniu informacji w zakresie danych o miejscu zamieszkania i pobytu osób, a więc rejestracji stanu faktycznego, a nie stanu prawnego. Zameldowanie jest czynnością materialno – techniczną, rejestrującą fakt pobytu. Nie rodzi natomiast i nie reguluje prawa do lokalu. Nie jest też ono formą kontroli nad legalnością zamieszkania i pobytu. Nie ma również przeszkód w usunięciu z lokalu osoby, która nie posiada do niego żadnego tytułu prawnego. Z powyższych względów nie można uznać, iż zameldowanie mogłoby podlegać wstrzymaniu wykonania w trybie art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy albowiem jako stwierdzające jedynie pewien stan faktyczny nie może ono co do zasady spowodować niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 z związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz .U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.