I FSK 1953/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Zirk-Sadowski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Po 314/09 w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 19 stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2003 r. oraz kosztów postępowania egzekucyjnego postanawia: sprostować błąd rachunkowy w punkcie drugim formuły sentencji wyroku z dnia 24 listopada 2010 r. w ten sposób, że w miejsce kwoty 197 (słownie: sto dziewięćdziesiąt siedem) zł wpisać kwotę 447 (słownie: czterysta czterdzieści siedem) zł. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r., o wskazanej wyżej sygnaturze, Sąd kasacyjny – uchylając zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji – zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz strony skarżącej kwotę 197 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W orzeczeniu tym omyłkowo wpisano kwotę 197 zł, zamiast kwoty 447 zł, obejmującej, stosownie do art. 205 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) oraz pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.): – koszty sądowe (opłacony wpis od skargi kasacyjnej – 250 zł) – koszty zastępstwa procesowego (180 zł według norm przepisanych oraz 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej za udzielenie pełnomocnictwa). Stosownie do art. 156 § 1 w/w ustawy, sąd może z urzędu sprostować w wyroku błędy rachunkowe, w tym polegające – jak w niniejszym przypadku – na błędnym zsumowaniu poszczególnych pozycji kosztowych (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 418). Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie ostatnio wymienionego przepisu.