Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II FZ 881/19

Адміністративні суди2019-12-17
Номер справи
II FZ 881/19
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2019-12-17
Тип
Postanowienie NSA

Судді

Maciej Jaśniewicz

Резолютивна частина

Oddalono zażalenie

Текст рішення

SENTENCJA Dnia 17 grudnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 października 2019 r. sygn. akt I SA/Po 693/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. A. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynności zabezpieczające postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 października 2019 r., sygn. akt I SA/Po 693/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę M. A na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 lipca 2019 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na czynności zabezpieczające. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 23 sierpnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizowaniu przesyłki w dniu 30 sierpnia 2019 r. oraz 9 września 2019 r.) na adres strony skarżącej podany w skardze. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 13 września 2019 r. WSA wyjaśnił, że do dnia rozpatrywania sprawy wpis od skargi nie został uiszczony. Sąd I instancji powołując się na art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej zwana: "p.p.s.a."), stwierdził, że skarga podlegała odrzuceniu w związku z nieuiszczeniem wpisu od skargi, pomimo prawidłowego wezwania do zapłaty wymaganej kwoty. W zażaleniu na powyższe orzeczenie skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezpodstawnym i przedwczesnym odrzuceniu skargi, gdyż skarżący nie został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący nie otrzymał przesyłki poleconej zawierającej wezwanie do zapłaty wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 ze zm.) albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W myśl art. 65 § 2 p.p.s.a. do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez operatora pocztowego, stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Dokonując zatem doręczenia przesyłki w trybie art. 73 p.p.s.a. doręczający - zgodnie z § 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. 2015 r., poz. 1222 ze zm., dalej zwane: "rozporządzenie"), po pozostawieniu zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki we właściwej placówce pocztowej operatora lub właściwym urzędzie gminy: dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru oraz umieszcza adnotację "awizowano dnia" na stronie adresowej niedoręczonej przesyłki i składa swój podpis. Jeżeli osoba uprawniona nie zgłosi się po odbiór przesyłki złożonej w placówce pocztowej operatora w terminie 7 dni, placówka pocztowa operatora sporządza, według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia, powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej i zaznacza dokonanie powtórnego zawiadomienia na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki adnotacją "awizowano powtórnie dnia" i podpisem (§ 8 ust. 2 rozporządzenia w związku z art. 65 § 2 i art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w niniejszej sprawie nie podważono w sposób skuteczny domniemania, że zawiadomienie o złożeniu przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata, czyli skarżącego. Z akt sprawy jednoznacznie wynika (k. 16 akt sądowych), że w dniu 30 sierpnia 2019 r. podjęto próbę doręczenia skarżącemu przesyłki. Z uwagi na brak możliwości uczynienia tego w sposób określony w art. 65-72 p.p.s.a. pracownik Poczty Polskiej w dacie tej pozostawił w oddawczej skrzynce pocztowej adresata zawiadomienie o złożeniu przesyłki wraz z informacją o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej. Powtórne awizo pozostawiono 9 września 2019 r. Przesyłki nie podjęto z placówki pocztowej. Wskazują na to adnotacje na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru opatrzone podpisami pracowników Poczty Polskiej i stosownymi pieczątkami. W zażaleniu skarżący nie podważył w sposób skuteczny powyższych ustaleń, a tym samym domniemania, że zawiadomienie (awizo) o pozostawieniu spornej przesyłki w placówce pocztowej dotarło do rąk adresata. Za niewystarczające w tym względzie należy uznać ogólnikowe wskazanie, że skarżący przesyłki nie otrzymał, niepoparte żadnymi dowodami wskazującymi na wadliwości w zastosowanym przez pocztę trybie doręczenia. Mając powyższe na uwadze za trafne należy uznać stanowisko Sądu I instancji co do tego, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało w sposób prawidłowy uznane za doręczone skarżącemu w dniu 13 września w trybie art. 73 p.p.s.a. Skoro bowiem pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło w dniu 30 sierpnia 2019 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 13 września 2019 r. Zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu upłynął z dniem 20 września 2019 r. Wobec bezskutecznego upływu terminu zakreślonego w wezwaniu zasadne było odrzucenie przez WSA w Poznaniu skargi strony na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.