I OZ 919/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska – Macioch po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1462/08 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne badanie lekarskie w związku z zastrzeżeniami w stanie zdrowia mogącymi powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 października 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1462/08 odrzucił wniosek M. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne badanie lekarskie w związku z zastrzeżeniami w stanie zdrowia mogącymi powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga wniesiona przez M. G. została odrzucona postanowieniem tego Sądu z dnia 22 sierpnia 2008 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego w zakreślonym terminie. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 września 2008 r. Wniosek zaś o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego skarżący zawarł w piśmie z dnia 22 września 2008 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 26 września 2008 r. Przyjmując więc, że dzień 2 września 2008 r. jest dniem, od którego należy liczyć siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie wniosek ten został złożony z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W zażaleniu na to postanowienie M. G. podniósł, że nie był świadom konieczności wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni. Brak szczególnego pouczenia skarżącego w tej kwestii skutkował tym, że skarżący sądził, że wniosek o przywrócenie terminu może złożyć w terminie 30-dniowym do złożenia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "P.p.s.a" stanowi jednoznacznie, iż spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji przyjął, że w dniu 2 września 2008 r. ustała przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2008 r. W braku bowiem innych udokumentowanych okoliczności wskazujących na to, by przyczyna taka mogła ustać później, datę tę należało przyjąć jako dzień ustania przyczyny uchybienia terminu. Powyższe oznacza, że żądanie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego powinno być zgłoszone najpóźniej w dniu 9 września 2008 r. Wniosek o przywrócenie terminu skarżący złożył dopiero w dniu 26 września 2008 r., czyli niewątpliwie po upływie ustawowego terminu do jego złożenia. Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu braku pouczenia skarżącego przez Sąd I instancji o biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazać należy że obowiązek informowania przez Sąd stron postępowania o czynnościach procesowych i skutkach prawnych tych czynności (art. 6 P.p.s.a.) nie obejmuje pouczania o treści przepisów przewidujących przywrócenie terminu. Sąd nie jest zobowiązany do szczegółowego instruowania strony co do wszelkich możliwości zachowań (por. wyrok SN z dnia 13 lipca 2000 r. II UKN 639/99, OSNAPiUS 2002, nr 3, poz. 78). Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.