IV SA/Wr 687/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy Zgorzelec o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Dolnośląskiego z dnia 4 października 2017 r., nr NK-N.4131.162.6.2017.RJ1 w sprawie ze skargi Gminy Zgorzelec na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 4 października 2017 r. Nr NK-N.4131.162.6.2017.RJ1 w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia w sprawie wskazania miejsca realizacji obowiązku szkolnego uczniom postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wójt Gminy Zgorzelec, działając na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j. t. Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) w związku z art. 10 ust. 1 pkt 1 oraz art. 44 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 59), zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2017r., nr 258/Z/17, z uwagi na konieczność zapewnienia optymalnych warunków nauki, wskazał uczniom, którzy w roku szkolnym 2016/2017 uczęszczali do klasy V Szkoły Podstawowej im. Osadników Wojskowych w Trójcy miejsce realizacji obowiązku szkolnego do klasy VI w roku szkolnym 2017/2018 w Szkole Podstawowej im. Sybiraków w Jerzmankach. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 4 października 2017 r., nr NK-N.4131.162.6.2017.RJ1, Wojewoda Dolnośląski stwierdził nieważność przywołanego zarządzenia, z powodu istotnego naruszenia prawa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze wniosła Gmina Zgorzelec. Pismem z dnia 30 października 2017 r., strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu nadzoru. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Dolnośląskiego należy przede wszystkim zwrócić uwagę, że stosownie do treści art. 98 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jedn. t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1875) rozstrzygnięcia nadzorcze stają się prawomocne z upływem terminu do wniesienia skargi bądź z datą oddalenia lub odrzucenia skargi przez sąd. W postanowieniu z dnia 1 czerwca 2000 r., sygn. akt II SA 1331/00 NSA stwierdził, że wykonalność rozstrzygnięcia nadzorczego należy łączyć z jego prawomocnością. Nie jest ono wykonalne przed upływem terminów określonych w art. 98 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym (OSP 2000/9/136, Prok. i Pr.-wkł. 2000/10/56, OwSS 2000/4/109/109). Rozstrzygnięcie nadzorcze nieprawomocne nie jest więc wykonalne. Staje się ono wykonalne dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi, bądź w przypadku jej wniesienia, po jej oddaleniu lub odrzuceniu przez sąd. Wniosek skarżącej strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego dotyczy więc takiego aktu, który na mocy przepisów ustawy o samorządzie gminnym nie jest wykonywany w przypadku zaskarżenia go do sądu administracyjnego. Uwzględnienie takiego wniosku nie jest zatem możliwe. Ponadto uwzględnienie żądania Gminy i wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia nadzorczego niweczyłoby skutki rozwiązania przyjętego w przepisie art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, mającego charakter regulacji bezwzględnie obowiązującej. Zgodnie z tym przepisem stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy wstrzymuje ich wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Doszłoby więc do usunięcia przewidzianego w ustawie skutku wstrzymania z mocy prawa aktu objętego rozstrzygnięciem nadzorczym poprzez czynność sądu. Oddziaływanie (skuteczność) zarządzenia zakwestionowanego przez Wojewodę przez czas trwania procedury kontroli legalności rozstrzygnięcia nadzorczego byłoby niezgodne z intencją ustawodawcy. Powyższej oceny nie mogą zmienić powoływane we wniosku argumenty wskazujące na negatywne i nieodwracalne skutki rozstrzygnięcia nadzorczego, polegające na konieczności organizowania kosztownych materialnie dla Gminy i niematerialnych dla uczniów zajęć dla jednego lub dwóch uczniów w sytuacji niewątpliwie niepewności prawnej, czy też niemożności legalnego zapewnienia przez Gminę nieodpłatnego transportu dla uczniów. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369), Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.