II SA/Gd 675/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt [...] w sprawie warunków zabudowy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE Pismem z dnia 13 lipca 2011 r. J. i J. P. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 16 listopada 2010 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Następnie wnioskiem z dnia 1 września 2011 r. J. P. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sadowych. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem, mając na utrzymaniu dwóch synów. Małżonkowie utrzymują się z dochodów męża wnioskodawczyni w kwocie 3200 zł miesięcznie, a sama wnioskodawczyni jest osoba bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jak wykazała, nie stać jej na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, gdyż nie posiada własnych pieniędzy. Posiada natomiast działkę budowlaną o powierzchni 780 m2 i posadowiony tam budynek mieszkalny w budowie oraz 0,5 ha nieruchomości rolnej. Poza tym nie posiada żadnego majątku. Pismem z dnia 7 września 2011 r., wnioskodawczyni została zobowiązana do przedłożenia w terminie 7 dni następujących dokumentów: - wyciągów i wykazów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownego oświadczenia w tym przedmiocie, - zaświadczenia o wysokości osiąganego wynagrodzenia za pracę męża wnioskodawczyni oraz zaświadczenia z PUP o pozostawaniu osobą bezrobotną ze wskazaniem od kiedy stronie przysługuje status bezrobotnej, - wskazania gdzie rodzina zamieszkuje i gdzie znajduje się wznoszony budynek mieszkalny, na jaki etapie jest budowa i skąd strona czerpie środki na kontynuowania budowy - przedstawienie kserokopii nakazów podatkowych dotyczących posiadanej nieruchomości rolnej oraz złożenia wyjaśnień jakiego rodzaju jest to nieruchomość i w jaki sposób jest wykorzystywana oraz czy przynosi dochody, - odpisów zeznań podatkowych za 2010 r. złożonych przez wnioskodawczynię i jej męża, - oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na wnioskodawczynię lub jej męża pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości). Pomimo upływu 14 – dniowego terminu wskazanego przez Sąd J. P. wymaganych dokumentów nie przedłożyła. Nadesłała natomiast pismo z dnia 20 września 2011 r. w którym zażądała wskazania podstawy prawnej zobowiązania do przedłożenia dokumentów źródłowych. Wskazał również na nieścisłości zawarte w numeracji skierowanego do niej zobowiązania. Postanowieniem z dnia 2 listopada 2011 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy, które wobec wniesienia sprzeciwu utraciło moc. W krótkim uzasadnieniu sprzeciwu J. P. powołała się na prawo do prywatności swojego męża przejawiające się między innymi w braku obowiązku przedłożenia dokumentów dotyczących jego sytuacji materialnej. Dodała, że doręczyła Sądowi wszystkie dokumenty niezbędne do oceny jej sytuacji materialnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z cytowanego wyżej przepisu wynika, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcach. Zauważyć ponadto należy, iż pismo sądowe skierowane do wnioskodawczyni z dnia 7 września 2011 r., zobowiązujące do przedłożenia dokumentów źródłowych zawiera informacje o wątpliwościach jakie budzi jej sytuacja majątkowa, co oznacza że posiadała ona wiedzę, iż twierdzeń zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy niepopartych dokumentami nie można postrzegać jako wykazania na tyle trudnej sytuacji materialnej, aby stanowiła podstawę do przyznania prawa pomocy. Obowiązek wykazania spoczywa na wnioskodawczyni natomiast Sąd nie musi prowadzić postępowania dowodowego i z własnej inicjatywy dążyć do zdobycia dokumentów potwierdzających okoliczności, na które powołują się we wniosku. Tym bardziej, że z informacji przedstawionych przez samą zainteresowaną wynika, iż posiada ona majątek w postaci np. działki budowlanej o powierzchni 780 m2 wraz z posadowionym tam budynkiem mieszkalnym w budowie oraz 0,5 ha nieruchomość rolną. Skoro zatem mąż wnioskodawczyni osiąga regularne dochody, a dodatkowo J. i J. P. są właścicielami nieruchomości, to znaczy że środki na postępowanie sądowe posiadają. Nie ma zatem uzasadnionych podstaw do przyznania zwolnienia od kosztów sadowych. Negatywnie należy również ocenić postępowanie polegające na uchyleniu się od przedłożenia dokumentów na wezwanie Sądu, co skutkuje niewyjaśnieniem istotnych wątpliwości dotyczących ich rzeczywistej sytuacji finansowej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, iż niewykonanie wezwania do złożenia dodatkowych oświadczeń lub dokumentów uniemożliwia dokonanie rzetelnej analizy sytuacji finansowej strony (por. postanowienie NSA z 1 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 235/06, niepubl.). Bierność wnioskodawcy w tym zakresie należy potraktować jako niewykazanie przesłanek, o których mowa w art. 246 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 24 marca 2005 r., sygn. akt OZ 128/05, niepubl.). W związku z powyższym uznano, że J. P. nie wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy, również i z tych względów, że nie wyjaśniła istotnych wątpliwości dotyczących swojej rzeczywistej sytuacji majątkowej. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 260 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.