I SA/Gl 1176/10

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. UZASADNIENIE W ramach urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 18 listopada 2010 r. M.M. zwróciła się do Sądu z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych. Argumentując wniosek oświadczyła, iż nie jest w stanie dokonać zapłaty wpisu sądowego bez uszczerbku dla utrzymania siebie jak i najbliższych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskująca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem. Do posiadanych przez nią składników majątku zaliczyła mieszkanie o pow. 54 m2, garaż o pow. 18 m2 oraz samochód osobowy marki Toyota Corolla (rok prod. 2002). Łączny dochód rzeczonego gospodarstwa oszacowano na kwotę 3.711,56 zł brutto. M.M. zaakcentowała nadto, że posiada do spłacenia kredyt w wysokości 20.000,00 zł. Podniosła nadto, że miesięcznie wydaje na leczenie kwotę około 350 zł. Podobnie jej mąż, który pozostaje pod stałą opieką nefrologiczną, wydatkuje z tego tytułu kwotę około 350 zł. Mąż wnioskującej spłaca także zobowiązanie kredytowe w kwocie 24.000,00 zł, które zostało zaciągnięte na zakup protezy nogi oraz na jej naprawę (dodatkowe 6.000,00 zł). Do druku PPF dołączono obszerny materiał źródłowy dokumentujący sytuację materialną M.M. W tych ramach udokumentowano miesięczne wydatki gospodarstwa domowego, które oscylują w granicach 2.100,00 zł. Dodatkowo, co już wyżej akcentowano należy doliczyć wydatki związane z leczeniem wnioskującej i jej męża oraz pozostałe zwyczajowo przyjęte wydatki (żywność, odzież i środki higieny). Wypada w tym miejscu zaakcentować, że mocą postanowienia referendarza sądowego z dnia 22 września 2010 r. skarżącą zwolniono od kosztów w innej ze spraw, zainicjowanej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach (sygn. akt I SA/Gl 868/10). Wówczas to wpis sądowy wynosił 100 zł. Obecnie została zobowiązana do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem opłaty sądowej od skargi. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku sprowadza się do zbadania, czy w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości bądź w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjęto, że materiał zgromadzony w aktach sprawy w zestawieniu z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej jest wystarczający dla wydania rozstrzygnięcia zawartego w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. Uznano, że dochody wnioskującej pomniejszone o deklarowane przez nią opłaty związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego nie pozwolą na wygospodarowanie środków pieniężnych na pokrycie kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi. W toku rozpoznania wniosku nie stracono z pola widzenia okoliczności spłaty zobowiązań kredytowych, które pochłaniają 1/3 środków pieniężnych gospodarstwa domowego M.M. Nie bez znaczenia dla przyjętego rozstrzygnięcia był stan zdrowia wnioskującej i jej męża, który wiąże się z relatywnie wysokimi wydatkami. W takiej sytuacji każdy dodatkowy wydatek, w tym na potrzeby postępowania sądowego, może wiązać się uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla strony i jej rodziny. Taką też konkluzję przyjęto w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 868/10. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności orzeczono jak w sentencji w oparciu o przywołane wyżej przepisy, działając na podstawie art. 258 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 7 tej ustawy.