I FZ 393/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 sierpnia 2008 r. sygn. akt I SA/Ke 230/08 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 11 kwietnia 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2002 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Z akt sprawy wyłania się następujący przebieg postępowania. Skarżący - A. S. - w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej zawarł jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek Strona podniosła, że wykonanie decyzji grozi podatnikowi wyrządzeniem znacznej szkody, która może spowodować nieodwracalne pogorszenie jego sytuacji ekonomicznej. Podniósł, ze blokada środków pieniężnych na zaległości podatkowe jest dla przedsiębiorcy dużym ciężarem, spowoduje niemożność wywiązywania się z obowiązku terminowej wypłaty wynagrodzeń współpracującym podmiotom, a nadto uniemożliwi podejmowanie nowych zadań. Postawi tym samym podatnika w nierównej sytuacji wobec konkurencji. Rozpatrując powyższy wniosek, sąd I instancji uznał, że podatnik nie podał żadnej argumentacji i nie przedłożył żadnych dowodów na uprawdopodobnienie swoich twierdzenia. Nie uprawdopodobnił, pomimo iż to na nim ciążył taki obowiązek, związku pomiędzy zapłatą podatku a ewentualną niemożnością terminowej realizacji zobowiązań wobec współpracowników, jak również tezy, że wykonanie decyzji uniemożliwi mu podejmowanie nowych zadań. Dlatego też w ocenie Sądu wniosek zawierający jedynie ogólne sformułowania, nie pozwala na przyjęcie, iż zachodzi przesłanka, od której zależy wstrzymanie wykonania decyzji. W związku z tym Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji. W zażaleniu z dnia 26 sierpnia 2008 r. na powyższe postanowienie Strona powtórzyła zawartą w powyższym wniosku argumentację, a ponadto zarzuciła, że Sąd w swoim rozstrzygnięciu ograniczył się do powołania przepisów prawa i nie przedstawił wyczerpującego uzasadnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W świetle powyższej regulacji należy zgodzić się z sądem I instancji, że to Skarżący był zobowiązany wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04, niepubl.). Skoro Skarżący do wniosku nie dołączył takich dokumentów, zarzut nieprawidłowego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd I instancji należy uznać za bezzasadny. Sąd nie miał bowiem obowiązku wyręczania Skarżącego w kwestii dokumentowania jego trudnej sytuacji majątkowej, w szczególności dochodzenia wpływu kosztów utrzymania dorastającego dzieci na sytuację majątkową rodziny. Załączenie dokumentów dotyczących sytuacji majątkowej Skarżącego do wniesionego zażalenia nie może skutkować dokonaniem ich oceny przez tutejszy sąd na obecnym etapie postępowania, bowiem przedmiotem kontroli jest obecnie prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia przez sąd I instancji, a nie rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niezależnie od powyższego Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że oddalenie zażalenia w niniejszej sprawie nie stoi na przeszkodzie do złożenia powtórnego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zażalenie oddalić.