II FSK 1899/18

SENTENCJA Dnia 30 listopada 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej I.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1430/17 w sprawie ze skargi I.D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić I.D. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 1430/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę I.D. (dalej jako "Skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiodła Skarżąca wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Pismem z dnia 19 października 2018 r. Skarżąca cofnęła wniesioną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd. Przepis ten na podstawie art. 193 P.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje umorzeniem postępowania. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.