I C 398/24

Суди загальної юрисдикції2025-03-28

Номер справи

I C 398/24

Дата рішення

2025-03-28

Тип

SENTENCE

Судді

Izabela Maruchacz (PRESIDING_JUDGE)

Текст рішення

Sygn. akt: I C 398/24 upr <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 28 marca 2025 r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> Sędzia Izabela Maruchacz </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td> Starszy sekretarz sądowy Beata Bukiejko </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 r. w Kętrzynie sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego  (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 7 539,41 zł (słownie: siedem tysięcy pięćset trzydzieści dziewięć złotych i czterdzieści jeden groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 12 czerwca 2024 r. do dnia zapłaty, II. zasądza od pozwanego  (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 2 317 zł (słownie: dwa tysiące trzysta siedemnaście złotych) z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem kosztów procesu, III. zwrócić stronom kwoty po 185,30 zł (słownie: sto osiemdziesiąt pięć złotych i trzydzieści groszy) tytułem niewykorzystanej zaliczki na opinię biegłego w sprawie. Sygn. akt I C 398/24 upr </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Powód (...) Sp. z o.o. z siedzibą w O. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. kwoty 7.539,41 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 12 czerwca 2024 r. do dnia zapłaty. Ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 1 maja 2024 r. doszło do kolizji, w wyniku której uszkodzony został należący do L. K. pojazd marki T. (...) o nr rej. (...). Sprawca kolizji był ubezpieczony w pozwanym towarzystwie. Pojazd po kolizji został przetransportowany z miejsca wypadku do miejsca zamieszkania poszkodowanej. Powód dochodzi należności za holowanie pojazdu. Legitymację czynną powoda stanowi umowa cesji wierzytelności przenosząca uprawnienia do dochodzenia roszczeń w zakresie odszkodowania za holowanie pojazdu. Powód wystawił fakturę VAT za holowanie pojazdu na kwotę 10.641,22 zł. Pozwany uznał roszczenie co do zasady i wypłacił powodowi kwotę 3.101,81 zł. Tym samym do zapłaty pozostała kwota 7.539,41 zł. Pozwany, w ocenie powoda, bezzasadnie odmówił wypłaty odszkodowania za holowanie pojazdu. W ocenie powoda zastosowane stawki za holowanie pojazdu mieszczą się w granicach stawek stosowanych na rynku lokalnym za tego rodzaju usługi. Roszczenie stało się wymagalne w dniu 12 czerwca 2024 r. W odpowiedzi na pozew pozwany (...) S.A. z siedzibą w W., wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm prawem przepisanych. Pozwany przyznał, iż ponosi odpowiedzialność za szkodę poniesioną przez G. K. i K. I. wskutek uszkodzenia ich pojazdu marki T. o nr rej. (...) w zdarzeniu z 1 maja 2024 r. Z tego tytułu pozwany zapłacił poszkodowanemu odszkodowanie za zniszczony w wypadku pojazd zaś powodowi odszkodowanie na pokrycie kosztów holowania i parkingu w łącznej kwocie 3.101,81 zł. Pozwany odmówił powodowi zapłaty pełnej zafakturowanej przez niego kwocie, albowiem powód drastycznie zawyżył wartość swoich usług względem średnich stawek za tego rodzaju usługi stosowanych przez podmioty zawodowo zajmujące się holowaniem aut po wypadkach na terenie województwa (...). Pozwany przyjął do rozliczenia kosztów tej usługi rzeczywiste rynkowe stawki za holowanie w wysokości 220 zł netto na dystansie 30 km oraz 5,60 zł za każdy następny kilometr, uwzględniającą kompletny zakres usługi, tj. załadunek, rozładunek, dojazd oraz powrót. Pozwany zakwestionował legitymację powoda do występowania w niniejszej sprawie. Bowiem powód na okoliczność uzasadniającą jego legitymację czynną powołuje się na umowę cesji wierzytelności zawartą z L. K.. Tymczasem współwłaścicielami pojazdu i jedynymi osobami legitymowanymi do dysponowania wynikającymi stąd prawami, a w tym prawem do odszkodowania na pokrycie kosztów transportu auta z miejsca wypadku do wyznaczonego celu byli G. K. oraz K. I.. Z tego względu umowa cesji zawarta przez powoda z L. K. jest bezskuteczna. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 1 maja 2024 r. doszło do kolizji, w wyniku której uszkodzony został należący do G. K. i K. I. pojazd marki T. (...) o nr rej. (...). Sprawca kolizji był ubezpieczony w (...) S.A. z siedzibą w W.. (bezsporne, dowód: dowód rejestracyjny pojazdu – akta szkody płyta CD – k. 33 ) Szkoda w pojeździe marki T. (...) o nr rej. (...) została zgłoszona pozwanemu i zarejestrowana pod numerem (...). (bezsporne) Zdarzenie miało miejsce w miejscowości M., gm. K.. Na podstawie upoważnienia udzielonego przez K. I. i G. L. K. zleciła powodowi (...) Sp. z o.o. z siedzibą w O. holowanie pojazdu marki T. (...) o nr rej (...). Uszkodzony pojazd został odholowany z miejsca zdarzenia do miejsca zamieszkania poszkodowanej, tj. miejscowości (...), (...)-(...) D., woj. (...). Za usługę holowania powód wystawił fakturę VAT na kwotę 10.641,22 zł brutto. Koszty objęły holowanie, załadunek i rozładunek pojazd i związaną oraz dopłatę za wyjazd w dzień świąteczny w wysokości 50% wartości usługi. W dniu 01.05.2024 r. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w O. zawarł z L. K. umowę cesji wierzytelności przysługujących w stosunku do (...) S.A. oraz w stosunku do sprawcy szkody, w wysokości 10.641,22 zł, w związku ze szkodą w pojeździe o nr rej. (...), nr szkody (...). (dowód: upoważnienie – k. 11, zlecenie holowania – k. 9, faktura VAT – k. 8, umowa cesji – k. 7) Pozwany (...) S.A. z siedzibą w W. uznał roszczenie co do zasady i w dniu 11 czerwca 2024 r. wypłacił kwotę 3.101,81 zł tytułem kosztów holowania. W pojeździe stwierdzono szkodę całkowitą. (bezsporne, dowód: decyzja – k. 10)  Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Stan faktyczny sprawy był pomiędzy stronami bezsporny w zakresie zaistnienia szkody i jej okoliczności oraz podstaw odpowiedzialności pozwanego. Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie przedłożonych przez powoda i pozwanego dokumentów, w tym akt szkody. Prawdziwość dokumentów oraz zeznania świadka nie były kwestionowane przez strony, nie budziły też wątpliwości Sądu. Sporna między stronami była legitymacja czynna powoda oraz wysokość szkody z tytułu kosztów holowania. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości legitymacja czynna powoda do wytoczenia powództwa przeciwko pozwanemu. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509;art. 509 § 1)">art. 509 § 1 kc</a> wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509 § 2)">§ 2</a> przywołanego przepisu wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Poza wynikającym z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 449)">art. 449 kc</a> ograniczeniem zbywania roszczeń o odszkodowanie z tytułu majątkowych i niemajątkowych szkód na osobie, nie ma innych ustawowych ograniczeń możliwości przelewu roszczeń odszkodowawczych, w szczególności przelewu przez poszkodowanego roszczeń wobec ubezpieczyciela z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za wyrządzone w wypadkach komunikacyjnych osobom trzecim szkody w mieniu, w tym także za zniszczenie lub uszkodzenie pojazdu. Zbywalności tych roszczeń nie sprzeciwia się też właściwość zobowiązania. Legitymacja czynna powoda w zakresie dochodzenia zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego, wynika z umowy cesji zawartej z poszkodowaną na podstawie upoważnienia udzielonego przez właścicieli pojazdu G. K. oraz K. I.. Dokumenty w tym zakresie zostały dołączone przez powoda do pozwu i nie budziły wątpliwości Sądu. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 361;art. 361 § 1;art. 361 § 2)">art. 361 § 1 i 2 k.c.</a>, zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono. Ponadto, w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 822;art. 822 § 1)">art. 822 § 1 k.c.</a>, przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 36;art. 36 ust. 1)">art. 36 ust. 1</a> zd. pierwsze <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 ()">ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a>, odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem mechanicznym, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej. Wskazać należy, iż z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 363;art. 363 § 2)">art. 363 § 2 k.c.</a> wynika, że poszkodowany może wybrać, czy naprawienie szkody ma nastąpić przez przywrócenie do stanu poprzedniego, czy przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Poszkodowany może te roszczenia kierować bezpośrednio do ubezpieczyciela, który odpowiada w ramach obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego. Z przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> oraz ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych wynika, że naprawienie szkody przez ubezpieczyciela może polegać tylko na zapłacie odpowiedniej sumy pieniężnej, nawet więc gdy poszkodowany wybiera naprawienie szkody przez przywrócenie do stanu poprzedniego, to świadczenie zakładu ubezpieczeń sprowadza się do wypłaty sumy pieniężnej. Nie budziło wątpliwości Sądu, że do następstw szkody z dnia 1 maja 2024 r. należało zaliczyć także koszty holowania uszkodzonego pojazdu marki T. (...) o nr rej. (...). Holowanie uszkodzonego pojazdu jest normalnym następstwem wypadku komunikacyjnego, wobec czego jego koszty stanowią element szkody podlegającej naprawieniu przez zobowiązanego. Pojazd nie był jezdny, a szkoda miała miejsce na terenie województwa (...), czyli w znacznej odległości od miejsca zamieszkania poszkodowanej, wobec czego pojazd musiał zostać do niego odholowany. Celem ustalenia wartości szkody, tj. zakresu kosztów holowania, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i rekonstrukcji wypadków drogowych - S. T.. W ocenie Sądu opinia biegłego była jasna, pełna, pozbawiona sprzeczności i błędów natury logicznej. Nie została ona również zakwestionowana przez strony. Dlatego Sąd podzielił wnioski opinii w całości. Z opinii biegłego wynika, że wysokość stawki za holowanie samochodu osobowego holownikiem o dopuszczalnej masie do 3,5 t w regionie waha się w granicach 3,50 do 7,00 zł za kilometr. Średnia stawka za holowanie wynosi 4,93zł/km za dojazd i 5,54 zł/km za holowanie. Powód za dojazd holownika zastosował stawkę netto 6,00 zł/km oraz stawkę netto za holowanie pojazdu w wysokości 6,80 zł/km. Oznacza to, iż zastosowana stawka jest wyższa od średniej stawki stosowanej w naszym regionie, ale jednocześnie mieściła się w granicach stawek stosowanych w naszym regionie. Przewoźnicy za usługi holowania w godzinach nocnych, w dni wolne do pracy najczęściej stosują dodatek w wysokości średnio 50%. W przypadku przewozów regionalnych przewoźnicy do kosztów kilometrowych dodatkowo doliczają załadunek i rozładunek pojazdu, wysokość tej stawki uzależniona jest od miejsca, z którego dokonuje się załadunku pojazdu na lawetę i od rodzaju uszkodzeń pojazdu. Wysokość stawki za załadunek i rozładunek uszkodzonego pojazdu uzależniona jest od zakresu uszkodzeń, tj. czy pojazd jest jezdny, czy wymaga wyciągania z rowu, pobocza, postawienia na koła lub założenia na zestawy rolkowe. Wysokość stawki za załadunek i rozładunek uszkodzonego pojazdu waha się od 80 do 180 zł, średnio 124,50. Powód za załadunek samochodu zastosował stawkę netto 150,00 zł. Za przewóz w dzień świąteczny powód zastosował dodatek w wysokości 50% całości kosztów. Zatem należy stwierdzić, iż zastosowane stawki mieszczą się w granicach stawek za holowanie stosowanych na rynku lokalnym. Na marginesie należy zauważyć, że pozwany zarzuca powodowi, drastyczne zawyżenie wartości swoich usług. Pozwany twierdził, że wypłacone z tytułu holowania odszkodowanie zostało oparte o rzeczywiste rynkowe stawki dla tego typu usług. Jednocześnie pozwany nie zaoferował żadnego dowodu, na poparcie takich swoich twerdzeń. Tym samym wszystkie zarzuty zgłoszone przez pozwanego w odpowiedzi na pozew okazały się nieuzasadnione. Sąd nie znalazł podstaw, by uznać, że koszty holowania były zawyżone. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe okoliczności, Sąd w punkcie I wyroku zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 7.539,41 zł, stanowiącą różnicę między kwotami 10.641,22 zł (z faktury VAT nr (...)) i 3.101,81 zł (wypłaconej przez pozwanego) – punkt I wyroku. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 kc</a> jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 14;art. 14 ust. 1)">art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> (j.t.: Dz.U. z 2023 r., poz. 2500), ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o szkodzie. Mając na uwadze datę decyzji i wypłaty odszkodowania – 11.06.2024 r. – oraz fakt, iż brak było przeszkód by już w tej dacie odszkodowanie zostało wypłacone we właściwej wysokości, Sąd uznał za zasadne żądanie przez powoda odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 12.06.2024 r. do dnia zapłaty. O kosztach orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 §1 i 3 k.p.c.</a>, stosownie do zasady odpowiedzialności za wynik procesu – punkt II wyroku. O zwrocie stronom niewykorzystanej zaliczki (w kwocie po 185,30 zł. ) orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 80;art. 80 ust. 1;art. 80 ust. 84;art. 80 ust. 1)">art. 80 ust. 1 i 84 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (pkt III wyroku) . </div>