I OPP 51/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J.W. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym sygn. akt I OSK 1288/18 i Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 130/17 ze skargi J.W. na przewlekłość Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE Pismem z dnia 21 czerwca 2019 r. J.W. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym sygn. akt I OSK 1288/18 i Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt IV SAB/Wa 130/17 ze skargi J.W. na przewlekłość Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji. Skarżący podał, że uzasadnienie wyroku WSA z dnia 6 września 2017 r. oddalającego skargę zostało sporządzone w dniu 30 października 2017 r., czyli 42 dni od wpłynięcia jego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Natomiast odnośnie przewlekłości NSA, skarżący wskazał, że termin rozprawy został wyznaczony na 31 lipca 2019 r., zatem od złożenia skargi kasacyjnej od w/w wyroku WSA, do wyznaczenia terminu pierwszej rozprawy minie 20 miesięcy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75), ustawa reguluje zasady i tryb wnoszenia oraz rozpoznawania skargi strony, której prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało naruszone na skutek działania lub bezczynności sądu lub prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze. Stosownie zaś do art. 2 ust. 1 w/w ustawy, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Wobec tego, analizując, czy w sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania, należy uwzględnić ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, biorąc pod uwagę charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Ocena ta nie może być jednak oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnienia przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, nie określa wprost, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się więc, że ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. Przy czym, jeżeli postępowanie trwa dłużej niż 12 miesięcy nie oznacza to samo przez się, że nastąpiła przewlekłość postępowania w rozumieniu tej ustawy (por. postanowienia NSA: z dnia 7 marca 2014 r., sygn. akt II OPP 14/14, z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt II OPP 25/13, z dnia 19 sierpnia 2011 r., II OPP 27/11, z dnia 3 października 2014 r., sygn. akt I OPP 101/14). Istotne są bowiem ustalenia faktyczne danej sprawy. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie wyrokiem z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wa130/17, oddalił skargę J.W. na przewlekłość Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji. W dniu 18 września 2017 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia w/w wyroku. Uzasadnienie wskazanego wyroku zostało skarżącemu doręczone w dniu 3 listopada 2017 r. (wysłane przez w/w Sąd dniu 30 października 2017 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 27 września 2017 r.). Wobec tego należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wykonał już czynność wnioskowaną przez skarżącego i wskazaną przez niego jako wykonywaną z naruszeniem terminów ustawowych w w/w skardze na przewlekłość. Dodatkowo, w odniesieniu do zarzutów skarżącego należy podnieść, że czynności Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie były podejmowane prawidłowo i terminowo. Wskazać bowiem należy, że powoływany przez skarżącego art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) przewiduje czternastodniowy termin na sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie zaś na jego doręczenie stronie. Okres, który upłynął od dnia wpłynięcia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku do dnia jego doręczenia skarżącemu pozwala na uznanie, że wszelkie czynności Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie były podejmowane bez zbędnej zwłoki. Nie można także dopatrzyć się przewlekłości postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, co zarzuca skarżący we wniesionej skardze. Jak wynika z akt sprawy, skarga kasacyjna wpłynęła do w WSA w Warszawie w dniu 30 listopada 2017 r., jednak zawierała braki formalne, do uzupełnienia których skarżący był wzywany (k-61 akt). W dniu 16 stycznia 2018 r. do WSA w Warszawie wpłynęło pismo uzupełniające braki skargi kasacyjnej (k-63 akt). W dniu 19 marca 2018 r. do WSA w Warszawie wpłynęło pismo z Ministerstwa Inwestycji i Rozwoju z prośbą o wypożyczenie akt – wskutek podjęcia na wniosek J.W. zawieszonego postępowania odwoławczego (k-69 akt). W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV WSA w Warszawie z dnia 20 marca 2018 r. wypożyczono akta. W dniu 3 kwietnia 2018 r. Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju zwróciło akta do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 5 kwietnia 2018 r. WSA w Warszawie przekazał akta Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W dniu 9 kwietnia 2018 r. sprawę wpisano do repertorium w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygn. akt I OSK 1288/18. Zarządzeniem z dnia 14 maja 2019 r. zawiadomiono strony (w tym skarżącego) o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 31 lipca 2019 r. Należy raz jeszcze podkreślić, że sprawy spływające do Sądu są rozpoznawane – co do zasady – według kolejności ich wpływu. Jednak trzeba także pamiętać o sprawach, które są rozpoznawane poza kolejnością wpływu, z uwagi na to, że przepisy szczególne nakazują ich rozpoznanie przez Sąd w krótszych terminach, co ma wpływ na wydłużenie się czasu oczekiwania na rozpoznanie pozostałych spraw. Należy podkreślić i wyjaśnić skarżącemu, że od dnia wpływu skargi, sprawa oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. Zasada rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oznacza, że sprawa wniesiona później nie może być rozpoznana przed sprawą, która została wniesiona do sądu wcześniej. Znaczna liczba spraw wpływających do sądów administracyjnych stanowi przyczynę oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy i co się z tym wiąże przyczynę oczekiwania na rozpoznanie sprawy. W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że czynności podejmowane przez Naczelny Sąd Administracyjny były prawidłowe i terminowe, natomiast czas, który upłynął od momentu zarejestrowania sprawy w Naczelnym Sądzie Administracyjnym do dnia wyznaczenia rozprawy nie pozwala na stwierdzenie, że doszło do przewlekłości postępowania. Na marginesie wskazać należy, że sprawa została zakończona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 lipca 2019 r. który oddalił skargę kasacyjną J.W.. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, postanowił jak w sentencji.