VI SA/Wa 1001/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pawłowska Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi "(...)" S.A. z siedzibą w "(...)" (Urugwaj) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia "(...)" grudnia 2018 r. nr "(...)" w przedmiocie prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. (znak: [...] i [...]) Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej "Urząd Patentowy" lub "organ"), na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 1, art. 169 ust. 2 i art. 169 ust. 6 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j.: Dz. U. 2017 r., poz. 776 ze zm., dalej "pwp"), stwierdził z dniem [...] listopada 2016 r. wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy "Poxilina'' o numerze [...] w zakresie następujących towarów ujętych w klasie 17: gutaperka, kauczuk, guma, azbest, mika i wyroby z tych materiałów, nie objęte innymi klasami, giętkie rurki niemetalowe (punkt 1); stwierdził wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy "Poxilina" o numerze [...] (punkt 2); na podstawie art. 246 i art. 247 w związku z art. 132 ust. 1 pkt 2 i art. 132 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 166 pwp oraz na podstawie art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 pwp oddalił sprzeciw wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "10 min. EP0XILINA MIX DOMOWY HYDRAULIK ORYGINALNY TYLKO Z GWIAZDKĄ" o numerze [...] [punkt 3]; oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania [punkt 4]. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym oraz prawnym. W dniu 28 grudnia 2012 r., [...] S.A. z siedzibą w [...], Urugwaj, (dalej "skarżący", "wnoszący sprzeciw") złożył w Urzędzie Patentowym RP sprzeciw wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno - graficzny "10 min. EPOXILINA MIX DOMOWY HYDRAULIK ORYGINALNY TYLKO Z GWIAZDKĄ" o numerze [...] na rzecz K. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] w [...] (dalej "uczestnik" lub "uprawniony"). Powyższy znak został przeznaczony do sygnowania towarów ujętych w klasach 1, 3, 16 i 21 Klasyfikacji Nicejskiej. Jako podstawę prawną swojego żądania wnoszący sprzeciw wskazał art. 132 ust. 1 pkt 2, art. 132 ust. 2 pkt 2 oraz art. 132 ust. 2 pkt 3 pwp. Zdaniem wnoszącego sprzeciw sporny znak jest podobny do przysługujących mu następujących słowno-graficznych znaków towarowych: "Poxilina" o numerze [...] oraz "Poxilina 10 min." o numerze [...]. W piśmie z dnia 19 grudnia 2013 r., uprawniony ze spornego znaku stwierdził, że sprzeciw jest bezzasadny i wniósł o jego oddalenie. Uprawniony zakwestionował podobieństwo przedmiotowych znaków towarowych i wykluczył możliwość wprowadzenia odbiorców w błąd. Podniósł, że posiada serię znaków słownych i słowno-graficznych "EPOXIL" o numerach [...],[...],[...],[...] i [...]. Zarzucił również, że wnoszący sprzeciw nie wykazał renomy i powszechnej znajomości należących do niego znaków towarowych "Poxilina" o numerze [...] oraz "PoxiIina 10 min." o numerze [...]. Wobec powyższego uprawniony stwierdził, że zarzut udzielenia spornego prawa z naruszeniem art. 132 ust. 1 pkt 2, art. 132 ust. 2 pkt 2 oraz art. 132 ust. 2 pkt 3 p.w.p. jest nieuzasadniony. Wniósł również o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Wobec uznania sprzeciwu za bezzasadny sprawa została przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. Pismem z dnia 27 marca 2014 r. pełnomocnik uprawnionego zawiadomił Urząd Patentowy, że w dniu 12 marca 2014 r. zmarł uprawniony z prawa do spornego znaku K. G.. Na powyższą okoliczność przedłożył odpis skrócony aktu zgonu. W związku z powyższym wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania na podstawie art. 97 § 1 k.p.a. Postanowieniem wydanym w dniu [...] kwietnia 2014 r., Urząd Patentowy RP zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego ustalenia spadkobierców uprawnionego. Następnie w dniu 11 stycznia 2016 r., do Urzędu Patentowego RP wpłynęło pismo W. G. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą [...] W. G. z siedzibą w [...] informujące o tym, że została następcą prawnym zmarłego K. G.. Wobec powyższego Urząd Patentowy RP Departament Rejestrów decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. dokonał zmiany w rejestrze spornego znaku towarowego wpisując jako uprawnioną W. G. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą [...] w [...]. W związku z powyższym Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego stwierdził, że ustąpiła przyczyna uzasadniająca zawieszenie niniejszego postępowania, wobec czego postanowieniem wydanym w dniu [...] kwietnia 2016 r. podjął z urzędu zawieszone w tej sprawie postępowanie. Na rozprawie w dniu [...] października 2016 r. [...] S.A. stwierdził, że towary oznaczane analizowanymi znakami są podobne. Wskazał, że w znaku spornym głównym elementem słownym jest wyraz EPOXILINA, a w znakach przeciwstawionych jest to element słowny POXILlNA. Zarzucił, że ww. elementy są bardzo podobne do siebie. Uprawniona ze spornego znaku W. G. uznała, że towary sygnowane przeciwstawionymi oznaczeniami różnią się w istotny sposób. Następnie pismem z dnia 15 listopada 2016 r. W. G. - powołując się na art. 166 pwp - wniosła o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "Poxilina" o numerze [...] z powodu jego nieużywania. Jako podstawę prawną swojego żądania wskazała art. 169 ust. 1 pkt 1 pwp. Zarzuciła, że uprawniony do znaku towarowego "Poxilina" - [...] S.A. nie używa tego znaku na terenie Rzeczypospolitej Polskiej w sposób rzeczywisty dla towarów objętych rejestracją. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 3 kwietnia 2017 r., uprawniony z prawa do znaku "Poxilina" [...] S.A. uznał powyższy wniosek za nieuzasadniony i wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że w okresie pięciu lat poprzedzających złożenie przedmiotowego wniosku intensywnie używał i nadal używa ww. znaku do oznaczania towarów objętych prawem ochronnym, na dowód czego przedstawił materiały dowodowe w postaci m.in. kopii faktur sprzedaży, zdjęć półek sklepowych oraz materiałów reklamowych. Ponadto w następnym piśmie z dnia 20 czerwca 2017r. [...] S.A. przedłożył materiały dowodowe w postaci kopii faktur sprzedaży objętych rejestracją towarów. Na rozprawie w dniu [...] czerwca 2017 r. organ na podstawie art. 166 pwp połączył do łącznego rozpoznania sprawy o sygnaturach [...] i [...]. Przy piśmie z dnia 23 października 2017 r. [...] S.A. przedłożył kolejne materiały dowodowe w postaci kopii faktur sprzedaży towarów. Na rozprawie w dniu [...] marca 2018 r. [...] S.A. stwierdził, że przedłożone przez niego do akt sprawy faktury sprzedaży potwierdzają bardzo intensywne używanie znaku "Poxilina" o numerze [...]. Wskazał, że dokumenty te pochodzą z okresu od grudnia 2013 roku do maja 2016 roku. [...] S.A. uznał przy tym, że złożone dowody nie wskazują jedynie na używanie ww. znaku do oznaczania towarów takich jak: azbest i giętkie rurki niemetalowe. Wskazał, że znak "Poxilina'' jest używany za jego zgodą przez [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] oraz że na przedłożonych fakturach sprzedaży wskazane są nazwy produktów i znak towarowy "Poxilina". W.G zarzuciła, że przedstawione przez [...] S.A. materiały dowodowe nie potwierdzają rzeczywistego używania znaku "Poxilina". Wskazała, że powyższe dokumenty nie potwierdzają wprowadzenia towarów na terytorium Polski i dotyczą produktów innych niż towary objęte ochroną spornego znaku. Przy piśmie z dnia 2 lipca 2018 r. [...] S.A. załączył próbki towarów opatrzonych znakiem POXILINA. Stwierdził, że przedłożone przez niego faktury dotyczą sprzedaży kitu uszczelniającego występującego w kilku gramaturach. Podkreślił, że znak "Poxilina" przeznaczony jest do oznaczania m.in. materiałów do uszczelniania i izolowania. Wskazał, że wyrób taki jak kit dwuskładnikowy, który nabiera właściwości uszczelniających, klejących i izolujących dopiero po zmieszaniu składników, jest również "wyrobem z tworzyw sztucznych w stanie półprzetworzonym". [...] S.A. podniósł, że towary takie jak kit oraz kit uszczelniający są wprost wymienione na liście towarów w klasie 17 Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług. Odnosząc się ponadto do zarzutu, iż sprzedawany przez niego produkt został opatrzony nazwą "Poxilina 10 min." a nie "Poxilina", wskazał na umiejscowienie na opakowaniach symbolu [R] oznaczającego zarejestrowany znak towarowy. Jest on umieszczony bezpośrednio po słowie "Poxilina"- pomiędzy tym słowem a wyrażeniem "10 min.", co wprost wskazuje, że sformułowanie "10 min." nie jest częścią znaku towarowego. [...] S.A. podkreślił, że W.G przy piśmie z dnia 1 marca 2018 r. sama dostarczyła dowodów używania jego znaku w postaci oświadczenia o nabyciu produktu "Poxilina'' wraz ze zdjęciem opakowania i kopią faktury za zakup tego produktu. Jednocześnie przy piśmie z dnia 12 września 2018 r. [...] S.A. załączył upoważnienie do używania znaku towarowego "Poxilina'' udzielone na rzecz spółki [...]. Na rozprawie w dniu 13 listopada 2018 r. W.G. wniosła o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy "Poxilina'' o numerze [...] z dniem [...] listopada 2016 r. Zarzuciła, że [...] S.A. nie wykazał rzeczywistego używania tego znaku. Stwierdziła, że znaczna część przedłożonych dowodów nie dotyczy stosowania ww. znaku, ale znaku "Poxilina 10 min." o numerze [...]. Podniosła, że przedstawione faktury wskazują na sprzedaż towarów o nazwie "POXILINA", ale brak jest dowodów potwierdzających jaki towar był sygnowany tą nazwą i od jakiego przedsiębiorcy pochodzi. Wskazała też, że udzielenie przez [...] S.A. na rzecz [...] sp. z o.o. licencji na używanie znaku "Poxilina" miało miejsce cztery miesiące po dacie złożenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia spornego prawa. [...] S.A. stwierdził, że znak towarowy "Poxilina" o numerze [...] był i jest używany do oznaczania kitu uszczelniającego, czyli materiału służącego do uszczelniania i izolowania. Jest to wyrób z tworzyw sztucznych w stanie półprzetworzonym. [...] S.A. wskazał, że data figurująca na upoważnieniu dla spółek [...] i [...] nie jest datą udzielenia licencji. Stwierdził, że spółka [...] jest jedyną firmą upoważnioną przez niego do dystrybucji towarów objętych przedmiotowym oznaczeniem. [...] S.A. podtrzymał przy tym sprzeciw wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "10 min. EP0XILINA MIX DOMOWY HYDRAULIK ORYGINALNY TYLKO Z GWIAZDKĄ" o numerze [...]. Jednocześnie wycofał zarzut oparty na art. 132 ust. 2 pkt 3 pwp stwierdzając, że podstawami jego żądania są art. 132 ust. 2 pkt 2 i art. 132 ust. 1 pkt 2 p.w.p. Dodatkowo podniósł, że ww. znak jest podobny pod względem fonetycznym do znaków towarowych "Poxilina'' o numerze [...] oraz "Poxilina 10 min." o numerze [...]. [...] S.A. wskazał, że oznaczane tymi znakami towary w postaci kleju i kitu dwuskładnikowego są dostępne m.in. w kioskach Ruchu i są to towary kupowane bez starannej analizy. Podkreślił, że znak "Poxilina" jest zarejestrowany od 1992 roku, czyli kilka lat wcześniej niż należące do W. G. znaki towarowe "EPOXIL". Stwierdził, że w zakresie zarzutu opartego na art. 132 ust. 1 pkt 2 pwp nie złożył dowodów wykazujących powszechną znajomość znaków "Poxilina'', ponieważ na potwierdzenie powszechnej znajomości tych oznaczeń zostały złożone faktury w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy "Poxilina" o numerze [...]. Zdaniem wnoszącego sprzeciw, o powszechnej znajomości ww. znaków towarowych świadczą również zdjęcia z regałów sklepowych, gdzie widoczne są produkty z oznaczeniem "Poxilina". Podkreślił ponadto, że kleje i kity są produktami podobnymi, ponieważ podobieństwo towarów opiera się nie tylko na składzie, ale też na ich przeznaczeniu. Wskazał, że zgodnie z definicją zawartą w leksykonie naukowo-technicznym - kleje to substancje służące do łączenia, a kit według tej definicji również służy do łączenia. Zatem towary te mają identyczne przeznaczenie. W.G. wniosła o oddalenie sprzeciwu wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "10 min. EP0XILINA MIX DOMOWY HYDRAULIK ORYGINALNY TYLKO Z GWIAZDKĄ" o numerze [...] . Podkreśliła, że znak ten nie jest podobny do znaków "PoxiIina" [...] i "Poxilina 10 min." [...]. Ponadto ww. trzy znaki przeznaczone są do oznaczania różnych towarów. Kleje i kity stanowią odmienne towary, czego potwierdzeniem jest przedłożony leksykon naukowo-techniczny gdyż towary te różnią się budową i celem zastosowania. W.G. podkreśliła, że [...] S.A. nie wykazał powszechnej znajomości znaków "Poxilina". Wskazała również, że od wielu lat używała w obrocie kilku zarejestrowanych znaków "EPOXIL", na potwierdzenie czego załączyła faktury sprzedaży klejów o tej nazwie od 1998 roku. Ww. znaki są zatem od wielu lat znane i kojarzone przez konsumentów. W.G. podniosła, że znaki te są w istotny sposób podobne do znaku "10 min. EPOXILINA MIX DOMOWY HYDRAULIK ORGINALNY TYLKO Z GWIAZDKĄ" [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r., Urząd stwierdził z dniem [...] listopada 2016r. wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy "Poxilina'' o numerze [...] w zakresie następujących towarów ujętych w klasie 17: gutaperka, kauczuk, guma, azbest, mika i wyroby z tych materiałów, nie objęte innymi klasami, giętkie rurki niemetalowe (punkt 1); stwierdził wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy "Poxilina" o numerze [...] (punkt 2); oddalił sprzeciw wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "10 min. EP0XILINA MIX DOMOWY HYDRAULIK ORYGINALNY TYLKO Z GWIAZDKĄ" o numerze [...] [punkt 3]; oraz przyznał W. G. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą [...] W.G z siedzibą w [...] od [...] S.A. z siedzibą w [...], Urugwaj, kwotę 1600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie [...] [punkt 4]. W uzasadnieniu ww. decyzji organ wskazał, że uprawniony ze znaku towarowego "Poxilina" o numerze [...] przedstawił materiały dowodowe świadczące o jego rzeczywistym używaniu do oznaczania towarów w analizowanym okresie. Odnosząc się do zakresu towarów organ uznał, że kit dwuskładnikowy służący do łączenia, uszczelniania i wypełniania wchodzi w zakres pojęciowy następujących towarów ujętych w klasie 17, do oznaczania których przeznaczony jest ww. znak towarowy: wyroby z tworzyw sztucznych w stanie półprzetworzonym, materiały do uszczelniania i do izolowania. W związku z powyższym, w ocenie organu, wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia ochrony znaku towarowego "Poxilina'' o numerze [...] z powodu jego nieużywania w zakresie ww. towarów należało uznać za nieuzasadniony, wobec czego w tej części podlegał oddaleniu. Urząd Patentowy po przeanalizowaniu przedłożonych dokumentów uznał natomiast, że uprawniony ze znaku towarowego "Poxilina'' nie przedstawił materiałów dowodowych na okoliczność używania przedmiotowego oznaczenia w sposób rzeczywisty dla następujących towarów objętych ochroną, ujętych w klasie 17: gutaperka, kauczuk, guma, azbest, mika i wyroby z tych materiałów nie objęte innymi klasami, giętkie rurki niemetalowe. Organ stwierdził, że żaden z dowodów przedłożonych przez uprawnionego nie dotyczy ww. towarów. W ocenie organu nie ma przy tym znaczenia w niniejszej sprawie kwestia ewentualnego podobieństwa tych towarów do produktów, w zakresie których uznano używanietowarów, czyli wyrobów z tworzyw sztucznych w stanie półprzetworzonym oraz materiałów do uszczelniania i izolowania. Konieczne jest bowiem wykazanie stosowania znaku dla konkretnych towarów a nie innych, nawet podobnych. Organ miał przy tym na uwadze, że [...] S.A. sam uznał, że przedłożone przez niego dowody nie potwierdzają używania znaku "Poxilina'' do oznaczania towarów takich jak: azbest i giętkie rurki niemetalowe. Wobec powyższego nie podlegała analizie organu kwestia używania spornego znaku w zakresie tych towarów, ponieważ okoliczność nieużywania znaku w powyższym zakresie była bezsporna. Urząd Patentowy analizując kwestię pozostałych towarów, co do których uprawniony stwierdził, że uzasadnione jest utrzymanie ochrony spornego znaku, takich jak: gutaperka, kauczuk, guma, mika i wyroby z tych materiałów nie objęte innymi klasami, stwierdził, że wskazane towary nie są tożsame z oznaczanym spornym znakiem kitem dwuskładnikowym, który służy do łączenia, uszczelniania i wypełniania, gdyż są to odrębne kategorie towarów. Ustalając, że ww. znak nie był używany w obrocie w zakresie wskazanych towarów objętych ochroną, organ stwierdził wygaśnięcie w części spornego prawa we wskazanej przez wnioskodawcę dacie, czyli z dniem [...] listopada 2016 r. W pozostałej zaś części organ oddalił wniosek o wygaśnięcie prawa ochronnego wobec wykazania przez uprawnionego, że sporny znak był używany do oznaczania następujących towarów: wyrobów z tworzyw sztucznych w stanie półprzetworzonym oraz materiałów do uszczelniania i do izolowania. W dalszej kolejności Urząd Patentowy rozpatrzył sprzeciw wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "10 min. EPOXILINA MIX DOMOWY HYDRAULIK ORYGINALNY TYLKO Z GWIAZDKĄ" o numerze [...] , który przeznaczony został do sygnowania następujących towarów ujętych w klasach 1, 3, 16 i 21: kleje inne niż do papieru lub do użytku domowego lub do środków spożywczych, kleje do bandaży chirurgicznych, kleje do celów przemysłowych, kleje do obuwia, kleje do płytek ściennych, do tapet, do rozlepiania afiszów (klasa 1); kleje do przymocowywania sztucznych włosów (klasa 3); kleje do papieru i do materiałów piśmiennych (klasa 16); pojemniki na kleje zawarte w tej klasie 21 (klasa 21). Organ wskazał, że przeciwstawiony znak towarowy słowno-graficzny "Poxilina 10 min." o numerze [...], jest przeznaczony do sygnowania ujętych w klasie 17 materiałów wypełniających, uszczelniających i izolacyjnych, zaś drugi przeciwstawiony znak towarowy "POXILINA" o numerze [...], po uwzględnieniu wskazanego powyżej częściowego wygaszenia prawa ochronnego, przeznaczony jest do oznaczania następujących towarów ujętych w klasie 17: wyroby z tworzyw sztucznych w stanie półprzetworzonym, materiały do uszczelniania i do izolowania. Dokonując w pierwszej kolejności analizy podobieństwa towarów z zakresu objętego ochroną porównywanych oznaczeń, zdaniem organu, towary sygnowane znakiem spornym nie są podobne do towarów objętych ochroną znaków "PoxiIina". Organ wskazał, że sporny znak przeznaczony jest do oznaczania różnego rodzaju klejów, które służą do łączenia wszelkich gatunków materiałów. Z kolei znaki "Poxilina" przeznaczone dla materiałów służących do wypełniania, uszczelniania i izolacji oraz wyrobów z tworzyw sztucznych w stanie półprzetworzonym. Towary oznaczane przedmiotowymi znakami stanowią zatem odmienne grupy produktów, które różnią się charakterem i przeznaczeniem. W ocenie organu, sygnowane znakami "Poxilina" materiały służące do wypełniania, uszczelniania i izolacji oraz wyroby z tworzyw sztucznych w stanie półprzetworzonym to towary o odmiennym przeznaczeniu niż kleje, które służą do trwałego łączenia ze sobą powierzchni, a nie do wypełniania, uszczelniania i izolacji. Analizując kanały dystrybucji porównywanych towarów organ ponadto stwierdził, że ww. produkty mogą być dostępne w tych samych miejscach sprzedaży, przede wszystkim w sklepach przemysłowych i budowlanych, ale będą znajdowały się na innych półkach sklepowych, co wynika z odmiennego przeznaczenia tych towarów. Organ miał przy tym na uwadze okoliczność, iż nabywcami towarów sygnowanych przeciwstawionymi znakami "Poxilina" będą przede wszystkim osoby zainteresowane remontem lub budową mieszkań albo innych obiektów budowlanych, w związku z czym, ze względu na charakter tych towarów, ich wybór przez nabywcę jest zazwyczaj poprzedzony uważną analizą ofert dostępnych na rynku. Nie są to bowiem towary codziennego użytku. Natomiast w przypadku znaku spornego organ uznał, ze nabywcami klejów mogą być praktycznie wszyscy konsumenci. Stwierdziwszy brak podobieństwa porównywanych towarów organ dokonał następnie analizy podobieństwa porównywanych znaków towarowych. Analizując porównywane znaki towarowe na trzech płaszczyznach porównawczych organ nie dopatrzył się takiego podobieństwa spornego znaku towarowego "10 min. EPOXILINA MIX DOMOWY HYDRAULIK ORYGINALNY TYLKO Z GWIAZDKĄ" o numerze [...] i przeciwstawionych znaków "Poxilina 10 min." o numerze [...] i "POXILINA" o numerze [...], które mogłoby prowadzić do następstw określonych w art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp, tj. ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Porównując warstwę wizualną znaków, organ dokonał ich oceny biorąc pod uwagę całość oznaczeń, jako znaków słowno-graficznych, w tym ich ogólny zarys i oprawę graficzną. Organ uznał, po przeprowadzonej analizie, że różnice wizualne i słowne pomiędzy spornym znakiem a znakami przeciwstawionymi pozwalają na odróżnienie przedmiotowych oznaczeń w obrocie i wykluczają możliwość ich pomylenia przez odbiorców. Przesądzają o tym, w ocenie organu, występujące w spornym znaku elementy odmienne w postaci oryginalnej szaty graficznej oraz dodatkowe elementy słowne. Organ wskazał, że struktura graficzna spornego znaku towarowego oraz występujące w nim dodatkowe elementy słowne powodują, że porównywane oznaczenia nie są do siebie podobne pod względem wizualnym, w związku z czym przeciętny odbiorca z łatwością dostrzeże występujące między nimi różnice, mimo tego, że zawierają one podobne elementy słowne: "EPOXILINA" i "POXILINA". W ocenie organu, występujące w analizowanych znakach odmienne elementy przyciągają uwagę odbiorców i determinują różne postrzeganie tych oznaczeń. Analizując przedmiotowe znaki na płaszczyźnie fonetycznej organ uznał, że przy porównywaniu ww. znaków pod tym względem istotne znaczenie ma okoliczność zarejestrowania na rzecz uprawnionego kilku znaków towarowych z nazwą "EPOXIL". Ponadto pomiędzy porównywanymi znakami występują istotne różnice w zakresie ilości elementów słownych, gdyż znak sporny "10 min. EPOXILINA MIX DOMOWY HYDRAULIK ORYGINALNY TYLKO Z GWIAZDKĄ" jest wyraźnie dłuższy od przeciwstawionych znaków "POXILINA". Powoduje to, że różnica w wymowie i brzmieniu tych znaków jest wyraźna i zauważalna. Odnosząc się do elementów słownych "POXILINA" i "EPOXILINA" organ ponadto stwierdził, że występowanie podobnych elementów słownych w dwóch oznaczeniach nie wyklucza możliwości udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy pod warunkiem, że nie niesie to za sobą ryzyka wprowadzenia w błąd potencjalnych odbiorców. Analizując przedmiotowe znaki towarowe pod względem znaczeniowym uznał, że występujące w nich elementy słowne "EP0XILINA'' i "Poxilina" nie posiadają konkretnego znaczenia w języku polskim, wobec czego elementy te będą miały charakter fantazyjny dla odbiorców, a co za tym idzie należy wykluczyć podobieństwo porównywanych znaków towarowych na płaszczyźnie znaczeniowej. Odnosząc się następnie do możliwości wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów organ wskazał, że nie każde podobieństwo znaków towarowych powoduje niedopuszczalność rejestracji, lecz tylko takie, które mogłoby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Skojarzenie przeciwstawionych znaków musi bowiem powodować poważną wątpliwość odbiorcy co do pochodzenia towaru, w ten sposób, że odbiorca wskutek dezorientacji może uznać produkt oznaczony znakiem podobnym za pochodzący od innego przedsiębiorcy, korzystającego z wcześniejszego prawa ochronnego. Analizując niebezpieczeństwo wprowadzenia w analizowanym przypadku konsumentów w błąd organ przyjął model odbiorcy przeciętnego, który świadomie poszukuje właściwego towaru i świadomie wybiera pomiędzy dostępnymi na rynku markami produktów. Odnosząc się dodatkowo do poglądów orzecznictwa organ wskazał, że przeciętny konsument to osoba właściwie poinformowana, wystarczająco uważna i ostrożna. Mając powyższe na uwadze, zdaniem organu, należy wykluczyć możliwość pomylenia analizowanych znaków towarowych przez odbiorców, do których należy zaliczyć ogół polskich konsumentów. Porównywane znaki są bowiem na tyle zróżnicowane, że konsumenci nie powinni mieć trudności z ich identyfikacją i odróżnieniem. Przedmiotowe znaki i towary różnią się bowiem na tyle wyraźnie że nie istnieje niebezpieczeństwo, iż nabywca stwierdzi, że ma do czynienia z tym samym towarem lub serią towarów wytwarzanych przez skarżącego lub podmiot z nim powiązany. Na podstawie całościowej oceny podobieństwa porównywanych znaków organ takie ryzyko wykluczył. Odnosząc się także do zarzutu naruszenia art. 132 ust. 1 pkt 2 pwp organ uznał go za nieuzasadniony, ponieważ zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza, że należące do skarżącego znaki towarowe "Poxilina" były powszechnie znane przed zgłoszeniem rejestracyjnym spornego znaku towarowego, tj. przed [...] lipca 2010 r. Organ wskazał, że z zebranego materiału dowodowego sprawy w żaden sposób nie wynika, że towary opatrzone znakami towarowymi skarżącego były znane ponad pięćdziesięciu procentom potencjalnych nabywców tych towarów. W tym zakresie brakuje dowodów w postaci sondaży lub danych o przeprowadzonych kampaniach reklamowych. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art 7, art. 8, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 Kpa oraz naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 132 ust. 1 pkt 2 i art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp, w brzmieniu obowiązującym 22 lipca 2010 r. oraz art. 166 ust. 1 pwp, w brzmieniu sprzed nowelizacji z 16 marca 2019 r. W oparciu postawione wyżej zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części oddalającej sprzeciw spółki [...] S.A. wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy "10 min. EPOXILINA MIX DOMOWY HYDRAULIK ORYGINALNY TYLKO Z GWIAZDKĄ" o nr [...] i przekazanie sprawy Urzędowi Patentowemu RP do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazał, m.in., iż organ pominął część przedłożonego przez skarżącego materiału dowodowego, sprzecznie ustalił porównania odbiorców towarów sygnowanych kolizyjnymi znakami, nieprawidłowo ocenił również stan faktyczny w zakresie podobieństwa oznaczeń. W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja jest wewnętrznie niespójna i zawiera nieprawidłowe uzasadnienie faktyczne dotyczące podobieństwa towarów oraz podobieństwa oznaczeń i powszechnej znajomości oznaczenia "POXILINA", co skutkowało nieprawidłowym zastosowaniem w przedmiotowej sprawie art. 132 ust. 1 pkt 2 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp, poprzez stwierdzenie braku podstaw unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy "EPOXILINA", co z kolei stanowi przesłankę uchylenia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoją dotychczasową argumentację w sprawie. Urząd Patentowy wskazał, że porównywane znaki towarowe należy analizować całościowo uwzględniając ich istotne aspekty, nie zaś koncentrować się w sposób wybiórczy na pojedynczych elementach z pominięciem odmiennych cech tych oznaczeń. Zarzuty skarżącego organ uznał za nieuzasadnione, ponieważ zaskarżona decyzja zawiera dokładną analizę podobieństwa porównywanych znaków towarowych, zarówno pod kątem ich elementów wspólnych jak i odmiennych. Organ przeanalizował w sposób kompleksowy wszystkie występujące w tym zakresie podobieństwa i różnice, a następnie na podstawie tej analizy doszedł do konkluzji, iż przedmiotowe znaki oceniane jako całość są zróżnicowane w tak znacznym stopniu, że nie zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd odnośnie pochodzenia towarów nimi oznaczonych, w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 pwp. Urząd Patentowy uznał również za nieuzasadniony zarzut naruszenia art. 132 ust. 1 pkt 2 pwp, przyjmując na podstawie zebranych materiałów dowodowych, że znaki towarowe należące do skarżącego nie są znakami powszechnie znanymi, jak również zarzut naruszenia art. 166 ust. 1 pwp. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jt. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów uznać należało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości kwestia braku podobieństwa porównywanych oznaczeń, które – co należy podkreślić – stanowią znaki słowno-graficzne. Zauważyć zatem trzeba, że zgodnie z ustaloną praktyką oraz stanowiskiem orzecznictwa, znaki towarowe powinny być oceniane jako całość, gdyż sama powtarzalność wyodrębnionych elementów lub zbieżność członów oznaczeń nie musi determinować stworzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Dotyczy to w szczególności znaków słowno-graficznych, w których proporcje siły odróżniającej poszczególnych ich elementów, ze względu na umiejscowienie oznaczeń słownych i elementów graficznych oraz kontekst w jakim poszczególne elementy znaku zostały użyte, ma istotne znaczenie przede wszystkim dla wizualnej oceny podobieństwa występujących w znaku oznaczeń słownych, we wzajemnym oddziaływaniu z elementami graficznymi. W rozpoznawanej sprawie podobieństwo oznaczeń dotyczy warstwy słownej, gdyż zawierają one podobne elementy słowne: "EPOXILINA" i "POXILINA". Jednakże występujące pomiędzy spornym znakiem a znakami przeciwstawionymi inne różnice wizualne w postaci oryginalnej szaty graficznej oraz dodatkowe elementy słowne umożliwiają niewątpliwie ich odróżnienie w obrocie i różne postrzeganie przez konsumentów. Struktura graficzna spornego znaku oraz ilość występujących w nim dodatkowych elementów słownych powoduje bowiem, że porównywane oznaczenia nie są w odbiorze podobne do siebie pod względem wizualnym, gdyż przeciętny odbiorca z łatwością dostrzeże występujące między nimi różnice, mimo tego, że zawierają one podobne elementy słowne: "EPOXILINA" i "POXILINA". Trudno ponadto uznać elementy te za dominujące w porównywanych znakach, lecz jedynie w znakach przeciwstawionych. Zgodzić się w związku z tym należy z organem, że w tym przypadku występujące w analizowanych znakach odmienne elementy (różnice) bardziej przyciągają uwagę odbiorców i determinują tym samym różne postrzeganie porównywanych oznaczeń, niż elementy podobne. Taki pogląd jest tym bardziej uzasadniony, gdyż skarżący nie przedstawił dowodów na powszechną znajomość swoich znaków towarowych wśród odbiorców na rynku. Należy ponadto zgodzić się z organem, iż w tym przypadku znaczenie dla rozpoznawalności spornego znaku ma okoliczność zarejestrowania na rzecz uprawnionego kilku innych znaków towarowych z nazwą "EPOXIL", na co uprawniony wskazywał w ramach postępowania administracyjnego (v. pismo z dnia 19 grudnia 2013 r. ). Zarówno zatem znak sporny jak i znaki przeciwstawione w warstwie słownej zawierają wyrazy (nazwy), które mogły utrwalić się w świadomości odbiorców i są kojarzone z konkretnymi przedsiębiorstwami. Ustalenia i ocenę organu należy także zaakceptować w odniesieniu do pozostałych płaszczyzn przeprowadzonej w sprawie analizy porównawczej. Niewątpliwie na płaszczyźnie fonetycznej, przy porównywaniu ww. znaków, występują istotne różnice w zakresie ilości elementów słownych, gdyż znak sporny "10 min. EPOXILINA MIX DOMOWY HYDRAULIK ORYGINALNY TYLKO Z GWIAZDKĄ" jest kilkakrotnie dłuższy od przeciwstawionych oznaczeń "POXILINA". Powoduje to, że różnica w wymowie i brzmieniu tych znaków jest inna. Analizując ponadto przedmiotowe znaki towarowe pod względem znaczeniowym organ prawidłowo uznał, że występujące w nich elementy słowne "EP0XILINA'' i "Poxilina" nie posiadają żadnego konkretnego znaczenia w języku polskim, wobec czego elementy te będą miały dla nabywców charakter fantazyjny. Oceniając możliwość wprowadzenia w błąd konsumentów co do pochodzenia towarów sygnowanych ww. znakami należy podzielić pogląd, że nie każde podobieństwo znaków towarowych powoduje niedopuszczalność ich rejestracji, lecz jedynie takie, które mogłoby wprowadzać w błąd odbiorców co do ich pochodzenia (producenta). Skojarzenie przeciwstawionych znaków musi bowiem powodować poważną wątpliwość odbiorcy co do pochodzenia towaru, w ten sposób, że odbiorca wskutek dezorientacji może uznać produkt oznaczony znakiem podobnym za pochodzący od innego przedsiębiorcy. W przypadku porównywanych znaków, występowanie w nich podobnych elementów słownych: "POXILINA" i "EPOXILINA", z uwagi na wskazane wyżej różnice, w ocenie Sądu nie stwarza jednakże ryzyka wprowadzenia w błąd potencjalnych odbiorców towarów sygnowanych tymi oznaczeniami. Samo podobieństwo dwóch elementów słownych to stanowczo za mało do uznania, że znaki te są podobne w stopniu stwarzającym ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów nimi oznaczanych, bowiem oceniane jako całość wywołują całkowicie odmienne wrażenie. Analizując niebezpieczeństwo wprowadzenia konsumentów w błąd organ prawidłowo przyjął model przeciętnego odbiorcy uznając, że towary sygnowane tymi oznaczeniami są dostępne powszechnie na rynku, wskazując jednakże na istniejące w tym zakresie pewne zróżnicowanie. Analizując kanały dystrybucji porównywanych towarów organ bowiem stwierdził, że ww. produkty mogą być dostępne w tych samych miejscach sprzedaży, przede wszystkim w sklepach przemysłowych i budowlanych, ale będą znajdowały się na innych półkach sklepowych, co wynika z odmiennego przeznaczenia tych towarów. Organ miał przy tym na uwadze okoliczność, iż nabywcami towarów sygnowanych przeciwstawionymi znakami "Poxilina" będą przede wszystkim osoby zainteresowane remontem lub budową mieszkań albo innych obiektów budowlanych, w związku z czym, ze względu na charakter tych towarów, ich wybór przez nabywcę jest zazwyczaj poprzedzony uważną analizą ofert dostępnych na rynku. Nie są to bowiem towary codziennego użytku. Natomiast w przypadku znaku spornego organ uznał, że nabywcami klejów mogą być praktycznie wszyscy przeciętni konsumenci (osoby właściwie poinformowane, wystarczająco uważne i ostrożne, które świadomie poszukują właściwego towaru i świadomie wybierają pomiędzy dostępnymi na rynku markami produktów). W ocenie Sądu, stanowisko to należało uznać za uzasadnione i organ prawidłowo ocenił, że przeciętny konsument nie pomyli towarów oznaczanych porównywanymi oznaczeniami, gdyż nie należą one do towarów nabywanych codziennie, ani pod wpływem impulsu. Odnosząc się w tym miejscu do kwestii braku tożsamości towarów objętych przeciwstawionymi znakami, z zakresu objętego ich ochroną, organ uznał, że towary sygnowane znakiem spornym nie są podobne do towarów objętych ochroną znaków "PoxiIina", gdyż należą do różnych grup towarowych oraz mają inne przeznaczenie. Organ wskazał, że sporny znak przeznaczony jest do oznaczania różnego rodzaju klejów, które służą do łączenia wszelkich gatunków materiałów (klasa 1,3,16 i 21), podczas gdy znaki "Poxilina" przeznaczone są dla materiałów służących do wypełniania, uszczelniania i izolacji oraz wyrobów z tworzyw sztucznych w stanie półprzetworzonym (klasa 17). Towary oznaczane przedmiotowymi znakami stanowią zatem - w ocenie organu - odmienne grupy produktów, które różnią się charakterem i przeznaczeniem. Sąd powyższe stanowisko organu zasadniczo podziela. W ocenie Sądu, sygnowane znakami "Poxilina" materiały służące do wypełniania, uszczelniania i izolacji, takich jak kit murarski, oraz wyroby z tworzyw sztucznych w stanie półprzetworzonym, to towary o odmiennym przeznaczeniu niż kleje, które służą do trwałego łączenia ze sobą różnych rodzajów powierzchni, w związku z czym nie spełniają co do zasady takich funkcji jak: wypełnianie, uszczelnianie i izolacja materiałów. O takiej funkcjonalności świadczy najlepiej ich zaklasyfikowanie do innej grupy towarowej. W praktyce może oczywiście dochodzić do zamiennego stosowania klejów oraz kitu, w zależności od rodzaju wykonywanych z ich użyciem prac i materiałów, jednakże z uwagi na zakres ich wykorzystywania (przeznaczenia) oraz sposób w jaki są stosowane do łączenia materiałów, a w jaki do ich wypełniania, uszczelniania czy izolacji (kleje stosuje się już gotowe do użycia, podczas gdy kit często wymaga zmiany konsystencji, podobnie jak cement) - są to niewątpliwie inne produkty, których podobieństwo jest jedynie iluzoryczne. Konstatacji tej nie podważają przytaczane przez skarżącego definicje słownikowe, gdyż dokonując ich interpretacji - takiej jak skarżący - należałoby uznać, że taką samą funkcję jak kleje, oprócz kitu, spełniają także i inne materiały murarskie, jak chociażby cement stanowiący de facto rodzaj spoiwa łączącego różne powierzchnie. Wskazać ponadto należy, że przy ustalaniu podobieństwa towarów bierze się pod uwagę różne kryteria, w tym rodzaj towarów, ich przeznaczenie oraz warunki ich zbytu, a więc szeroko rozumiany związek techniczny i ekonomiczny pomiędzy porównywanymi towarami. Związek ten wykazał w należytym stopniu organ w skarżonej decyzji. Należy ponadto zauważyć, że nawet uznanie, iż towary do oznaczenia których przeznaczony został znak sporny i znaki przeciwstawione są w pewien sposób do siebie podobne, nie przesądza to o podobieństwie samych oznaczeń, gdyż stanowi jedynie jeden z elementów analizy i oceny ich podobieństwa. W przypadku rozpoznawanej sprawy uznanie, że ww. towary są w pewnym zakresie do siebie podobne, z uwagi na występujące istotne różnice porównywanych oznaczeń, nie powoduje ryzyka wprowadzenia nabywców w błąd. Niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów jest bowiem wypadkową podobieństwa towarów i oznaczeń (v. R. Skubisz "Prawo Znaków Towarowych", Komentarz Wydawnictwo prawnicze Spółka z o.o. s. 83 Warszawa 1997). Analiza podobieństwa oznaczeń wskazuje, że porównywane znaki towarowe nie są do siebie podobne, gdyż wywierają jako całość odmienne ogólne wrażenie w warstwie fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej, nie istnieje więc ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje ryzyko skojarzenia spornego znaku towarowego ze znakiem przeciwstawionym, tym bardziej, że w przedmiotowej sprawie występują dobrze poinformowani i uważni odbiorcy. W ocenie Sądu, za niezasadny należało uznać także zarzut naruszenia przez organ w rozpoznawanej sprawie art. 166 pwp. Zauważyć należy, że przepis art. 166 p.w.p wyłącza możliwość unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy ze względu na podobieństwo do nieużywanego znaku towarowego, bez względu na to z jaką datą stwierdzono wygaśnięcie prawa ochronnego na wcześniejszy znak towarowy. Jedynym warunkiem wskazanym w powyższym przepisie jest bowiem stwierdzenie, że znak wcześniejszy nie był używany w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1 pwp, czyli że nie był on używany w sposób rzeczywisty w obrocie dla towarów objętych prawem ochronnym w ciągu nieprzerwanego okresu pięciu lat po dniu wydania decyzji o udzieleniu prawa ochronnego. Odnosząc się do tego zarzutu organ podkreślił, iż art. 166 p.w.p. nie przewiduje, że do jego zastosowania konieczne jest stwierdzenie wygaśnięcia znaku przeciwstawionego z datą wcześniejszą, niż data zgłoszenia znaku, który jest przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa ochronnego. W powyższym przepisie ustawodawca nie wskazał bowiem takiego warunku. Zgodnie z tym przepisem już sama okoliczność nieużywania znaku wcześniejszego w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1 pwp stanowi więc wystarczającą przesłankę, która wyklucza unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy. Sąd podziela w tym zakresie argumentację organu, iż art. 166 p.w.p. nie przewiduje, że do jego zastosowania konieczne jest stwierdzenie wygaśnięcia znaku przeciwstawionego z datą wcześniejszą niż data zgłoszenia znaku, który jest przedmiotem wniosku o unieważnienie prawa ochronnego. W powyższym przepisie ustawodawca istotnie nie wskazał takiego warunku. Znak, który nie był używany w sposób rzeczywisty w ciągu nieprzerwanego okresu pięciu lat po dniu wydania decyzji o udzieleniu prawa ochronnego, nie może więc stanowić skutecznego przeciwstawienia dla zarejestrowanego później innego znaku towarowego, gdyż dyspozycja art. 166 p.w.p. ma na celu uniknięcie sytuacji, w której zarejestrowany, ale nieużywany w sposób rzeczywisty w obrocie przez wiele lat znak towarowy stanowi przeszkodę dla utrzymania ochrony innego znaku. W innym przypadku podmiot posiadający prawo ochronne na znak towarowy, mimo zaniechania używania tego znaku, mógłby przez długi okres uniemożliwiać innym podmiotom uzyskanie rejestracji na podobny znak towarowy (v. wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 października 2018 r., sygn. akt: VI SA/Wa 973/18). Sąd dokonując oceny zgodności działania organu administracji z prawem nie znalazł także uzasadnienia dla zarzutów dotyczących naruszeń przepisów prawa procesowego, które w istotnym stopniu mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Organ przeprowadził szczegółową analizę okoliczności faktycznych sprawy i uzasadnił w należyty sposób swoje stanowisko, wskazując na podstawie jakich dowodów rozstrzygnął sprawę. Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i na zasadzie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.