II OZ 1489/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 797/17 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 15 maja 2017 r. nr ... w przedmiocie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 797/17 odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 15 maja 2017 r. nr ... w przedmiocie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Sąd wskazał, że A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 15 maja 2017 r., nr ... w przedmiocie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lipca 2017r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi braków formalnych skargi poprzez złożenie 6 odpisów skargi. Powyższe wezwanie zostało wysłane A. D. na adres wskazany w skardze i doręczone stronie skarżącej osobiście w dniu 28 lipca 2017r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji - k. 12). W dniu 17 sierpnia 2017 r. skarżący uzupełnił braki formalne skargi wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do ich uzupełnienia. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w dniach 24.07.2017 r. do 15.08.2017 r. przebywał na urlopie i dopiero po powrocie do domu powziął wiadomość o przedmiotowym wezwaniu. Rozpoznając wniosek Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie przedstawił przekonujących argumentów mogących usprawiedliwić uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ograniczając się jedynie do wskazania, że w czasie wysłania wezwania przebywał na urlopie. W ocenie Sądu argumentacja ta nie zasługuje na uwzględnienie. Brak jest bowiem jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia do przyjęcia, że przebywanie na urlopie wypoczynkowym i niedopełnienie wynikających z przepisów procesowych obowiązków celem nadania dalszego biegu sprawie, którą zainicjował skarżący, może być okolicznością uzasadniającą brak winy skarżącego w niedotrzymaniu terminu. Tym bardziej, że skarżący przesyłkę zawierającą wezwanie Sądu odebrał osobiście w dniu 28 lipca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 12 akt sądowych). Zdaniem Sądu, wnioskodawca nie uprawdopodobnił zatem, aby niedotrzymanie przez niego terminu spowodowane zostało obiektywnie niezależną od niego przyczyną, która przy dochowaniu należytej staranności, nie mogła zostać przezwyciężona. Tym samym, w ocenie Sądu uznać należało, że skarżący nie wskazał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podtrzymał argumentację zawartą we wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie Sąd I instancji uznał, iż nie zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu. Zgodnie bowiem z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Natomiast w myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu może więc nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie 3 przesłanki: (1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, (2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, (3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 409; postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 580/08, postanowienie NSA z dnia 20 września 2013 r., sygn. akt II GZ 516/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl – zw. dalej CBOSA). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, słusznie Sąd I instancji uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie można uznać, że o braku winy, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. świadczy wskazana przez skarżącego okoliczność "przebywania na urlopie wypoczynkowym" w okresie od 24 lipca 2017r. do 15 sierpnia 2017r. Skarżący odebrał osobiście "wezwanie do nadesłania 6 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych" w dniu 28 lipca 2017r. o czym świadczy jego podpis, widniejący na zwrotnym potwierdzeniu odbioru ww. przesyłki. Bezspornym jest, że w zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał ww. dokumentów. W tym kontekście wskazać należy, że ocena braku winy powinna być dokonana w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest możliwe z uwagi na wydarzenia o charakterze wyjątkowym, niedające się przewidzieć i uniemożliwiające skarżącemu działanie w sprawie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można przyjąć, że okoliczności powołane przez skarżącego uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Słusznie bowiem Sąd pierwszej instancji uznał, że nie wykazano, że urlop uniemożliwiał mu dokonania czynności polegającej na wysłaniu odpisów skargi do Sądu. Natomiast twierdzenia skarżącego o odbiorze przesyłki przez osobę nieuprawnioną nie można było uznać za wiarygodne. W tej sytuacji, należało zgodzić się z Sądem I instancji, że uwzględnienie wniosku nie było możliwe, bowiem strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), zatem, mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a, oddalił zażalenie. ----------------------- 3