VII SA/Wa 2346/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2019 r. sprawy ze sprzeciwu [...] S.A. z siedzibą w [...] od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieprawidłowości w obiekcie budowlanym oddala sprzeciw UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z [...] września 2019 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), dalej: k.p.a., oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186), w wyniku rozpatrzenia odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] maja 2019 r. nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W odniesieniu do ustaleń faktycznych i prawnych, które stały za wydanym rozstrzygnięciem, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB) wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: PINB) decyzją z [...] maja 2019 r., działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umorzył jako bezprzedmiotowe wszczęte zawiadomieniem z [...] listopada 2016 r. postępowanie w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...], przyjmując, że Wspólnota Mieszkaniowa [...] jako zarządca (właściciel) ww. obiektu budowlanego wykonuje obowiązki wynikające z art. 61 - 65 Prawa budowlanego. W szczególności w wyniku potwierdzenia wykonania napraw balkonów na terenie nieruchomości brak jest przedmiotu określonego we wszczętym w ramach nadzoru budowlanego postępowaniu administracyjnym. Na skutek uwzględnienia odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej [...] [...]WINB decyzją z [...] września 2019 r. uchylił decyzję PINB z [...] maja 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że decyzja umarzająca postępowanie została wydana co najmniej przedwcześnie. Organ zauważył, że w toku postępowania została sporządzona ekspertyza techniczna na temat przyczyn odpadania elementów kamiennych nakryw ścian attykowych i barierek na logii na terenie zespołu mieszkalnego przy ul. [...] w [...] sporządzona w lipcu 2018 r. przez rzeczoznawcę budowlanego dr. inż. L.H.. We wnioskach końcowych tego opracowania jego autor wskazał m. in., że pionowe elementy kamiennych nakryw barierek loggii i ścian attykowych w budynku zostały zamocowane w sposób nieprawidłowy, albowiem sprowadzający bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia i powinny bez względu na ich stabilność zostać natychmiastowo zdemontowane. W dniu [...] kwietnia 2019 r. przedstawiciel PINB dokonał czynności kontrolnych w budynku, w trakcie których ustalono, że płyty balkonowe są bez zarysowań, nie posiadają zarysowań pełne barierki, nie zauważono również ugięć płyt balkonowych i odpadających tynków. W tym kontekście przedstawiciel Wspólnoty Mieszkaniowej [...] poinformował, że w okresie lipiec - grudzień 2018 r. realizowano wymianę elementów kamiennych na balkonach, loggiach, tarasach i elewacjach. Ponadto dokonano napraw źle zamontowanych elementów kamiennych. W trakcie oględzin udostępnione zostały do kontroli trzy lokale. Ustalono w trakcie niej, że w udostępnionych lokalach na barierkach balkonowych istnieją w górnej części okładziny z płyt kamiennych tworzących w przekroju literę "C". Pomiędzy tymi okładzinami częściowo istnieją ubytki fugi. Płyty nie przemieszczają się poziomo i pionowo, a jedynie podważone lekko się ruszają. W dniu kontroli nie stwierdzono zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Odnosząc się do zarzutu strony odwołującej, że przeprowadzone oględziny dotyczyły jedynie kilku z kilkuset balkonów i nie obejmowały oględzin elementów budynku, na których zamontowane są okładziny kamienne, [...]WINB wskazał, że podziela powyższy zarzut, albowiem, jak wskazano w ocenie technicznej, którą załączono do materiału dowodowego, wadliwy montaż pionowych elementów kamiennych nakryw barierek loggii i ścian attykowych dotyczył większości loggii w budynku, w związku z czym czynności kontrolne przeprowadzone przez organ I instancji [...] kwietnia 2019 r. nie pozwalają na stwierdzenie, że dokonano naprawy wszystkich loggii zgodnie z zaleceniami zawartymi w opinii technicznej dr. inż. L. H.. Organ odwoławczy stwierdził, że w ramach skontrolowania trzech loggii ustalono, iż płyty nie przemieszczają się poziomo i pionowo, a jedynie podważone lekko się ruszają, zaś pomiędzy okładzinami częściowo istnieją ubytki fugi. Jakkolwiek rację ma PINB odnośnie do tego, że drobne naprawy i usterki zarządca budynku powinien usuwać w ramach bieżącej konserwacji bez władczej ingerencji organu, to wątpliwości, zdaniem organu odwoławczego, budzi treść protokołu kontrolnego dotycząca "poruszania się" płyt przy ich podważeniu. W zaskarżonej decyzji organ I instancji w żaden sposób się do tego faktu nie odniósł. Nie wskazał bowiem, czy owo "poruszanie się" płyt jest normalną sytuacją związaną z ich charakterystyką i użytkowaniem, czy też świadczy o ich nieprawidłowym montażu. Ponadto w związku z przeprowadzeniem czynności kontrolnych jedynie w trzech lokalach brak jest wiedzy, czy podobna sytuacja zachodzi również na innych balkonach, czy tarasach. Ponadto, jak zauważył [...]WINB, PINB nie ustalił, czy prace remontowe zostały przeprowadzone zgodnie z zaleceniami dr. inż. L. H. oraz czy zostały protokolarnie odebrane. W związku z powyższym, w ocenie [...]WINB, zachodzi potrzeba zweryfikowania prawidłowości wykonania remontu elementów kamiennych na balkonach, loggiach, tarasach i ścianach attykowych budynku przy ul. [...] w [...]. W razie wątpliwości co do prawidłowości wykonania remontu organ I instancji powinien rozważyć skorzystanie z dyspozycji art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego i nałożyć obowiązek sporządzenia oceny technicznej tych robót przez niezależną osobę posiadającą stosowne uprawnienia zawodowe. Wspólnota Mieszkaniowa [...] wskazała na nieprawidłowe wykonanie robót remontowych, jednak nie przedstawiła dotąd dokumentu potwierdzającego tę okoliczność, ograniczając się do podkreślenia, że jako zarządca obiektu nie dokonywała protokolarnego odbioru wykonanych prac. [...]WINB stwierdził, że organ I instancji powinien prawidłowo określić przedmiot prowadzonego postępowania, powinien również wyjaśnić, w jakim charakterze w postępowaniu występował [...] S.A. z siedzibą w [...]. Powinno to prowadzić do zweryfikowania, czy spółce przysługiwać będzie interes prawny w sprawie. [...]WINB przypomniał, że w postępowaniu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego organy te nie rozstrzygają kwestii odpowiedzialności i sporów cywilnych pomiędzy podmiotem, który wybudował budynek, będąc jego inwestorem a jego obecnymi właścicielami tworzącymi wspólnotę mieszkaniową. Sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od powyższej decyzji [...]WINB z [...] września 2019 r. złożyła [...] S.A., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji [...]WINB w całości. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie: 1. art. 138 § 2 k.p.a. poprzez uchylenie w całości decyzji PINB z [...] maja 2019 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, podczas gdy decyzja ta nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a stan faktyczny sprawy został w całości wyjaśniony przez PINB; 2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez dokonanie błędnej analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczelności co do zakresu oględzin przeprowadzonych przez PINB w trakcie kontroli obiektu [...] kwietnia 2019 r., co skutkowało nieprawidłowym ustaleniem, że stan faktyczny sprawy nie został w całości wyjaśniony przez organ I instancji; 3. art. 136 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie samodzielnego uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie w zakresie okoliczności protokolarnego odbioru prac naprawczych; 4. art. 66 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że obowiązkiem organu nadzoru budowlanego jest weryfikowanie występowania wszelkich wad i usterek obiektu budowlanego, podczas gdy obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w oparciu o powyższy przepis jest ustalenie jedynie, czy istnieje któraś z przesłanek w nim wymienionych uzasadniających interwencję organu nadzoru budowlanego. W odpowiedzi na sprzeciw [...]WINB wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej: p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.), przy czym, rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. (art. 64e p.p.s.a.). Zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zasadniczym kryterium dopuszczalności merytorycznego rozpoznania skargi jest jej wniesienie przez podmiot uprawniony, tj. taki, któremu przepisy prawa przyznają legitymację procesową do jej złożenia i popierania. Na tym tle przyjmuje się, że brak legitymacji skargowej po stronie wnoszącego skargę stanowi "inną przyczynę" odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.) z tym, że wydanie postanowienia odrzucającego skargę jest dopuszczalne wówczas, gdy brak legitymacji skargowej jest ewidentny. W innym przypadku sąd powinien oddalić skargę w formie wyroku (art. 151 p.p.s.a.). Jakkolwiek art. 50 § 1 p.p.s.a. nie podlega zastosowaniu w odniesieniu do instytucji sprzeciwu, albowiem podmioty uprawnione do wniesienia sprzeciwu autonomicznie określa art. 64a p.p.s.a., stwierdzając, że prawo takie przysługuje "stronie niezadowolonej z treści decyzji", to przywołaną wyżej zasadę różnicującą podstawy odrzucenia i oddalenia skargi można odnieść również do instytucji sprzeciwu (por. wyrok NSA z 12 czerwca 2019 r. sygn. I OSK 1183/19). Z tego względu w przypadku, gdy niespełnienie warunku wniesienia sprzeciwu przez stronę postępowania nie jest oczywiste, sąd nie może odrzucić sprzeciwu jako niedopuszczalnego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że przesłanki przyznania jednostce statusu strony wyznacza art. 28 k.p.a., zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Artykuł 28 k.p.a. wyznaczając przesłanki, od których spełnienia uwarunkowane jest przyznanie statusu strony w sprawie, nie zawiera w swej strukturze norm prawnych, które w sposób samoistny stanowią o interesie prawnym lub obowiązku. Przepis ten zawiera zatem normy prawne wymagające współstosowania z przepisami materialnego prawa administracyjnego, które w wyniku autorytatywnej konkretyzacji kształtują sytuację prawną jednostki przez przyznanie jej uprawnienia, ograniczenie uprawnienia, nałożenie lub zwolnienie z obowiązku. Konstytuującymi cechami interesu prawnego jest to, że jest on własny, zindywidualizowany, konkretny, aktualnie istniejący, a jego ukształtowanie następuje przez wydanie decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z 15 października 2019 r. sygn. II OSK 2319/19; wyrok NSA z 12 czerwca 2019 r. sygn. II OSK 1617/18; wyrok NSA z 6 marca 2019 r. sygn. II OSK 968/17). Tak więc istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego – taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Samo doręczenie zawiadomienia o wszczęciu postępowania, jak też decyzji określonemu podmiotowi nie czyni z niej strony postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a., jeżeli decyzja wydana w toku tego postępowania nie wpływa w żaden sposób na prawa lub obowiązki tego podmiotu. Obiektywne kryteria uznania danego podmiotu za stronę każą przyjąć, że uprawnienie do wniesienia sprzeciwu na decyzję określoną w art. 138 § 2 k.p.a. przysługuje osobie, która jest niezadowolona z treści decyzji, a równocześnie posiada legitymację do udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym tą decyzją. Jeżeli ten warunek odnieść do skarżącej spółki, to nie może budzić wątpliwości, że w świetle art. 28 k.p.a. nie jest ona stroną postępowania zakończonego decyzją [...]WINB z [...] września 2019 r. Zainicjowane przez organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 66 Prawa budowlanego postępowanie miało na celu określenie stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w [...] i w oparciu o ustalenia dotyczące tego stanu rozstrzygnięcie, czy konieczna jest interwencja organu w postaci nałożenia nakazu usunięcia nieprawidłowości, jeżeli takie zostałyby stwierdzone. W dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych za jednolite uznać trzeba stanowisko, w świetle którego stronami postępowania prowadzonego w trybie art. 66 ustawy - Prawo budowlane są wyłącznie właściciel oraz zarządca obiektu budowlanego. Jako potencjalni adresaci decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości zasadniczo tylko te podmioty posiadają bowiem interes prawny do wzięcia udziału w takim postępowaniu (por. wyrok NSA z 12 maja 2016 r. sygn. II OSK 2111/14; wyrok NSA z 1 marca 2012 r. sygn. II OSK 2444/10; wyrok NSA z 10 lutego 2011 r. sygn. II OSK 286/10; wyrok NSA z 4 lipca 2007 r. sygn. II OSK 999/06). Za powyższą interpretacją przepisów Prawa budowlanego przemawia treść art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego. Przepis ten od daty wejścia w życie jego nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718) nakazuje poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich występujących w obszarze oddziaływania obiektu, ale jedynie przy projektowaniu i budowaniu obiektu budowlanego. Z art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego usunięto istniejące w uprzednio obowiązującym stanie prawnym, tj. sprzed ww. nowelizacji, sformułowanie o użytkowaniu i utrzymaniu obiektu budowlanego. Innymi słowy, w 2003 r. odpadła przesłanka nakazująca uwzględnienie przy użytkowaniu i utrzymaniu obiektu budowlanego uzasadnionych interesów osób trzecich. Powyższa zasada ogólna, którą Sąd w całości aprobuje, może doznawać wyjątku jedynie w szczególnych przypadkach, gdy obiekt budowlany poprzez swój szeroko rozumiany nieodpowiedni stan techniczny ma wpływ na wykonywanie przez właścicieli nieruchomości sąsiednich przysługującego im prawa własności. Udział w takim postępowaniu właścicieli nieruchomości sąsiednich wymaga jednak wykazania przez nich interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a., a zatem musi być wyprowadzony z przepisu prawa materialnego, czyli normy prawnej, która stanowi podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku o charakterze administracyjnoprawnym (por. wyrok NSA z 29 maja 2019 r. sygn. II OSK 1257/18). Adresatem nakazu wykonania obowiązków wynikających z art. 66 w zw. z art. 61 Prawa budowlanego, jeżeli dotyczą one części wspólnych nieruchomości, co do zasady pozostaje wspólnota mieszkaniowa. Obowiązek prawidłowego utrzymania i użytkowania budynku jako całości spoczywa bowiem zasadniczo na wszystkich właścicielach (por. wyrok NSA z 28 marca 2017 r. sygn. II OSK 1928/15; wyrok NSA z 7 września 2016 r. sygn. II OSK 466/15). O ile zatem podlegająca w kontrolowanym postępowaniu ocena tego, czy stan techniczny budynku przy ul. [...] jest nieodpowiedni dotyczył niewątpliwie interesu prawnego Wspólnoty Mieszkaniowej [...], to nie miał on związku z interesem przysługującym skarżącej spółce. [...] sp. z o.o., co jest niesporne, nie pozostaje aktualnie właścicielem ani zarządcą ww. budynku mieszkalnego. Właścicielem nieruchomości spółka pozostawała do momentu zakończenia realizacji inwestycji i zbycia prawa na rzecz aktualnych właścicieli, co decyduje o tym, że skarżąca spółka utraciła jakikolwiek wpływ na sposób korzystania z nieruchomości, stan jej bieżącego utrzymania oraz możliwość podjęcia ewentualnych czynności przywracających budynkowi jego pełną sprawność na podstawie art. 66 Prawa budowlanego. W toku postępowania [...] sp. z o.o. wskazywała, że przez pryzmat realizacji roszczeń wysuwanych przez Wspólnotę Mieszkaniową [...] wobec spółki w tytułu rękojmi lub gwarancji nie da się jej przypisać jakiejkolwiek odpowiedzialności administracyjnoprawnej na gruncie art. 66 Prawa budowlanego. I o ile ta trafna konstatacja nakazywała jej pełną odpowiedzialność za zapewnienie bezpieczeństwa kamiennych okładzin zamontowanych na budynku powiązać z obowiązkami spoczywającymi na powołanej Wspólnocie Mieszkaniowej, o tyle w swoich wnioskach spółka powinna być konsekwentna, co na gruncie niniejszej sprawy powinno znajdować formalny wyraz w niepodejmowaniu próby korzystania z uprawnień procesowych przyznanych stronie tylko z tego względu, że organ odwoławczy nie podzielił stanowiska PINB zamieszczonego w decyzji z [...] maja 2019 r. z uwagi na potrzebę uzupełnienia materiału dowodowego. Sąd zauważa, że skarżąca spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w toku postępowania określała się mianem "uczestnika" a nie strony. W piśmie z [...] sierpnia 2019 r. zatytułowanym "Odpowiedź na odwołanie" jednoznacznie zajęła stanowisko w sprawie jako jego "uczestnik", co może potwierdzać, że zdawała sobie sprawę z braku interesu prawnego do brania udziału w postępowaniu jako jego strona ze względu na niemożność wykazania związku tego postępowania z konkretną normą administracyjnego prawa materialnego. Przy czym wątpliwości Sądu nie dotyczą przyczyn, z powodu których formułowanie własnego stanowiska przez spółkę, w jej ocenie, zostało uznane w sprawie za konieczne, ile mają związek z podstawą prawną i trybem jego przedstawiania wynikającym z pozycji procesowej, którą spółka w sprawie zajmowała. Niewątpliwie [...] sp. z o.o. brała udział poprzez kontakt z wykonawcą ([...] Sp. z o.o.) w wykonywaniu robót budowlanych polegających na montażu płyt, a następnie ich naprawie, wobec czego jej interes faktyczny w sprawie nie powinien być kwestionowany, albowiem przejawiał się chociażby w ujawnieniu zakresu spornych robót, ich harmonogramu, czy też technologii wykonania prac, co w świetle ekspertyzy technicznej sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego dr. inż. L. H. powinno stanowić okoliczność wchodzącą w zakres stanu faktycznego przyjmowanego w sprawie. Wskazane uczestnictwo w postępowaniu miało charakter pozostawania przez spółkę "osobą zainteresowaną" w sprawie, która pomimo posiadania sprecyzowanych oczekiwań odnośnie do sposobu, w jaki organy nadzoru budowlanego powinny zakończyć sporne postępowanie, nie mogła w innej formie w nim uczestniczyć, aniżeli poprzez udzielanie stosowanych wyjaśnień dotyczących tych aspektów zagadnień techniczno-prawnych, które miały związek z działalnością deweloperską spółki. Sąd zauważa, że w piśmiennictwie nie budzi wątpliwości możliwość, a zarazem potrzeba wyróżnienia tej szczególnej kategorii uczestników postępowania administracyjnego ("osoby zainteresowane"), mając na uwadze, że względnie często w postępowaniu w różnych formach wyrażają wolę brania w nim udziału, poza stronami, również podmioty zainteresowane daną sprawą ze względu na swój interes faktyczny, prowadzoną działalność czy też udział w niektórych czynnościach procesowych (por. P. Dańczak [w:] System Prawa Administracyjnego Procesowego. Zakres przedmiotowy i podmiotowy postępowania administracyjnego ogólnego. Tom II, Część 1, red. W. Chróścielewski, Warszawa 2018, s. 535 i n.). Tenże udział nie może być jednakże traktowany jako równoważny pozostawaniu stroną danego postępowania (art. 28 k.p.a.) i korzystania z tego tytułu ze wszystkich uprawnień procesowych, które stronie przysługują. Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa, że chroniony interes prawny nie może wynikać z samego podważania zasadności przyjmowanych ocen technicznych, czy też ze względów mieszczących się w wymiarze ekonomicznym ewentualnego nakazu, a więc z uwagi na konieczność, czy też obawę współpokrycia w przyszłości kosztów wykonania niezbędnych robót budowlanych (por. wyrok NSA z 7 września 2016 r. sygn. II OSK 2970/14; wyrok NSA z 13 marca 2013 r. sygn. II OSK 2163/11). Tenże wniosek interpretacyjny jest tym bardziej oczywisty, jeżeli odnieść go w sprawie do spółki, której udział w postępowaniu miałby wynikać wyłącznie z istniejącego pomiędzy nią a Wspólnotą Mieszkaniową [...] sporu odnośnie do prawidłowości wykonania robót i wysuwanych z tego tytułu roszczeń finansowych, które spółka uważa za bezzasadne. Kwestia dochodzonych w stosunku do sprzedawcy odrębnej własności lokalu mieszkalnego (dewelopera) roszczeń związanych z wadami fizycznymi nieruchomości wspólnej nie ma związku z interesem prawnym, który kształtują normy administracyjnego prawa materialnego na gruncie postępowania określonego w art. 66 Prawa budowlanego, stąd skarżącej spółce nie przysługuje status strony w rozumieniu nadawanym temu podjęciu w art. 64a p.p.s.a. niezależnie od tego, na ile pozostaje "niezadowolona" z treści decyzji nr [...]. Z tego punktu widzenia całkowicie trafnie [...]WINB zwrócił uwagę w zaskarżonej decyzji, że organy nadzoru budowlanego nie rozstrzygają kwestii odpowiedzialności i sporów cywilnych pomiędzy pomiotem, który wybudował budynek, będąc jego inwestorem a jego obecnymi właścicielami tworzącymi wspólnotę mieszkaniową. W tym kontekście, jeżeli nie budzi wątpliwości to, że przedmiotem prowadzonego przez PINB postępowania, które zostało umorzone, pozostawał stan techniczny budynku poddawany ocenie pod kątem zastosowania art. 66 Prawa budowlanego a nie roboty budowlane polegające na remoncie obiektu, zamieszczone w decyzji [...]WINB twierdzenie należy uważać za podważające możliwość przypisania skarżącej spółce statusu strony tego postępowania, z czym nie pozostaje w sprzeczności czynność doręczenia spółce decyzji nr [...] celem dania jej możliwości zapoznania się ze stanowiskiem sformułowanym w wydanym rozstrzygnięciu procesowym. W tych warunkach, zdaniem Sądu, należało oddalić złożony sprzeciw z uwagi na wniesienie go przez spółkę niepozostającą stroną postępowania, w którym zaskarżona decyzja [...]WINB została wydana. Z uwagi na to, że zachodziła potrzeba zbadania wskazanego warunku, gdyż nie dało się w sprawie uznać, że spółka a limine nie była jego stroną i z tego powodu odrzucić sprzeciwu, stosując odpowiednio art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151a § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.