Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II SA/Op 268/08

Адміністративні суди2008-12-01
Номер справи
II SA/Op 268/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Дата рішення
2008-12-01
Тип
Postanowienie WSA w Opolu

Судді

Elżbieta Naumowicz

Резолютивна частина

Odrzucono skargę

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. L. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Wojewody Opolskiego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Kluczborka z dnia [...], nr [...], w sprawie odmowy rejestracji pobytu czasowego M. S. i E. S., trwającego od 25 marca 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r., w K. przy ulicy [...]. W skardze Z. L. zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Z uwagi na powyższe, Sąd przy piśmie z dnia 22 sierpnia 2008 r. przesłał skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy i wezwał do jego wypełnienia i odesłania w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wobec niezastosowania się przez Z. L. do wezwania Sądu, referendarz sądowy prawomocnym postanowieniem z dnia 12 września 2008 r. pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 października 2008 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie zawierało ponadto pouczenie, że niezastosowanie się do jego treści spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało przesłane na adres wskazany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 28 października 2008 r., za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, do rąk dorosłego domownika – J. S., co wynika z adnotacji dokonanych przez doręczyciela. W aktach sprawy brak jest dowodu uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Praw o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, jakimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Według przepisu § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych, wynosi 100 zł. Do uiszczenia wpisu w takiej wysokości wezwano skarżącego, poprzez doręczenie wezwania w dniu 28 października 2008 r., o czym świadczy stosowna adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Doręczenia powyższego dokonano w trybie zastępczym wynikającym z art. 72 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Doręczenie dokonane do rąk tak uprawnionej osoby, potwierdzone przez doręczyciela należy uznać za skuteczne. Z tego względu zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności opłacenia skargi rozpoczął bieg w dniu 29 października 2008 i upłynął z dniem 4 listopada 2008 r. W aktach sprawy brak jest jednak dowodu uiszczenia wpisu stałego od skargi. W szczególności wpis ten nie został uiszczony w zakreślonym terminie, o czym świadczy zapisek urzędowy z dnia 13 listopada 2008 r. (k. 29 akt sądowych). Skoro skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, to wniesiona przez niego, lecz nieopłacona skarga podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., stąd orzeczono jak w sentencji