II FZ 642/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 873/17 odrzucające skargę T.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z dnia 14 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE T.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. z 14 marca 2017 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Zaskarżonym postanowieniem WSA w Gdańsku odrzucił skargę. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gdańsku z 7 lipca 2017 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 515 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 19) wynika, że zarządzenie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 27 lipca 2017 r., natomiast przesyłkę pocztową zawierającą przedmiotowe wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 12 lipca 2017 r. Z dokumentu elektronicznego polecenia przelewu (k.18) wynika, że wpis sądowy od skargi został uiszczony w dniu 4 sierpnia 2017 r. Zdaniem Sądu wezwanie z dnia 7 lipca 2017 r. zostało doręczone Skarżącemu zastępczo w dniu 26 lipca 2017 r. na adres doręczeń wskazany w skardze, a zatem ustawowy termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 27 lipca 2017 r. i upłynął w dniu 2 sierpnia 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianych w art. 83 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) Powyższe rozstrzygniecie Skarżący zaskarżył zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 220 § 1 P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Z kolei art. 220 § 3 P.p.s.a. określa konsekwencje procesowe nieopłacenia m.in. skargi, stanowiąc, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd administracyjny pierwszej instancji trafnie zinterpretował okoliczności procesowe niniejszej sprawy, uznając, że w sprawie ziściła się przewidziana w art. 220 § 3 P.p.s.a. przesłanka odrzucenia skargi. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że w sprawie zaistniała sytuacja z art. 73 § 4 P.p.s.a., słusznie zatem sąd uznał przesyłkę pocztową zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu za doręczoną Skarżącemu w dniu 26 lipca 2017 r. Tego dnia upłynął czternastodniowy termin od daty pierwszego awizowania (12 lipca 2017 r.). W tym stanie rzeczy jako zgodne z prawem ocenić należy zaskarżone postanowienie, w którym WSA w Gdańsku stwierdził, że wpis został uiszczony już po terminie, i na tej podstawie skargę odrzucił. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.