II FZ 1005/13
Адміністративні суди2013-11-27
Номер справи
II FZ 1005/13
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2013-11-27
Тип
Postanowienie NSA
Судді
Jerzy Rypina
Резолютивна частина
Uchylono zaskarżone zarządzenie
Текст рішення
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu dnia 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 05 lipca 2013 r. , sygn. akt III SA/Wa 1674/13 w przedmiocie wpis od skargi w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 29 kwietnia 2013 r., nr (...) w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007r. postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 5 lipca 2013 r. J. L. ("Skarżący") został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 3488 zł. stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz.2193).
W dniu 29 lipca 2013r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie w którym to podniósł, że złożył skargę na dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 kwietnia 2013 r., nr (...) oraz nr (...), które to dotyczą tej samej spornej kwoty w wysokości 348.719 zł. Decyzja nr. (...) stanowi decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w wymienionej wyżej kwocie, natomiast decyzja nr.(...) jest jedynie konsekwencją rozstrzygnięcia decyzji nr. (...).
W dniu 22 lipca 2013 roku, zostały doręczone Skarżącemu 2 odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 5 lipca 2013r. roku - sygnatura akt: III SA/Wa 1673/13 oraz sygnatura akt: III SA/Wa 1674/13, pod rygorem odrzucenia skarg.
Podatnik uiścił kwotę 3488 zł, z tytułu wpisu sądowego przelewem w dniu 24 lipca 2013r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, którym jest m.in. skarga (art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej "p.p.s.a."), należy pobrać wpis stosunkowy, w przypadku gdy przedmiotem zaskarżenia jest akt prawny dotyczący należności pieniężnej (art. 231 w zw. z art.3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Takim aktem jest zarówno decyzja określająca zobowiązanie podatkowe jak i decyzja nadpłaty. W świetle art. 231 p.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych pobiera się wpis stały.
Istotą wszczynanego na wniosek podatnika postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku jest ustalenie, czy podatek został pobrany nienależnie lub w wyższej, niż wynika to z przepisów prawa, wysokości. Zakres przedmiotowy postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku wyznacza treść wniosku podatnika, co oznacza, że podejmowane w jego wyniku rozstrzygnięcie organu podatkowego nie określa zobowiązania podatkowego. Oznacza to, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku i postępowanie w przedmiocie określenia wysokości podatku stanowi odrębne postępowanie i bez znaczenia pozostaje fakt, że oba postępowania zakończone decyzjami były prowadzone w oparciu o ten sam materiał dowodowy.
Jest rzeczą oczywistą, że w postępowaniu zakończonym decyzją w przedmiocie określenia podatnikowi zobowiązania podatkowego, w przypadku wniesienia skargi podatnik jest zobowiązany do uiszczenia wpisu stosunkowego w myśl § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast w postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty, którego podstawę stanowią przepisy zamieszczone w Rozdziale 9 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), pobiera się wpis stały.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.