Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II SAB/Łd 77/09

Адміністративні суди2009-12-02
Номер справи
II SAB/Łd 77/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Дата рішення
2009-12-02
Тип
Postanowienie WSA w Łodzi

Судді

Barbara Rymaszewska

Резолютивна частина

Odrzucono skargę

Текст рішення

SENTENCJA Dnia 2 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. – W. na bezczynność Kierownika Zgierskiego Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w A. w przedmiocie zawarcia umowy o umorzenie wierzytelności Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanawia - odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 8 października 2009r. J. M. – W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Kierownika [...] Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w A., wnosząc o przywrócenie terminu i umożliwienia jej podpisania umowy o umorzenie zadłużenia ze środków Funduszu Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że podmiotem uprawnionym do zawarcia umowy o umorzenie wierzytelności jest Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawami sądowoadministracyjnymi są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których z mocy odrębnych ustaw stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływana dalej jako p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Stosownie do § 3 tego przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Procedura podpisania umowy umorzenia zadłużenia należy do kategorii spaw cywilnych, z pewnością nie mieści się wyżej wymienionym katalogu spraw administracyjnych. Skarga na bezczynność organu związaną z umożliwieniem podpisania stronie umowy również zatem do spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego nie należy. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie – skarżąca kwestionuje zachowanie organu (zaniechanie) w obszarze, który nie mieści się w obszarze spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w postanowieniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. A.D.