II OZ 1274/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. M. i M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 1037/18 o odrzuceniu skargi S. M. i M. M. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu niezgodnego z prawem wyłączenia gruntów leśnych z produkcji leśnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 1037/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. M. i M.M. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu niezgodnego z prawem wyłączenia gruntów leśnych z produkcji leśnej. Sąd wskazał, iż w dniu 9 kwietnia 2018 r. wpłynęła do Sądu skarga S.M. i M. M. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie ustalenia opłaty w wysokości 20.215,44 zł z tytułu niezgodnego z prawem wyłączenia w 2007 r. z produkcji leśnej gruntów leśnych 0,0840 ha stanowiących lasy ochronne o typie siedliskowym bór świeży, wchodzących w skład działki nr [...] z obrębu [...] w Dzielnicy B. [...]. Zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2018 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżących do solidarnego uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków fiskalnych poprzez solidarne uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 607 zł. Jak wynika z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej, przesyłek nie doręczono z powodu nieobecności adresata. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresatów pism o możliwości odbioru przesyłek w urzędzie pocztowym (awizo z dnia 24 kwietnia 2018 r. i awizo powtórne z dnia 4 maja 2018 r.), po czym w dniu 14 maja 2018 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę Sądowi, zaś Przewodnicząca Wydziału uznała zwrócone przesyłki za skutecznie doręczone w dniu 8 maja 2018 r. Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 220 § 3 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, a jak wynika z akt sprawy, skarżący nie wykonali zarządzenia Przewodniczącej Wydziału i nie uiścili wymaganego wpisu sądowego, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja poczyniona na karcie 23 akt sądowych, z której wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. W świetle art. 73 § 3 powołanej ustawy, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, pocztowa placówka oddawcza pozostawia powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Stosownie zaś do art. 73 § 4 powołanej ustawy doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc – w myśl § 3 tegoż artykułu – od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Oznacza to, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. Wobec powyższego, wezwania skierowane do skarżących do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, dwukrotnie awizowane w dniach 24 kwietnia 2018 r. i 4 maja 2018 r., uznać należy za skutecznie doręczone w dniu 8 maja 2018 r. Zatem siedmiodniowy termin do solidarnego dokonania przez skarżących powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 15 maja 2018 r. Pomimo tego do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia skarżący nie uzupełnili braków fiskalnych skargi. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. Zażalenie na to postanowienie wniósł S. M., podnosząc zarzut naruszenia przez Sąd art. 73 § 4 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, od której nie uiszczono wpisu, mimo braku doręczenia stronie wezwania do dokonania opłaty, bowiem - wbrew wskazaniu adresu dla korespondencji na stronie 1 skargi - cała korespondencja była wysyłana na adres zamieszkania skarżących i nie zostało im skutecznie doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do dalszego procedowania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w ramach postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, iż wezwanie do uiszczenia wpisu zostało wysłane skarżącym na adres: [...], podobnie jak postanowienie o odrzuceniu skargi. Tymczasem w skardze na pierwszej stronie skarżący podali adres do korespondencji: ul. [...]. Ponadto skarżący dokonali wpłaty wpisu niezwłocznie po otrzymaniu przez ich pełnomocnika postanowienia o odrzuceniu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2018 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 607 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis tego zarządzenia został przesłany skarżącym na adres ich zamieszkania: [...]. Jak wynika z adnotacji doręczyciela placówki pocztowej, przesyłek nie doręczono z powodu nieobecności adresata. Placówka pocztowa dwukrotnie bezskutecznie zawiadamiała adresatów pism o możliwości odbioru przesyłek w urzędzie pocztowym (awizo z dnia 24 kwietnia 2018 r. i awizo powtórne z dnia 4 maja 2018 r.), po czym w dniu 14 maja 2018 r. zwróciła nieodebraną przesyłkę Sądowi, zaś Przewodnicząca Wydziału uznała zwrócone przesyłki za skutecznie doręczone w dniu 8 maja 2018 r. Zgodnie z art. 46 § 2 p.p.s.a. gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. Jeżeli strona oprócz adresu zamieszkania wskazuje w skardze inny adres do korespondencji (do doręczeń), to wnioskuje w sposób dorozumiany o doręczanie jej przesyłek sądowych na ten adres. Sąd powinien więc doręczać stronie przesyłki na wskazany adres do korespondencji. W postępowaniu sądowym, podobnie jak w postępowaniu administracyjnym, skarżący podali w pierwszym piśmie procesowym adres do korespondencji inny niż adres ich zamieszkania. Wezwania do uiszczenia wpisu od skargi zostały jednak skierowane na adres zamieszkania skarżących, nie można więc uznać, że zostały one im prawidłowo doręczone. W tej sytuacji odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. było przedwczesne. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. W odniesieniu do wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w ramach postępowania zażaleniowego, wskazać należy, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji. O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzyga Sąd I instancji w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie (art. 200 p.p.s.a.).