II SA/Sz 916/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D.-M. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 2 października 2020 r. G. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2020 nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem z dnia 30 października 2020 r. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie 46 odpisów skargi opatrzonej własnoręcznym podpisem bądź kserokopii skarg uwierzytelnionych własnoręcznym podpisem celem doręczenia uczestnikom postępowania, jednocześnie pouczając, że niewykonanie wezwań w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka sądowa zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz pismo wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, ze względu na niemożność jej doręczenia, została złożona w placówce pocztowej dnia 10 listopada 2020 r., o czym powiadomiono adresata umieszczając w oddawczej skrzynce pocztowej stosowne zawiadomienie (awizo). Powtórnego awiza dokonano dnia 18 listopada 2020 r. Ponieważ skarżąca nie odebrała przesyłki, urząd pocztowy w dniu 25 listopada 2020 r. dokonał jej zwrotu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Do dnia dzisiejszego nie wykonano ww. zobowiązań Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. Z kolei stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym zawierać dołączone odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 P.p.s.a.). Brak złożenia odpisów skargi powoduje, że nie można nadać jej prawidłowego biegu. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub poprawienia w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie, korespondencja sądowa zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona skarżącej w trybie zastępczym, określonym w art. 73 P.p.s.a., po prawidłowym dwukrotnym awizowaniu przesyłki. Z treści tego przepisu wynika, że w przypadku nieodebrania przesyłki i jej prawidłowego dwukrotnego awizowania, skutek prawny w postaci fikcji doręczenia powstaje z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu przechowywania przez pocztę przesyłki, liczonego od dnia pierwszego jej awizowania. Skoro pierwsze awizo miało miejsce w dniu 10 listopada 2020 r. to uznać należy, że skutek doręczenia przesyłki nastąpił w dniu 24 listopada 2020 r. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do zrealizowania zobowiązań Sądu upłynął z dniem 1 grudnia 2020 r. (który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy), jednakże skarżąca w tym terminie nie opłaciła skargi, ani nie usunęła jej braków formalnych. Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.