I SA/Go 53/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 października 2012 r. w sprawie ze skargi Z.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Z.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego samego organu z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia 23 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Go 53/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył skarżącemu pełnomocnika w osobie adwokata F.W.. Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę Z.Z.. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 września 2012 r. W dniu 19 października 2012 r. (data nadania 17 października 2012 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga kasacyjna od wyżej wskazanego wyroku, złożona i sporządzona przez skarżącego osobiście. Postanowieniem z 23 października 2012 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną. Ponieważ nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego Sąd uznał ją za niedopuszczalną i jako taką odrzucił. Odpis postanowienia został doręczony ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi z urzędu – adwokatowi F.W. – w dniu 30 października 2012 r. Pismem z [...] listopada 2012 r. skarżący osobiście wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z 23 października 2012 r., jednocześnie składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu zażalenia zarzucił Sądowi formalne podejście do przedmiotu sprawy, tj. odrzucenie skargi z uwagi na fakt złożenia przez osobę nie będącą adwokatem, co uniemożliwiło skarżącemu dochodzenie swoich racji na wszystkich etapach postępowania. Skarżący poinformował Sąd, że adwokat ustanowiony dla niego z urzędu odmówił wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego, nie posiadając środków finansowych na wynajęcie innego adwokata, zdecydował się złożyć skargę kasacyjną osobiście. Postanowieniem z 23 listopada 2012 r. Sąd odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu podobnie jak samo zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną został sporządzony przez skarżącego osobiście, co stanowi naruszenie art. 194 § 4 i stosowanego odpowiednio art. 175 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, powoływanej dalej jako "P.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że z art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego przepisu nie stosuje się tylko w przypadku, jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 w związku z 194 § 4 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie zażalenie nie zostało sporządzone stosownie do wymogu art. 194 § 4 P.p.s.a. przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 P.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Ponadto odnosząc się do zarzutu skarżącego, dotyczącego formalnego podejścia przez Sąd do przedmiotu sprawy, tj. odrzucenie skargi z uwagi na fakt złożenia przez osobę nie będącą adwokatem, co w ocenie skarżącego uniemożliwiło mu dochodzenie jego racji na wszystkich etapach postępowania, należy stwierdzić, iż Sąd działa na podstawie prawa i w jego granicach. Stosownie do normy art. 1 P.p.s.a. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne), zaś do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne (art. 2 P.p.s.a.). Zatem należy stwierdzić, że skoro art. 174 § 4 P.p.s.a. stanowi, iż zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, to sporządzenie go przez osobę nieuprawnioną, skutkuje jego niedopuszczalnością. Mając powyższe na uwadze zarzut skarżącego należy uznać za bezzasadny, gdyż Sąd zobowiązany jest stosować środki przewidziane ustawą, która w tym konkretnym przypadku nadkłada obowiązek działania przez pełnomocnika, którym może być radca prawny lub adwokat. W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 194§ 4 oraz art. 197 § 2 w związku z art. 178 P.p.s.a. zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił.