VII SA/Wa 256/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 256/17 odrzucające skargę w sprawie ze skargi B. O. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. Nr [....] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu postanawia: odrzucić zażalenie B. O. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. odrzucił skargę skarżącej B. O. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] grudnia 2016 r. Nr [....] w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu Sąd podał, że skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej p.p.s.a., ponieważ nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W ustawowym terminie wpłynęło do Sądu zażalenie z dnia 19 czerwca 2017 r. na postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. podpisane przez K. O., będącą pełnomocnikiem skarżącej oraz uczestnikiem w niniejszej sprawie (karta 51). Mając na uwadze powyższe, w wykonaniu zarządzenia z dnia 13 września 2017 r. Sąd wezwał pełnomocnika ww. uczestnika postępowania do wyjaśnienia, czy zażalenie z dnia 19 czerwca 2017 r. na postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. odrzucające skargę - podpisane przez K. O. jest: a) zażaleniem skarżącej B. O., reprezentowanej przez pełnomocnika K. O., czy b) zażaleniem uczestnika postępowania K. O. W odpowiedzi, udzielonej pismem z dnia 25 września 2017 r., pełnomocnik K. O. podał, że ww. zażalenie zostało wniesione przez skarżącą B. O. oraz przez uczestnika postępowania K. O. W związku z powyższym Sąd uznał, że w ustawowym terminie zażalenie z dnia 19 czerwca 2017 r. na postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. jednym pismem wnieśli: skarżąca oraz uczestnik postępowania K. O. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 października 2017 r. wezwano skarżącą B. O. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wniesionego na postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis ww. zarządzenia został wysłany na adres pełnomocnika skarżącej – K. O. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniu 27 października 2017 r. i 6 listopada 2017 r.), a następnie w dniu 14 listopada 2017 r. została zwrócona do Sądu, bowiem nie została podjęta w terminie z placówki pocztowej. Zatem, dniem doręczenia tego zarządzenia był dzień 10 listopada 2017 r. Natomiast termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 17 listopada 2017 r. (piątek). Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że wpis sądowy w niniejszej sprawie nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl § 2 powołanego przepisu - pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 2 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem z dnia 23 października 2017 r. wezwano skarżącą B. O. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wniesionego na postanowienie Sądu z dnia 29 maja 2017 r. w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis ww. zarządzenia wysłano na adres pełnomocnika skarżącej – K. O. Przesyłka była dwukrotnie awizowana (w dniu 27 października 2017 r. i 6 listopada 2017 r.), a następnie w dniu 14 listopada 2017 r. została zwrócona do Sądu, bowiem nie została podjęta w terminie z placówki pocztowej. Zatem, dniem doręczenia tego zarządzenia był dzień 10 listopada 2017 r. Natomiast termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upłynął w dniu 17 listopada 2017 r. (piątek). W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w tym przepisie daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki. Powyższe skutkowało stwierdzeniem, że skarżąca nie zastosowała się do wezwania Sądu, bowiem nie uiściła w terminie należnej kwoty wpisu od zażalenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.