II SA/Lu 1047/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na brak nadzoru i kontroli Starosty nad Gminną Konserwacyjną Spółką Wodną p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 29 października 2012 r. M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na brak należytego nadzoru i kontroli Starosty nad Gminną Konserwacyjną Spółką Wodną . W odpowiedzi na skargę Starosta wskazał, że w pierwszym kwartale 2013 r. dokona kontroli statutowej działalności Gminnej Konserwacyjnej Spółki Wodnej . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: S. M. J. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) określa zakres kognicji sądu administracyjnego, stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z kolei w myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest brak należytego nadzoru i kontroli Starosty nad Gminną Konserwacyjną Spółką Wodną. Tak określony zakres przedmiotowy skargi nie mieści się w pojęciu bezczynności określonym w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Bezczynność organu administracji, o której mowa w powołanym przepisie, podlega kognicji sądu administracyjnego tylko wówczas, gdy dotyczy przypadków określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a., tj. niewydania decyzji administracyjnej, niewydania postanowienia w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, niewydania innego niż decyzja i postanowienie aktu lub niepodjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także niewydania interpretacji podatkowej. Nie ulega wątpliwości, że nadzór i kontrola starosty nad spółką wodną nie należy do żadnej z kategorii aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. W szczególności nie stanowi "innego aktu lub czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., które są podejmowane w sprawach indywidualnych i dotyczą stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), ZNSA 2006, nr 2, s. 18; postanowienie NSA z dnia 16 września 2004r., OSK 247/04, ONSAiWSA 2004, nr 2, poz. 30, s. 27). Ponadto, z art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a. wynika, że jedynymi aktami nadzoru objętymi kognicją sądu administracyjnego są akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Spółka wodna nie jest organem jednostki samorządu terytorialnego, a zatem również i z tego względu akty nadzoru nad nią nie mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Sądowej kontroli braku należytego nadzoru i kontroli starosty nad działalnością spółki wodnej nie przewiduje również przepis żadnej z ustaw szczególnych, do których odsyła art. 3 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 5 tego przepisu. Skoro zatem, jak wyżej wskazano, brak należytego nadzoru i kontroli starosty nad działalnością spółki wodnej nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego, skarga M. J. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.