II FSK 1816/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku L.O. o umorzenie obowiązku zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. zasądzonego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2011 r. sygn. akt II FSK 1816/10 w sprawie ze skargi kasacyjnej L.O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 marca 2010 r. sygn. akt I SA/Kr 1549/05 w sprawie ze skargi L.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 października 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną L.O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 1549/05 w sprawie ze skargi L.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 października 2005 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej. NSA zasądził od skarżącego na rzecz organu kwotę 120,- zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W piśmie z dnia 24 kwietnia 2012 r. skarżący zawarł wniosek o umorzenie należności zasądzonej w wyroku z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1816/10. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 204 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002 r. Nr 153 Poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez: 1) organ - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę; 2) skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Z treści powyższego przepisu wynika, że jeżeli wniesiona przez stronę skarga kasacyjna okaże się nieuzasadniona, Naczelny Sąd Administracyjny jest zobowiązany obciążyć podmiot, który zainicjował postępowanie kasacyjne obowiązkiem zwrotu drugiej stronie niezbędnych kosztów tego postępowania. Rozstrzygnięcie w tej kwestii jest obligatoryjne, ma charakter ostateczny i nie podlega zaskarżeniu, a jego skutkiem jest ukształtowanie stosunku zobowiązaniowego pomiędzy stronami postępowania kasacyjnego. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, nałożony na L.O. obowiązek zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. zasądzony został w prawomocnym wyroku NSA z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 1816/10, którym oddalono skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego. Skierowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o umorzenie należności zasądzonej na rzecz organu należy uznać za chybiony. Naczelny Sąd Administracyjny nie dysponuje, zwłaszcza po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego, środkami procesowymi, które dawały by możliwość umorzenia zasądzonej należności. Po pierwsze, zwrot kosztów na rzecz strony przeciwnej w ogóle pozostaje poza zakresem instytucji prawa pomocy, o czym przekonuje treść art. 248 P.p.s.a., który stanowi, że przyznanie prawa pomocy nie zwalnia strony od obowiązku zwrotu kosztów postępowania, jeżeli obowiązek taki wynika z innych przepisów. Po drugie, nawet gdyby zakwalifikować żądanie skarżącego jako wniosek o prawo pomocy, to wniosek taki można, zgodnie z art. 243 §1 P.p.s.a., złożyć jedynie przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Konkludując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie istnieją podstawy prawne do uwzględnienia żądania skarżącego. Powstałe na skutek orzeczenia sądu zobowiązanie do zwrotu kosztów stronie przeciwnej podlega reżimowi prawa cywilnego, a ewentualna decyzja w zakresie umorzenia zobowiązania pozostaje w wyłącznej gestii podmiotu uprawnionego do żądania zasądzonej kwoty zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 248 P.p.s.a.