III SA/Gl 1254/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W piśmie datowanym na dzień [...] r. R. R. złożył skargę na wskazaną wyżej decyzję. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu złożył wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. Postanowieniem z 21 stycznia 2008 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w części przekraczającej kwotę [...] złotych odmawiając przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Postanowienie to nie zostało zaskarżone sprzeciwem, w związku z czym pismem z [...] r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w powyższej kwocie. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. W wyznaczonym, siedmiodniowym, terminie nie uiścił on wpisu, natomiast złożył on kolejny wniosek o prawo pomocy. Postanowieniem z 30 września 2008 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm..) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący winien był uiścić wpis od skargi stosownie do zarządzenia Sądu, w siedmiodniowym terminie, który upływał w dniu [...] r. ([...]). Złożony w tym terminie kolejny wniosek o prawo pomocy nie mógł spowodować przerwania tego terminu, albowiem był złożony w odpowiedzi na kolejne wezwanie po uprzednim częściowym zwolnieniu skarżącego od kosztów sądowych i nie zawierał żadnych nowych okoliczności, co potwierdziło wspomniane powyżej postanowienie referendarza sądowego z 30 września 2008 r. Dlatego też Sąd na podstawie wskazanego powyżej przepisu i przy zastosowaniu art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.