III SA/Kr 1668/15

SENTENCJA Kraków, dnia 29 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku zapłaty kosztów związanych z przechowywaniem pojazdu na parkingu strzeżonym postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 21 września 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2015 r. orzekającą o nałożeniu na M. Ł. obowiązku zapłaty kosztów związanych z przechowaniem na parkingu strzeżonym w okresie od 4 września 2010 r. do 29 kwietnia 2015 r. pojazdu marki Peugeot [...] w łącznej wysokości 52525,95 zł. Od tej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł M. Ł. W jej treści zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podał, że jej wykonanie może wywołać wobec skarżącego niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uiszczenie kwoty 52525,95 zł stanowi dla skarżącego zbyt wielkie obciążenie finansowe. Skarżący nie posiada obecnie środków umożliwiających mu uiszczenie opłaty stosunkowej od skargi, a zatem tym bardziej nie jest w stanie uiścić kwoty nałożonej przez organ administracyjny w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej "P.p.s.a." – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi przez organ, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 P.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem strony skarżącej jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ma miejsce wówczas, gdy nie będzie możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia bądź powrót do stanu pierwotnego (tak postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1369/15 oraz z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1026/12 i z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1841/12 publik. na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. np. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 990/12 i z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I GSK 1251/12 publik. na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponieważ powyższe odnosi się do zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, nie jest wymagane, żeby przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w jakimś mniejszym lub większym zakresie rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677). Dokonując analizy podniesionej we wniosku argumentacji Sąd uznał, że skarżący w sposób wystarczający uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji orzekającą o nałożeniu obowiązku zapłaty kosztów związanych z przechowaniem na parkingu strzeżonym w okresie od 4 września 2010 r. do 29 kwietnia 2015 r. pojazdu marki Peugeot [...] w łącznej wysokości 52525,95 zł, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Jak bowiem wynika z dokumentów załączonego do skargi dokumentu "PPF" sytuacja finansowa skarżącego jest niezwykle trudna co potwierdza podnoszoną we wniosku argumentację. W tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji dla skarżącego, powoduje znaczną dolegliwość finansową, gdyż jak sam wskazał nie jest w posiadaniu tak znacznej kwoty, a jej pozyskanie jest praktycznie niemożliwe. W związku z powyższym brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji będzie skutkował niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też przychylenie się do złożonego wniosku było w ocenie Sądu uzasadnione. Stanowi bowiem ochronę tymczasową do czasu wydania orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 ustawy P.p.s.a). W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 61 § 3, § 5 i § 6 w zw. z art. 127 § 3 P.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji.