II OZ 1075/13

SENTENCJA Dnia 27 listopada 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Olgi R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2013 roku, sygn. akt IV SA/Wa 872/13 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi Olgi R. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2013 roku, nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi O.R. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie wymeldowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że zaskarżoną decyzją organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Decyzja ta ma zatem charakter procesowy i nie nadaje się do wykonania, a tym samym do ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego. W związku z powyższym nie może ona powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła O.R. podnosząc, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje jej wymeldowanie, a następnie sprzedaż przedmiotowego lokalu przez matkę skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednocześnie przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, czyli takie które mogą spowodować doprowadzenie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Co do zasady nie nadają się do wykonania wszelkie orzeczenia odmowne i kasacyjne. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji organu II instancji uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, decyzja taka jest wyłącznie decyzją procesową i wywołuje wyłącznie określone skutki procesowe – w postaci konieczności podjęcia przez organ I instancji ponownego postępowania w sprawie. Decyzja ta nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, nie kreuje nowych praw, nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów, ani nie wywołuje żadnych skutków materialnych. Zatem zaskarżona decyzja zdecydowanie nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., co potwierdza także jej procesowy charakter. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.