IV SAB/Wr 195/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. Sz. na bezczynność Burmistrza Miasta O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia 15 września 2018 r. Ł. S. (dalej strona, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Ol. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie na wezwanie Sądu w zakreślonym terminie skarżący na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uiścił kwotę 100 złotych tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną następnie pod pozycją 4326/2018. W piśmie z dnia 24 października 2018 r. skarżący oświadczył, że na podstawie art. 60 p.p.s.a. cofa wniesioną skargę na bezczynność organu i wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zgromadzonego w sprawie cofnięcie skargi nie budzi żadnych wątpliwości co do jego dopuszczalności, gdyż nie prowadzi do obejścia prawa, ani do pozostawienia w obrocie prawnym aktu lub czynności obarczonych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji niniejszego postanowienia. Mając ponadto na uwadze treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego o obowiązku zwrócenia stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, orzeczono jak w punkcie II sentencji