II OSK 1784/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot -Mładanowicz Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Gliniecki (spr.) Sędzia del. WSA Jolanta Augustyniak -Pęczkowska Protokolant Anna Jusińska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 216/09 w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oddala skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2009 r. sygn. akt II SA/Bd 216/09 w pkt I oddalił skargę, a w pkt II zasądził od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy – na rzecz adwokata A. M. kwotę 292,80 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jak wynika z akt sprawy, Prezydent Miasta Torunia decyzją z dnia [...] października 2006 r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił G. i R. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wolnostojącego oraz wykonanie wewnętrznej instalacji gazowej w budynku na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w T. J. P. (właścicielka działki nr [...]) pismem z dnia 19 stycznia 2007 r. wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wyżej wymienioną decyzją, wskazując, iż została pominięta jako strona postępowania przy wydawaniu powołanej decyzji. Przymiot strony w tym postępowaniu natomiast wywodzi z tego, że zdaniem skarżącej kwestionowana decyzja pozwala na budowę dodatkowych miejsc postojowych na działce nr [...] przy granicy z działką nr [...]. Decyzją z [...] lutego 2007 r., nr [...] Prezydent Miasta Torunia na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania i uznania J. P.j za stronę postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Torunia z dnia [...] października 2006 r. Po rozpatrzeniu odwołania J. P. Wojewoda Kujawsko-Pomorski decyzją z dnia [...] marca 2007 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydent Miasta Torunia. W wyniku rozpoznania skargi J. P. na wyżej wskazaną decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 451/07 uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Torunia z dnia [...] lutego 2007 r. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku J. P. z dnia 19 stycznia 2007 r. o wznowienie postępowania, Prezydent Miasta Torunia postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 147, art. 149 oraz art. 10 § 1 i art. 73 k.p.a. wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją Prezydenta Miasta Torunia z dnia [...] października 2006 r. Następnie Prezydent Miasta Torunia decyzją z dnia [...] października 2008 r., nr [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Torunia z dnia [...] października 2006 r. uznając, że działka nr [...] należąca do Jadwigi Pijanowskiej nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji lokalizowanej na działce nr [...] położonej przy ul. [...]. J. P. wniosła odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody Kujawsko-Pomorskiego, który decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. J. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2009 r. sygn. akt II SA/Bd 216/09, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., w pkt I oddalił skargę J. P. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2009 r. W uzasadnieniu wyroku wskazano, iż kwestię legitymacji do występowania w charakterze strony w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę reguluje art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który stanowi lex specialis w stosunku do art. 28 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujący się w obszarze oddziaływania obiektu. Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 20 przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających w związku z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Ponieważ przedmiotem pozwolenia na budowę jest dom jednorodzinny wolno stojący o wysokości 7,77 m, którego usytuowanie na działce nie narusza przepisów techniczno budowlanych, nie może budzić żadnych wątpliwości to, że w żaden sposób obiekt ten nie będzie ograniczał skarżącej w możliwości zagospodarowania jej nieruchomości. Oznacza to, że organ prawidłowo ustalił, iż obszar oddziaływania inwestycji mieści się w granicach działki inwestorów. Dlatego też zdaniem Sądu, J. P. nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy decyzji Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] marca 2007 r. i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Torunia nastąpiło wyłącznie z powodu naruszenia przepisów proceduralnych. J. P. pismem z dnia 12 października 2009 r. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 sierpnia 2009 r., zaskarżając wyrok w całości i zarzucając, na podstawie 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego polegającego na błędnej wykładni pojęcia strony w postępowaniu administracyjnym o pozwolenie na budowę, co skutkowało oddaleniem skargi o wznowienie postępowania. J. P. wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie dostrzeżono okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania sądowoadministracyjnego. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem żaden z przepisów Prawa budowlanego wskazanych w skardze kasacyjnej nie został naruszony zaskarżonym wyrokiem. Pozwolenie na budowę wydane przez Prezydenta Miasta Torunia dnia [...] października 2006 r. dla R. i G. M. oraz zatwierdzony projekt budowlany, nie obejmują dodatkowych miejsc postojowych na działce nr [...]. Jedyna wzmianka o dodatkowych miejscach postojowych jest na str. 19 części opisowej projektu budowlanego, nie jest to jednak wystarczająca przesłanka aby takie miejsca powstały w oparciu o ww. decyzję. Jak słusznie podnosi się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, aby w przyszłości powstały takie miejsca postojowe na działce nr [...], wymagane będzie dokonanie zgłoszenia do właściwego organu lub wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Zgodnie z obecnie zatwierdzonym projektem budowlanym i uzyskanym pozwoleniem na budowę, nie ma więc podstaw prawnych do uznania, że działka skarżącej (nr [...]) znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, wbrew temu co twierdzi się w skardze kasacyjnej. W związku z powyższym brak przesłanek aby przyjąć, że J. P. miała przymiot strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, wydanego decyzją z dnia [...] października 2006 r. Tym samym nie było żadnych podstaw do uchylenia powyższej decyzji w postępowaniu wznowieniowym, co potwierdza zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji. Nie można żądać przymiotu strony w postępowaniu i formułować roszczeń w stosunku do właścicieli sąsiedniej działki w oparciu o domysły, czy też przypuszczenia nieznajdujące potwierdzenia w decyzji o pozwoleniu na budowę. Żaden z argumentów przedstawionych w skardze kasacyjnej nie przemawia za uchyleniem zaskarżonego wyroku, który w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odpowiada prawu. W związku z powyższym na podstawie art. 184 p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji.