I SA/Rz 589/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Grzegorz Panek /spr./, Protokolant spec. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2022 r. spraw ze skarg B. K. na decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia15 lipca 2022 r., - nr 350000/71/2/2021/RDZ-B/2, - nr 350000/71/13438/2021/RDZ-B6, - nr 350000/71/98639/2021/RDZ-B7/2, - nr 350000/71/35868/2021/RDZ-B7/2, - nr 350000/71/79452/2021/RDZ-B7/2, - nr 350000/71/157269/2021/RDZ-B7/2 w przedmiocie zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za miesiące lipiec, sierpień i wrzesień, listopad i grudzień 2020 roku oraz styczeń, luty i kwiecień 2021 roku oddala skargi. UZASADNIENIE Przedmiotem skarg B. K. (dalej: skarżąca/wnioskodawczyni) są decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) z dnia 15 lipca 2022 r. odmawiające wnioskodawczyni prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych: 1) nr 350000/71/2/2021/RDZ-B/2 za okres od 1 lipca 2020 r. do 30 września 2020 r., 2) nr 350000/71/13438/2021/RDZ-B6 za listopad 2020 r., 3) nr 350000/71/98639/2021/RDZ-B7/2 za grudzień 2020 r., 4) nr 350000/71/35868/2021/RDZ-B7/2 za styczeń 2021 r., 5) nr 350000/71/79452/2021/RDZ-B7/2 za luty 2021 r., 6) nr 350000/71/157269/2021/RDZ-B7/2 za kwiecień 2021 r. Jak wynika z akt sprawy skarżąca złożyła wnioski o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za wskazane wyżej okresy. We wnioskach wskazała, że prowadzi przeważającą działalność gospodarczą oznaczoną kodem PKD 79.12Z oraz przychód z tej działalności uzyskany w pierwszym miesiącu kalendarzowym, za który został złożony wniosek jest niższy o co najmniej 75% w porównaniu do przychodu uzyskanego w tym samym miesiącu kalendarzowym w 2019 r. Decyzjami z dnia 15 lipca 2022 r., opisanymi na wstępie, ZUS odmówił wnioskodawczyni prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek za ww. okresy gdyż Sąd Apelacyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 4 marca 2022 r. sygn. akt III AUa 452/21, III AUz 60/21 oddalił apelację skarżącej od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie sygn. akt IV U 958/20. Sądy obu instancji uznały, że skarżąca od dnia 1 czerwca 2018 r. nie podlegała ubezpieczeniom społecznym, ponieważ nie prowadziła od tego dnia pozarolniczej działalności gospodarczej. Wnioskodawczyni nie zgodziła się z decyzjami ZUS z dnia 15 lipca 2022 r. i zaskarżyła je do WSA wnosząc o ich uchylenie w całości oraz o wstrzymanie jakichkolwiek decyzji do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej. Zarzuciła także, że wyroki na które powołuje się ZUS dotyczą tylko roku 2018 i 2019 podczas gdy w sprawie chodzi o składki za 2020 r. i 2021 r. W odpowiedzi na skargi ZUS wniósł o ich oddalenie wskazując, że wniesienie skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego nie uchyla prawomocności wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie oddalającego apelację skarżącej. Wyrok podlega wykonaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, ze zm.) - dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów Sąd uznał, że zaskarżone decyzje nie naruszają prawa. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu są decyzje ZUS z dnia 15 lipca 2022 r., opisane na wstępie, którymi organ odmówił skarżącej prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za lipiec, sierpień, wrzesień, listopad, grudzień 2020 r. oraz styczeń, luty, kwiecień 2021 r. Z orzeczeń na które powołują się strony w sprawie i co jest pomiędzy nimi bezsporne wynika, że Sąd Okręgowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2021 r. sygn. akt IV U 958/20 oddalił odwołanie B. K. w sprawie z jej wniosku przeciwko ZUS o podleganie ubezpieczeniom społecznym a Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 4 marca 2022 r. sygn. akt. III AUa 452/21, III AUz 60/21 oddalił apelację skarżącej. Wyrok jest prawomocny. Sądy obu instancji ustaliły, że B. K. nie podlega ubezpieczeniom społecznym od dnia 1 czerwca 2018 r., ponieważ nie prowadziła od tego dnia pozarolniczej działalności gospodarczej. W ocenie Sądu skarżąca w trakcie postępowania w żaden sposób nie podważyła wskazanych rozstrzygnięć tak, aby moc przyjąć, że okresach których dotyczą zaskarżone decyzje podlegała ubezpieczeniom społecznym, co zostało przesądzone w wiążącym organ prawomocnym wyroku sądu powszechnego. Dlatego też nie można było wbrew stanowisku skarżącej uznać w sprawie, że powołane wyroki nie dotyczyły 2020 r. i 2021 r. ZUS zatem prawidłowo odmówił zwolnienia z obowiązku opłacania składek. Odnosząc się do zawartego w skargach wniosku o wstrzymanie jakichkolwiek decyzji do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej wskazać należy, że wniesienie przez skarżącą skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego nie uchyla prawomocności wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie oddalającego apelację skarżącej od wyroku Sądu Okręgowego. Wyrok Sądu I instancji podlega wykonaniu i jest dla ZUS wiążący. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargi, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.