II SA/Wa 1587/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1587/15 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE J. S. wraz ze skargą na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Powyższy wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu. obowiązującym w nowym stanie prawnym. W związku z powyższym referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 28 września 2015 r. przesłał skarżącemu nowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Formularz został doręczony skarżącemu w dniu 20 października 2015 r. Skarżący w odpowiedzi na wezwanie ponownie nadesłał formularz PPF sprzed wprowadzonych zmian. Zarządzeniem z dnia 3 listopada 2015 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 30 listopada 2015 r. (ZPO k-43 akt sądowych). Pismem z dnia 4 grudnia 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia, wskazując, że przy piśmie z dnia 27 listopada 2015 r. przedłożył wniosek oraz właściwy formularz PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 260 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), w brzmieniu nadanym przez art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (pkt 6 dotyczy wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie skarżący nie złożył na wezwanie referendarza sądowego, w zakreślonym terminie, wniosku o przyznanie prawa pomocy na obowiązującym w nowym stanie prawnym, urzędowym formularzu. Skarżący nadesłał wypełniony formularz PPF sprzed wprowadzonych zmian. Zgodzić zatem należy się z oceną dokonaną przez referendarza sądowego, że skarżący nie uzupełnił prawidłowo braków formalnych wniosku o prawo pomocy mimo wezwania oraz pouczenia o skutkach niewykonania nałożonego na niego obowiązku. Zasadnie zatem referendarz sądowy zarządził o pozostawieniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Ustalenia tego nie zmienia okoliczność, że skarżący nadesłał następnie przy piśmie z dnia 4 grudnia 2015 r. wypełniony, obowiązujący formularz PPF. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nadesłany 4 grudnia 2015 r. na nowym formularzu, został rozpoznany odrębnie postanowieniem z dnia 11 grudnia 2015 r. Z tego względu, na podstawie art. 260 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.