Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I SA/Lu 774/12

Адміністративні суди2012-12-14
Номер справи
I SA/Lu 774/12
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Дата рішення
2012-12-14
Тип
Postanowienie WSA w Lublinie

Судді

Anna KwiatekGrzegorz WałejkoHalina Chitrosz-Roicka

Резолютивна частина

Umorzono postępowanie

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz, Sędziowie NSA Anna Kwiatek (sprawozdawca),, WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Asystent sędziego Anna Gilowska, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2006 r. p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić A. D. z kasy tutejszego sądu kwotę [...] tytułem uiszczonego wpisu. UZASADNIENIE Uzasadnienie. A. D. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2006 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Termin rozprawy w przedmiotowej sprawie został wyznaczony na dzień 14.12.2012 r., a w dniu 3.12.2012 r. pełnomocnik skarżącej cofnął skargę w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej: "ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, żadna z okoliczności wyłączających dopuszczalność cofnięcia skargi w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Tym samym, mając na względzie treść art.161 § 1 pkt 1 ppsa, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzeczono jak w pkt I sentencji. Zwrot uiszczonego w sprawie wpisu uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.