II OZ 1477/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. F. i H. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 555/17 odrzucające skargę G. F. i H. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 555/17, powołując się na art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", odrzucił skargę G. F. i H. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy, a także orzekł o zwrocie skarżącym uiszczonego wpisu sądowego. Uzasadniając odrzucenie skargi Sąd stwierdził, że skarżący pomimo wezwania nie przedłożyli wymaganej liczby odpisów skargi. W ocenie Sądu, skarżący realizując właściwie wezwanie powinni nadesłać 7 odpisów skargi podpisanych przez nich oboje, albo nadesłać ich 6 i skarżąca G. F. powinna uzupełnić podpis na skardze zawartej w aktach sprawy. Tymczasem G. F. realizując wezwanie Sądu nadesłała 6 odpisów skargi podpisanych przez siebie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli G. i H. F. wnosząc o jego uchylenie. Zdaniem skarżących wezwania do usunięcia braków, które otrzymali nie były precyzyjne, jednoznaczne i wprowadzały w błąd. W związku z powyższym brak było podstaw do odrzucenia skargi, skoro skarżący uzupełnili braki formalne skargi w ich ocenie zgodnie z wezwaniem. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Rację mają skarżący, że skierowane do nich wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi nie były precyzyjne. G. F. wezwano bowiem do "podpisania skargi znajdującej się w aktach sprawy ewentualnie złożenia skargi zawierającej własnoręczny, oryginalny podpis celem dołączenia do akt sprawy; złożenia 6 odpisów skargi lub jej uwierzytelnionej fotokopii celem doręczenia uczestnikom postępowania. Jednocześnie poinformowano, że złożenie 6 odpisów skargi przez jednego ze skarżących zwalnia drugiego skarżącego z tego obowiązku" (wezwanie z dnia 22 sierpnia 2017 r. k. 8 akt sądowych). Natomiast H. F. wezwano do "złożenia 6 odpisów skargi lub jej uwierzytelnionej fotokopii celem doręczenia uczestnikom postępowania. Jednocześnie poinformowano, że złożenie 6 odpisów skargi przez jednego ze skarżących zwalnia drugiego skarżącego z tego obowiązku" (wezwanie z dnia 22 sierpnia 2017 r. k. 10 akt sądowych). Takie sformułowanie wezwań nie wskazuje wystarczająco jednoznacznie, jak wywodzi to Sąd, że chodziło o nadesłanie 7 odpisów skargi podpisanych przez oboje skarżących albo o nadesłanie 6 takich odpisów skargi, a G. F. powinna uzupełnić podpis na skardze znajdującej się już w aktach sprawy. W wezwaniach brak jest bowiem jakiejkolwiek wzmianki o konieczności nadesłania 7 odpisów skargi i to podpisanych przez oboje skarżących. Tak więc skarżący wykonując skierowane do nich wezwania nadesłali do akt sprawy 6 odpisów skargi podpisanych przez G. F., sądząc, że prawidłowo wykonali wezwania, gdyż w wezwaniach tych wskazano, że złożenie 6 odpisów skargi przez jednego ze skarżących zwalnia drugiego skarżącego z tego obowiązku. W tej sytuacji nie można przyjąć, że brak formalny skargi nie został usunięty pomimo wezwania. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, z uwagi na skutki jego niewykonania w postaci odrzucenia skargi, musi być sformułowane precyzyjnie, jasno i jednoznacznie, aby nie budziło wątpliwości strony mającej wykonać wezwanie. A zatem jeśli intencją Sądu było wezwanie do nadesłania 7 odpisów skargi to powinien wezwać skarżącą do nadesłania brakującego odpisu. Ponadto w sytuacji złożenia przez skarżących tożsamych co do treści skarg na oddzielnych pismach nieuprawnione jest twierdzenie Sądu, że nadesłane odpisy skargi celem doręczenia ich uczestnikom postępowania powinny być podpisane przez oboje skarżących. Uczestnik postępowania poprzez przesłanie mu odpisu skargi ma się zapoznać z treścią skargi, tak więc wystarczające jest przesłanie mu odpisu skargi podpisanego przez jednego ze skarżących, gdyż przesyłanie mu odpisu skargi tożsamej treści podpisanego przez drugiego ze skarżących jest bezcelowe. Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie ma usprawiedliwione podstawy i z tego powodu, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.