II FSK 1387/19

SENTENCJA POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 marca 2019 r. sygn. akt I SA/Ol 172/19 w sprawie ze skargi Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 20 grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie kosztów egzekucyjnych postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1387/19, w ten sposób, że w miejsce sygnatury III FSK 1387/19 wpisać sygnaturę II FSK 1387/19. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego PWN L-P, Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2016 r., II FSK 1772/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny, działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., sprostował oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1387/19, w ten sposób, że na stronie pierwszej sentencji zastąpił błędnie wpisaną sygnaturę "III FSK 1387/19" sygnaturą właściwą tj. "II FSK 1387/19". Zasadność niniejszego sprostowania nie budzi żadnych wątpliwości. Nie ulega zatem wątpliwości, że zaistniały błąd jest w istocie oczywistą omyłką pisarską, dlatego należało sprostować go z urzędu.