II GZ 872/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło – Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Komisji Nadzoru Finansowego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1569/17 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1569/17 po rozpoznaniu wniosku [...] wstrzymał wykonanie decyzji Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że [...] (dalej: skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] maja 2017 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2016 r., nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 800 000 zł za naruszenie obowiązków informacyjnych. W treści skargi zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że na dzień dzisiejszy nie posiada środków, które pozwoliłyby mu uiścić karę z bieżących dochodów i oszczędności. Jedyny majątek, z jakiego mogłaby zostać pozyskana kwota określona w decyzji stanowią nieruchomości tj. mieszkanie i dom w [...]. Obie nieruchomości obciążone są dożywotnią służebnością mieszkania na rzecz rodziców skarżącego. Ponadto mieszkanie w [...], w którym mieszka skarżący obciążane jest hipoteką stanowiącą zabezpieczenie kredytu hipotecznego udzielonego w walucie obcej. W domu w [...] mieszkają rodzice skarżącego, którzy w ten sposób realizują swoje potrzeby mieszkaniowe. Rodzice skarżącego są w trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej oraz wymagają pomocy skarżącego. Obciążenie nieruchomości ograniczonym prawem rzeczowym (służebnością), zamieszkanie nieruchomości przez skarżącego i jego rodziców (celem realizacji potrzeb mieszkaniowych), braku innych nieruchomości, w których mogliby oni zamieszkać oraz obciążenie mieszkania w [...] hipoteką skutkuje tym, że ich sprzedaż w praktyce jest w chwili obecnej niemożliwa. Skarżący podkreślił, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji doprowadzi do wszczęcia postępowania egzekucyjnego celem wyegzekwowania zasądzonej kary. Egzekucja z ww. nieruchomości doprowadzi do ich straty i wypowiedzenia umowy kredytu przez bank. To z kolei wywoła kolejne trudności, gdyż nie ma gwarancji uzyskania z egzekucji nieruchomości takiej samej kwoty, jaka pozwoliłaby zaspokoić wierzyciela bankowego, więc skarżący musiałby dopłacić do jego zaspokojenia. Natomiast egzekucja z rachunków bankowych doprowadzi do niemożności zapewnienia opieki nad schorowanymi rodzicami. Skarżący jest jedyną osobą, która byłaby zobowiązana wobec rodziców do obowiązku alimentacyjnego, którego po egzekucji z nieruchomości i kont bankowych nie mógłby wypełniać. Do wniosku załączono szereg dokumentów, obrazujących twierdzenia zawarte w jego treści, w tym: umowę kredytu wraz z harmonogramem jego spłaty i stanem zadłużenia na dzień 6 maja 2017 r., odpis z księgi wieczystej, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, kartę informacyjną z leczenia szpitalnego, zaświadczenie o dochodach. Zdaniem Sądu I instancji w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary – 800 000 zł, a także przedstawione przez skarżącego dokumenty obrazujące jego sytuację finansową WSA stwierdził, że uiszczenie kary może rodzić dla skarżącego poważne trudności. Skarżący posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Z zaświadczenia o dochodach wynika, że wynagrodzenie miesięczne z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na stanowisku specjalisty ds. gastronomi wynosi miesięcznie 1 000 zł brutto. Skarżący posiada dwie nieruchomości (mieszkanie i dom) zlokalizowane w [...], obciążone dożywotnią służebnością mieszkania na rzecz rodziców skarżącego, ponadto mieszkanie w [...] obciążone jest hipoteką stanowiącą zabezpieczenie kredytu hipotecznego udzielonego w walucie obcej. Rodzice skarżącego są w trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej i wymagają pomocy skarżącego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyraźnie wskazał, na czym miałoby polegać wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji. Podnosił, że nie będzie mógł odzyskać własności, której zostanie pozbawiony oraz nie będzie mógł odwrócić skutków jakie związane będą z brakiem zapewnienia środków utrzymania rodzicom czy pogorszenia się stanu ich zdrowia (w aktach sprawy znajdują się dokumenty obrazujące dochody rodziców oraz koszty związane z zakupem leków oraz informacje o ich stanie zdrowia). W ocenie WSA, nawet w przypadku wzruszenia przez sąd administracyjny kontrolowanej decyzji administracyjnej, tego rodzaju skutki byłyby trudne bądź niemożliwe do odwrócenia. Z tego powodu uzasadnione jest uwzględnienie wniosku strony poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na powyższe postanowienie Komisja Nadzoru Finansowego wniosła o jego zmianę poprzez odmowę wstrzymania zaskarżonej decyzji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej p.p.s.a.). W uzasadnieniu organ podniósł, że zapłata kary pieniężnej nie doprowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż świadczenie pieniężne ma charakter odwracalny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nie nastąpić lub nastąpić po długim czasie czy przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić należy, że do oceny zaistnienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, wystarczającym jest samo uprawdopodobnienie wystąpienia takich okoliczności. W ocenie NSA skarżący wystarczająco uprawdopodobnił zaistnienie przesłanek ochrony tymczasowej wymienionych w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. w postępowaniu przed Sądem I instancji. Należy zauważyć, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podkreślił, że posiada dwie nieruchomości (mieszkanie i dom) zlokalizowane w [...], obciążone dożywotnią służebnością mieszkania na rzecz rodziców skarżącego, ponadto mieszkanie w [...] obciążone jest hipoteką stanowiącą zabezpieczenie kredytu hipotecznego udzielonego w walucie obcej. Rodzice skarżącego są w trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej i wymagają pomocy skarżącego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyraźnie wskazał, na czym miałoby polegać wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji. Podnosił, że nie będzie mógł odzyskać własności, której zostanie pozbawiony oraz nie będzie mógł odwrócić skutków jakie związane będą z brakiem zapewnienia środków utrzymania rodzicom czy pogorszenia się stanu ich zdrowia (w aktach sprawy znajdują się dokumenty obrazujące dochody rodziców oraz koszty związane z zakupem leków oraz informacje o ich stanie zdrowia). Ze względu na powyższe okoliczności zasadnie nie budziło wątpliwości Sądu I instancji, że zaskarżona decyzja – mając jednocześnie na uwadze wysokość wymierzonej kary – 800 000 zł - może spowodować niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem NSA organ w zażaleniu nie podważył prawidłowej oceny wniosku dokonanej przez Sąd I instancji. Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.