I SA/Ke 502/12

SENTENCJA Dnia 13 listopada 2012 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. W. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2012 rok p o s t a n a w i a I. zwolnić J. W. i A. W. od kosztów sądowych; II. ustanowić dla J. W. i A. W. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 września 2012 r. sygn. akt I SA/Ke 502/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2012 rok. Natomiast postanowieniem z dnia 19 października 2012 r. sygn. akt I SA/Ke 502/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę A. W. w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W dniu 7 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożyli sporządzony na urzędowy formularz PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. We wniosku skarżący oświadczają, że pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z synem w wieku 14 lat. Jako majątek wykazują dom wielkości 51m² oraz nieruchomość rolną nie wskazując jej wielkości. Według oświadczenia skarżący nie uzyskują dochodów i nie posiadają środków na utrzymanie. W obszernym uzasadnieniu wniosku skarżąca między innymi wskazuje, że Sąd nie dopuszcza do jawnego rozpoznania sprawy i do jej wyjaśnienia, powołuje się na problemy z KRUS i problemy zdrowotne męża. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej ustawą p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę przede wszystkim, że skarżący nie wykazują dochodów, uznano, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a rozpatrywany wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Tym bardziej, iż w myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy "p.p.s.a." od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy "p.p.s.a." orzeczono jak w sentencji postanowienia.