II SAB/Wa 122/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz Sędziowie Sędzia WSA Ewa Pisula - Dąbrowska Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.) Protokolant Agnieszka Bieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2009 r. sprawy ze skargi T. L. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wniosku o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego zobowiązuje Komendanta Głównego Policji do rozpoznania wniosku T. L. z dnia [...] stycznia 2009 r. w terminie 14 dni od doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi UZASADNIENIE Pismem z dnia 6 stycznia 2009 r. T. L. złożył wniosek o wypłacenie należnego mu równoważnika pieniężnego na remont lokalu mieszkalnego za okres 3 lat, tj. 2006, 2007, 2008 r. Komendant Główny Policji, pismem z dnia 22 stycznia 2009 r. poinformował wnioskodawcę, że w aktualnym stanie prawnym nie ma możliwości pozytywnego rozpatrzenia złożonego wniosku. Pismem z dnia 12 lutego 2009 r. T. L. wystąpił do Komendanta Głównego Policji z prośbą o wydanie w jego sprawie stosownej decyzji administracyjnej. Komendant Główny Policji pismem z dnia 30 kwietnia 2009 r. ponownie poinformował T. L., iż nie ma podstaw prawnych do wypłaty emerytom i rencistom policyjnym równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. W związku z tym, T. L. pismem z dnia 8 maja 2009 r. złożył zażalenie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, w którym wniósł o wyznaczenie Komendantowi Głównemu Policji terminu załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. wyznaczył Komendantowi Głównemu Policji dodatkowy termin do załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej w przedmiocie ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego emerytowi policyjnemu, do dnia [...] lipca 2009 r. W związku z tym, Biuro Prawne KGP wyraziło stanowisko, że rozpatrzenie wniosku emeryta policyjnego o wypłatę równoważnika za remont zajmowanego lokalu w drodze decyzji administracyjnej jest bezprzedmiotowe, gdyż uchylenie przepisów rozporządzenia dotyczących prawa do równoważnika za remont zajmowanego lokalu i właściwości organów w tym zakresie w odniesieniu do emerytów policyjnych spowodowało, że dalsze wypłacanie równoważnika nie było możliwe ze względu na brak podstaw prawnych. Pismem z dnia 16 lipca 2009 r. T. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Komendanta Głównego Policji polegającą na braku rozpatrzenia wniosku w przedmiocie wypłacenia równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006-2009, pomimo obowiązku wynikającego z art. 35 kpa i wniósł o zobowiązanie Komendanta Głównego Policji do wydania przedmiotowej decyzji w terminie 14 dni od dnia doręczenia oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że od dnia wejścia w życie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad postępowania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 266, poz. 2246) uchylającego § 8 tego rozporządzenia, tj. od dnia 1 stycznia 2006 r. T. L. jako emeryt policyjny utracił uprawnienie do otrzymywania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Od tej chwili do chwili obecnej brak jest przepisu, który pozwalałby przyznać emerytom i rencistom policyjnym równoważnik pieniężny za remont zajmowanego lokalu. Dalej organ podkreślił, że nie ma możliwości wydania decyzji administracyjnej, o której wydanie wnosił skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga T. L. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Na wstępie wyjaśnić należy, iż organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Innymi słowy z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, lecz pomimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to sytuacji, gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w zakreślonym terminie, jeżeli bezsprzecznie w odniesieniu do decyzji lub postanowienia istnieje możliwość uruchomienia toku instancji. Należy zauważyć, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określone rozstrzygnięcie nie zostało podjęte lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu była wynikiem zawinionej lub niezawinionej opieszałości organu, czy też spowodowana była jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinien zostać wydany. W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że skarżący w swoim wniosku z dnia 6 stycznia 2009 r. skierowanym do Komendanta Głównego Policji wystąpił o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Organ zaś załatwił sprawę w formie pisma, w którym poinformował o zmianie stanu prawnego i o braku możliwości pozytywnego rozpatrzenia wniosku, bowiem dokonano nowelizacji przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. i pozbawiono emerytów i rencistów policyjnych uprawnień do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Skarżący pismem z 12 lutego 2009 r. ponaglił organ i wezwał do załatwienia jego wniosku w formie decyzji administracyjnej, a następnie złożył w trybie art. 37 kpa zażalenie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który postanowieniem wyznaczył dodatkowy termin do załatwienia sprawy, do dnia [...] lipca 2009 r. W ocenie Sądu, w takiej sytuacji, skoro został złożony wniosek, jak również zostało w tej sprawie wydane postanowienie wyznaczające dodatkowy termin do załatwienia wniosku skarżącego, to należało rozważyć załatwienie sprawy w sposób i w formie przewidzianej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Komendant Główny Policji nie zakończył postępowania w sprawie, skoro wniosku skarżącego nie rozpoznał w sposób przewidziany w przepisach prawa obowiązującego. Oznacza to, że pozostawał w zwłoce w załatwieniu wniosku co spowodowało uwzględnienie skargi jako uzasadnionej. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.