II SAB/Po 21/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2013 r. wniosku C.i K. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia w sprawie ze skargi C.K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy P. w przedmiocie ochrony zwierząt postanawia: odmówić przywrócenia stronie skarżącej terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 października 2013 o sygn. akt II SAB/Po 21/13 /-/ J. Zieliński UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił C. K. przyznania prawa pomocy. Powyższe postanowienie zostało skutecznie doręczone na adres skarżącej w dniu 30 października 2013 r. (k. 104 akt sądowych). Pismem dnia 6 listopada 2013 r. skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Sądu. W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 listopada 2013 r. wezwano C. K. do doręczenia dowodu daty nadania zażalenia. Pismem z dnia 19 listopada 2013 r. nadesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej oraz złożonym osobiście w siedzibie Sądu w dniu 25 listopada 2013 r. C. K. wyjaśniła, iż jej zażalenia zostało złożone za pośrednictwem Poczty w dniu 7 listopada 2013 r. jednocześnie skarżąca z ostrożności procesowej wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Podniosła, iż ewentualne uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło z uwagi na znany sądowi zły stan jej zdrowia (ograniczające możliwości ruchu inwalidztwo, schorzenia nowotworowe, kardiologiczne, okulistyczne i diabetologiczne). Wskazała nadto, iż z uwagi na chorobę nie jest w stanie samodzielnie dokonywać odbioru korespondencji i odpowiadać na nią, poza możliwością wysyłania korespondencji drogą elektroniczną. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca przedłożyła zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek strony przywrócić termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, któremu strona uchybiła bez swojej winy. W niniejszej sprawie C. K. niewątpliwie uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie z 17 października 2013 r. Postanowienie to zostało doręczone na adres skarżącej 30 października 2013 r. natomiast zażalenie, co potwierdza skarżąca, złożono 7 listopada 2013 r. a więc z uchybieniem terminu, który upłynął 6 listopada 2013 r. W art. 86 i 87 p.p.s.a. zostały wskazane przesłanki, których łączne zaistnienie jest warunkiem uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności. Należy do nich uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku oraz dopełnienie uchybionej czynności. Mając powyższe na uwadze w pierwszym rzędzie Sąd ocenił, iż spełnione zostały przesłanki formalne warunkujące rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W szczególności stwierdzić należy, iż strona dokonała czynności, której dotyczył wniosek – złożyła zażalenie na postanowienie z 17 października 2013 r. W ocenie Sądu strona nie uprawdopodobniła jednak, iż uchybienie terminowi nie nastąpiło bez jej winy. W licznych judykatach Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż nie każda choroba powinna być uznana za przyczynę usprawiedliwiającą niedokonanie w terminie czynności procesowej, lecz jedynie taka, która rzeczywiście uniemożliwia dokonanie takiej czynności. Nawet najpoważniejsza choroba, mająca przewlekły charakter, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2012 r. o sygn. I OZ 713/12, z dnia 29 listopada 2012 r. o sygn. akt I FZ 381/12, z dna 30 listopada o sygn. akt I OZ 877/12 i z dnia 28 stycznia 2013 r. o sygn. akt II FZ 1013/12 – dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl ) Sąd nie kwestionuje, iż C. K. jest osobą schorowaną, niemniej jak wynika z dokumentacji przedłożonej przez nią do wniosku o prawo pomocy, jej schorzenia mają charakter przewlekły i trwają już od dłuższego czasu. Nie stanowią zatem nagłego, nie dającego się przewidzieć zdarzenia, które uniemożliwiło stronie zachowanie terminu do wniesienia zażalenia. Ocena, czy uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu nie ogranicza się do ustalenia, czy twierdzenie wnioskodawcy o chorobie jest wiarygodne, ale musi również uwzględniać na przykład to, czy wskazana przyczyna uchybienia terminowi stanowi przeszkodę niemożliwą do przezwyciężenia i czy zainteresowany wykazał należytą staranność w podjęciu działań mogących zapobiec uchybieniu terminu, przykładowo poprzez wyręczenie się inną osobą. Podkreślić należy, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W ocenie Sądu wskazana przez skarżącą okoliczność uniemożliwiająca jej zachowanie terminu nie stanowiła przeszkody nie do przezwyciężenia. Strona świadoma swojego stanu zdrowia powinna zadbać z wyprzedzeniem o swoją sprawę, np. zaangażować do jej prowadzenia pełnomocnika, lub osobę trzecią (np. domownika) do wysyłania i odbierania korespondencji. Strona przyznała, iż przy odbieraniu i wysyłaniu korespondencji korzysta z pomocy osób trzecich i jest uzależniona od ich rzetelności. Zaznaczyć należy, iż za zaniedbania lub błędy osób, którym powierzono dokonanie czynności, odpowiedzialność ponosi osoba, która zleca wykonywanie określonych czynności (por. Postanowieni NSA z dnia 9 listopada 2011 r. o sygn. akt I OZ 836/11 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym stwierdzić należy, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku swojej winy w uchybieniu terminu, a zatem przywrócenie tego terminu na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niemożliwe. /-/ J. Zieliński